Taboe

Het zal je maar gebeuren, verliefd worden op een getrouwde man, die ook nog je collega is en dan ook nog 17 jaar ouder is...

Het is 11 september 2011, ik zocht een nieuwe baan voor mijn opleiding die bijna van start ging.Na lang solliciteren kwam ik eindelijk in aanmerking voor een baan bij een leuke winkel, ik keek er wel wat tegen op want je kent natuurlijk niemand. Mijn eerste werkdag ging wel redelijk, ik werkte met vakantie vakkenvullers, en 1 meisje die daar vast werkte, aardige meid. Er hing een lijst met vaste collega's en aan haar vroeg ik bij elke naam wat voor persoon het was, ik wou ze graag zien maar dat duurde nog een paar dagen.

Toen het eenmaal zo ver was kwamen ze 1 voor 1 weer terug van vakantie, 2 vond ik nogal gemeen overkomen maargoed dat moest wennen dacht ik. Toen kwam de enige mannelijke collega, we stelden ons aan elkaar voor en gingen aan het werk hij vertelde wat ik kon bijvullen en dat was het, ik kreeg zelf wat de pest aan hem omdat hij zo populair leek bij de andere collegas ik moest het daar niet zo van hebben... Toen er wat weken verstreken waren begonnen we steeds vaker een praatje te maken en zo hoorde ik ook dat hij een vrouw had, vreemd genoeg ging er 'Kut!' door m'n hoofd, ik kreeg steeds meer te horen over zijn leven en hij over het mijne, het werd echt mijn maatje waardoor ik met plezier naar me werk ging, hij werkte voor 2 winkels dus was er ook niet hele dagen, steeds luisteren of ik hem al hoorde aankomen, dat kon je aan zijn auto horen. Wat was ik blij als hij er was, wat ik niet door had was dat ik verliefd aan het worden was, maar dat kreeg ik door toen ik mezelf erop betrapte steeds te kijken naar zijn broek wat voor een hij aan had, dat klinkt dom maar hij had echt sexy broeken aan! Dus af en toe gluren natuurlijk. Langzaam groeide de verliefdheid, waarschijnlijk nooit wederzijds maar dat idee probeerde ik weg te zetten..

We wisten steeds meer van elkaar en het waren altijd leuke gesprekken, tot op de dag van maandag 21 april 2013, na ander halfjaar 3 dagen per week de leukste gesprekken te hebben gedeeld met elkaar kreeg ik te horen dat hij werd overgeplaatst, na de andere winkel! Dit kon niet waar zijn want wie ervoor in de plaats kwam was een sukkel van de grootste sukkels gewoon te erg voor woorden, maar toen het dinsdag was kwam hij hoor, de sukkel.. Weg was mijn maatje.


Heb nu 2 dagen met dé sukkel gewerkt en snap nog steeds waarom ik hem zo noem, er komt geen lach van zijn gezicht en een grapje al helemaal niet, wat een dag... Vaak een brok in mijn keel gehad.