~*~
DE
mensheid had
destijds hetzelfde probleem
als nu, ondanks alle pogingen
van de kant van Yehosjoea en alle andere grote profeten
in andere tijden op andere plaatsen
om ons op andere gedachten
te brengen!
We denken
soms nog steeds
dat g d boos op ons is
en dat we zijn liefde niet waard
zouden zijn?
Toen we de
paradijstuin verlieten en onze
eerste 'onafhankelijke' beslissingen moesten nemen,
waren we mucho macho doodsbenauwd: "
WAT
zal er nu weer gebeuren als we ons vergissen?
WAT zal er nu weer komen te staan te gebeuren als we
de verkeerde keuzes maken?"
In de paradijstuin hoefden
we ons alleen nog maar aan de instinctieve
'bonoboregels' te houden, dus we konden haast geen verkeerde keuzes maken met geweld en seks
als allesbeheersende levensthema's?
Iemand anders maakte de dienst
altijd wel uit en het enige wat je moest doen was gehoorzamen
en onderwerpen aan 'haat & liefde':
iemand anders droeg de verantwoordelijkheid
voor alles wat er zich ook maar
voordeed!
Maar NU,
buiten die {r}evolutionaire poort van het tweesnijdend zwaard,
stonden we te bibberen van onze zoogdierlijke/menswordende angst?
Als we ook maar EEN fout zouden maken,
dan zou "G D" ons straffen,
dachten we
...
En DAT
was slechts EEN
van de VELE illusies en herschimmen
die voortkwamen uit onze scheidingsangst.
Zodra we eenmaal gesnoept hadden van de Centrale Hersenboomstam
van de Kennis van Go{e}d & kwaad,
kregen we zelf de verantwoordelijkheid voor al onze eigen keuzes
en de gevolgen daarvan?
Als we al door iemand gestraft zouden worden,
dan door onszelf en elk ander,
niet [meer] door "G D" maar
door g d ...
G d
ging helemaal vrijuit
[immers grotendeels bestaande uit beelden van eigen maaksel!],
en wij?
Wij zaten
met die gebakken peren!
Het was nu, eenmaal geboren,
een fait accompli
...
~@~

