't onderzoek naar de zg. bdervaring/ndexperience

dat weleens aangevoerd wordt als bewijs voor ontkoppeling van geest en lichaam,
stelt dat er tijdens een dergelijke ervaring sprake zou zijn van geestelijke activiteit die niet gedragen wordt door breinactiviteit:
dat is echter wel 'n interpretatie waarbij we ons moeten bedenken dat er niet be-kend is wanneer die bijzondere geestelijke ervaring is gebeurd!

Deze achteraf gerapporteerde ervaring kan namelijk hebben plaatsgevonden vlak voordat 't brein stilviel OF vlak erna, nog voordat de patiënt weer is bijgekomen? De interpretatie v/d dualisten, dat de ervaring wel moet hebben plaatsgevonden toen er 'hersendood' was, zie ik (zegt Dick Bierman i/d bundel samengesteld door Manon Duintjer) als 'n voorbeeld van 'n inter-pretatie waarbij 'n religieuze attitude die interpretatie van gegevens (in)kleurt!

Let wel, ik zeg hier niet dat 't (volkomen) UITGESLOTEN is dat die geestelijke activiteit werkelijk ook TIJDENS 'n totale stilstand v/h brein plaatsvindt & dat daarmee is aangetoond dat lichaam & geest twee aparte entiteiten zijn. 'n Dualistisch wereldbeeld zou hiermee in één keer hersteld zijn, maar voorlopig is die conclusie nog zeer voorbarig ('makebelieve' als 't ons werkelijk gaat om 'dualisme' & FYSICA?!

De kwantumfysica is, kwantitatief gezien, één v/d bestgetoetste theorieën i/d wetenschap & is ook onwaarschijnlijk succesvol gebleken waar 't de overeenstemming tussen experimentele data & theorie betreft. Maar 't is problematisch wat de betekenis v/d kwantumfysica is? Één v/d interpretatie~issues is de vraag wat er onder 'n meting moet worden verstaan.

Ondanks 't feit dat 't for-malisme, de verzameling van formules die 't vakgebied beschrijft, verder niet afhankelijk is van wat nu eigenlijk precies 'n meting is, is het wèl een belangrijke vraag, omdat de meting 'n aantoonbaar belangrijk effect heeft op een kwantummechanisch systeem!

Voorafgaand aan de meting ver-keert 't systeem feitelijk in 'n zg. SUPERPOSITIE van potentiële uitkomsten v/d meting: het is aangetoond dat deze manier om die toestand te be-schrijven níet 'n gevolg is van onze onkunde om 'beter te meten'? Nee, deze voor ons mensen onvoorstelbare warboel van tegelijk bestaande, en soms elkaar tegensprekende, mogelijke uitkomsten is reëel, maar alleen voorafgaand aan de meting! Dóór de meting verandert 't systeem & ver-dwijnen op slag alle niet gemeten mogelijke uitkomsten? Dìt wordt in 't jargon ook wel de 'collapse' genoemd! DE RADICAAL-SUBJECTIEVE op-lossing v/h meetprobleem? Er zijn al veel voorstellen gedaan om 'n meting te definiëren: ééntje die welbekend, maar níet superpopulair is, is de
Many Worlds Interpretation, die stelt dat bij 'n meting alle potentiële uitkomsten worden gerealiseerd, maar elk in 'n ànder, 'afgesplitst universum'!

'n Nòg minderbekend, & wellicht ooknog mìnder populair, voorstel is de zg. 'radicaal~subjectieve oplossing', waarbij gesteld wordt dat 'n meting
pas 'n meting ìs als de uitkomst v/d meting HET BEWUSTZIJN VAN DE EXPERIMENTATOR bereikt. Voorafgaand aan die bewuste waarneming
is er dan slechts sprake van 'n mengsel van mogelijke uitkomsten. Déze 'oplossing' wordt op de hak genomen in het, i/d natuurkunde beroemde,
SCHRÖDINGER'S CAT gedachte~experiment. Dìt experiment probeert duidelijk(er) te maken dat die subjectief-radicale oplossing v/h wonderlijke meetprobleem eigenlijk níet acceptabel is: als we 'n experiment doen waarbij de twee potentiële uitkomsten leven of dood betreffen, ook al gaat 't maar om 'n kat, dan zou 't moreel inacceptabel zijn dat de bewuste waarneming over 't leven v/d kat beslist:
op internet is hierover veel te vinden!

Op de Universiteit van A'dam hebben we geprobeerd dit gedachte~experiment
daadwerkelijk in het laboratorium uit te voeren. Zonder kat.
De uit-komsten waren in eerste instantie verbluffend.

Eerst dus maar even de medicatie,
water, brood & koffie vóór 't vervolg
& 't bibliotheekbezoekje
...