't Onzichtbare zichtbaar maken

'n Ontluisterend, waardevol kijkje i/d praktijk v/h NL politiek beleid der gedoogde vingerlikkende rechtse bonusballen & hun kornuiten ...

Migratie is politiek zo'n beladen term geworden dat 't zelden meer gaat over de betekenis van 't woord: je spullen pakken (voorzover dat nog mogelijk is), wortels lostrekken & in 'n ander (onbekend) land gaan wonen. Op tv in 'Uitgesproken' zagen we (zegt Remke de Lange) hoe de familie Karim dat had gedaan. Acht jaar eerder naar Nederland gevlucht, zijn de gezinsleden onlangs gedwongen teruggekeerd in Irak. Onze regering had 'n 'zorgvuldige' afweging gemaakt: 't land van herkomst was veilig?!? DUS: van Dronten naar 'n kapotgeschoten wijk in Kirkoek blijkt 'n grote overgang. De jongste jongen hoopt iedere ochtend weer wakker te worden @ NL, de oudste zoon had juist z'n blonde liefje ten huwelijk gevraagd. En dan hun zussen ... Goedgebekte tiener eisen die zich nu voortaan gesluierd kapot vervelen, terwijl ze @ NL op school zaten & toekomstplannen maakten. Dit gezin vreest bloedwraak & zou daaraan kunnen ontkomen door deze meisjes uit te huwelijken. Verslaggever Sinan Can stuurde met retorische vragen als 'Je wilt eigenlijk terug naar Nederland?' ongegeneerd aan op sentiment & vergat op cruciale momenten om verder door te vragen: hoe kan 't dat de jongste jongens hun moedertaal zo slecht beheersen dat ze nu niet meer naar school kunnen? Maar de reportage gaf wel 'n ontluisterend beeld & waardevol kijkje i/d praktijk v/h Nederlandse politieke beleid dat doorgaans buiten beeld blijft! Het onzichtbare zichtbaar maken, dat doet ook de documentaireserie 'De IJzeren Vogel', 'n mooi staaltje orale geschiedenis. De echtgenotes van eerste generatie Turkse & Marokkaanse immigranten vormen een maatschappelijk zwijgzame & onzichtbare groep, maar in deze serie vertellen zij met ontroerende openhartigheid over hun leven. De aller eerste aflevering ging over 't huwelijk: DAT was voor allen gearrangeerd & onvrijwillig begonnen, & werd 'r door de verhuizing naar NL niet echt makkelijker op. Man & gezin werden soms pas na jaren herenigd, & de vrouwen zagen hun relatie dikwijls bedreigd door Neder-landse vrouwen, 'gek op mannen met zwart haar'. Etcetera. Veel verborgen pijn, heimwee & eenzaamheid zie je op de gezichten van deze bejaarde vrouwen, maar OOK trots, kracht & vrolijkheid over 'n bestaan in 'n vreemd land. Een 73-jarige Turkse vertelde hoe ZIJ alle boodschappentassen aanvankelijk sjouwde, TOTDAT haar man op z'n kop kreeg van 'n Nederlandse winkelierster: "DAARNA droeg HIJ ze altijd!" zo schaterde ze! DIT zijn mooie, menselijke verhalen, verteld door vrouwen die in 't maatschappelijk debat nu dus nogal eens worden gereduceerd tot 'hoofddoekjes', maar die tegen 'n hoge persoonlijke prijs 'n wezenlijke bijdrage hebben geleverd aan die arbeidskracht waar de NL overheid toenmaals om zat te springen. Politiek & persoonlijke levens zijn altijd met elkaar verweven: de steentjes waarmee mensen hun bestaan opbouwen hebben de kleur van hun omgeving.

Kun je nagaan na zulke kleine 'oplichtingen der sluiers' hoe dergelijke processen van invloed zijn geweest op o.a. talloze joodse mensen door de eeuwen heen van af de Assyrische, Babylonische, Christelijke e.d. overheersingen al van ver voor 't jaar "0" zoals omschreven in 't OT & 't NOT?!