't ruwhouten kruis from here to there & back again
Eigenlijk
is myDiary
dus ook een
soort van bescheurkalender of
als een rol wc~papier?
Je kunt er alle kanten mee op
en het raakt je op de teerste plekken van je bestaan!
Als we niet verder kunnen leven na een ramp,
dan zijn we gedoemd om die te herbeleven en te herhalen,
net zolang tot we erbij neervallen.
Of door de
mand
...
Je
kunt woorden
en ook daden
net zo manipuleren als
je maar wilt:
we lijden allemaal
in de grond van de zaak
aan dezelfde kwaal ~
menszijn & mens~
wording!
En
het doet
ons genoegen om
kennis te nemen van
wat er op aarde
omgaat?
Of
met een
kleine variatie op
een oeroud menselijk thema:
het leven is een rol papier ~
het komt van daar
en gaat naar
hier!
Het
maakt dus
niet meer zoveel
uit of je nu door de scheurkalender bladert,
het toiletpapier uitrolt en toepast op de bestemde wijze {of voor 'iets' anders},
een goed boek leest {de heilige schriften van wat voor traditie
en afkomst dan ook of Harry Potter!} ~
als het maar 't gewenste
effect heeft?
Zowel
op die
kalender als op
'de toiletrol met 't wc~papier'
{als in die andere heilige boekwerkjes & roerende moderne taferelen
van dichtbij & veraf}
draait 't om
EEN DING:
'werkt
het'?!
Als
menselijk wezen
neigen we tot
afzondering, 't kleinste kamertje
en eenzaamheid, in de grond
van ons bestaan zijn we allen
eenzaam en
alleen?
Daarom
verdient het
dan ook aanbeveling
om ons zo nu
en dan onder de mensen
te begeven [EN ons te blijven
afzonderen zo nu
en dan!
DIE
wisselwerking tussen
afzonderingsdrang en gemeenschapsleven
is wat ons menselijk{er} kan maken:
je begint te beseffen dat je niet alleen op de wereld bent,
dat we niet zonder die anderen kunnen
en ook niet zonder
ons eigen
leven
...
Tussen
die twee
polen speelt zich
ons hele menselijke bestaan
af: we komen eruit voort en keren er
[terzijnertijd] weer
naar terug.
Ik
zou niet
weten wat ik
met mijn leven nu
nog aan zou moeten als
ik me niet zo nu en
dan kon opsluiten in mezelf
EN
kon begeven
onder de gewone
mensen!
Met
andere woorden:
eten, drinken en
't kleinste kamertje op
z'n tijd om er weer
tegenaan te
kunnen?
Zonder
die uitersten
zijn we nergens:
forwards to the olde communal kitchen
en dan weer backwards on the olde secret
private/deep inside
{holy} place ~
many things are important
but these two
the most
...
is myDiary
dus ook een
soort van bescheurkalender of
als een rol wc~papier?
Je kunt er alle kanten mee op
en het raakt je op de teerste plekken van je bestaan!
Als we niet verder kunnen leven na een ramp,
dan zijn we gedoemd om die te herbeleven en te herhalen,
net zolang tot we erbij neervallen.
Of door de
mand
...
Je
kunt woorden
en ook daden
net zo manipuleren als
je maar wilt:
we lijden allemaal
in de grond van de zaak
aan dezelfde kwaal ~
menszijn & mens~
wording!
En
het doet
ons genoegen om
kennis te nemen van
wat er op aarde
omgaat?
Of
met een
kleine variatie op
een oeroud menselijk thema:
het leven is een rol papier ~
het komt van daar
en gaat naar
hier!
Het
maakt dus
niet meer zoveel
uit of je nu door de scheurkalender bladert,
het toiletpapier uitrolt en toepast op de bestemde wijze {of voor 'iets' anders},
een goed boek leest {de heilige schriften van wat voor traditie
en afkomst dan ook of Harry Potter!} ~
als het maar 't gewenste
effect heeft?
Zowel
op die
kalender als op
'de toiletrol met 't wc~papier'
{als in die andere heilige boekwerkjes & roerende moderne taferelen
van dichtbij & veraf}
draait 't om
EEN DING:
'werkt
het'?!
Als
menselijk wezen
neigen we tot
afzondering, 't kleinste kamertje
en eenzaamheid, in de grond
van ons bestaan zijn we allen
eenzaam en
alleen?
Daarom
verdient het
dan ook aanbeveling
om ons zo nu
en dan onder de mensen
te begeven [EN ons te blijven
afzonderen zo nu
en dan!
DIE
wisselwerking tussen
afzonderingsdrang en gemeenschapsleven
is wat ons menselijk{er} kan maken:
je begint te beseffen dat je niet alleen op de wereld bent,
dat we niet zonder die anderen kunnen
en ook niet zonder
ons eigen
leven
...
Tussen
die twee
polen speelt zich
ons hele menselijke bestaan
af: we komen eruit voort en keren er
[terzijnertijd] weer
naar terug.
Ik
zou niet
weten wat ik
met mijn leven nu
nog aan zou moeten als
ik me niet zo nu en
dan kon opsluiten in mezelf
EN
kon begeven
onder de gewone
mensen!
Met
andere woorden:
eten, drinken en
't kleinste kamertje op
z'n tijd om er weer
tegenaan te
kunnen?
Zonder
die uitersten
zijn we nergens:
forwards to the olde communal kitchen
en dan weer backwards on the olde secret
private/deep inside
{holy} place ~
many things are important
but these two
the most
...
08 aug 2007 - bewerkt op 20 aug 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 02 apr 2018 31302gkbvo5145 Dáár, in de woestijn van EDOM, ~~~~
- O 02 apr 2018 31301gkbvo5144 tóen beging Yosjafat z'n volgende ~
- O 02 apr 2018 31300gkbvo5143 toen mijn Yóràm hem dan ook ~~~~~~~
- O 01 apr 2018 31297gkbvo6143 mijn zoon, Yóràm, de kóning van ~~~
- O 01 apr 2018 31296gkbvo5141b/antipropagandanepnieuwshogwashshit
- O 01 apr 2018 31295gkbvo5140b wie dàt praetje blijft geloven ~~~
- O 01 apr 2018 31294gkbvo5139b ik kan 't niet beschrijven, maar ~
- O 01 apr 2018 31293gkbvo5138bpoetinerdogantrumpbibibaba&bubuNIKS
- O 31 mrt 2018 31292gkbvo5138mijn jongste zoon, de dappere Yóràm,
- O 31 mrt 2018 31291gkbvo5137b Ik wil niet zeuren, maar wáár.....
- O 31 mrt 2018 31290gkbvo5137 Athaliyah vertrok gemelijk ~~~~~~~~
- O 31 mrt 2018 31289gkbvo5136 zó wàs het, Prìns, níemand kàn ~~~~
- O 31 mrt 2018 31288gkbvo5135 Yóràm aarzelde? Ik keek hèm nu níet
- O 31 mrt 2018 31287gkbvo5134 de allergrootste dagelijkse ellende
- O 31 mrt 2018 31283gkbvo5134b ik knielde naast Achaziyahs bed &