't blijft intrigeren [hoe je het ook wilt keren]!
*
HEERLIJK
& Zalig Gedroomd,
maar alles alweer vergeten?
Dat geeft helemaal niet,
dromen is toch ook een soort van hersenstofzuigen,
afwassen en opnieuw beginnen!
Het is net als met "G D":
want van 'hem-daar-buiten' kunnen we
[net als van 'him-who-shouldn't-be-mentioned']
ons toch geen enkele voorstelling maken ...
Hij bestaat immers
door niet te bestaan
op een wijze die voor ons begrijpelijk is.
"Hem" buiten het heelal plaatsen
betekent hem voor niet-ervaarbaar en niet-kenbaar te verklaren?
Of zoals JR het zo mooi zei:
"But now it seems there is no room for him, not merely in the inn,
but in the entire universe: for there ate no vacant places left!" [it seems]!
Geen plaats in de herberg
[en al helemaal niet bij van der Valk of allerlei andere Tropische Centen Parcs],
maar ook geen plaats in de oneindige ruimte van het universum
[alleen misschien nog maar binnenin ons] ...
In aansluiting aan deze waarneming maakt JR de opmerking
waar het mij nu even om gaat.
Als G d uit het heelal is verdwenen,
dan is er niets in het heelal dat hem kan vervangen.
Dat gaat ons religieus voorstellingsvermogen te boven.
Want wie leeft bij het overgeleverde
christelijke geloof heeft nu eenmaal vaak
een bepaalde voorstelling van "G d",
tot wie we kunnen bidden en naar wie we gaan als we sterven?
Als we als 'gemeente g ds' ons geloof belijden dan doen we dat
meestal met woorden die veronderstellen
dat G d 'ergens' is en
ons hoort?
-
HET
probleem zit
hem niet zozeer
in het dogma van
de twee naturen van 'de gezalfde'
of in dat van de goddelijke 'drie-eenheid',
want daarvan kunnen we nog best wel begrijpen
dat het allemaal slechts hulpmiddelen zijn
om ons het bijzondere van G d en 'zijn masjiach'
['gezalfde' boodschapper en 'goed-nieuws-brenger']
tot uitdrukking
te brengen!
-
NEE,
het probleem
zit in de
existentiele onmogelijkheid om tot "Iemand" te bidden
en naar zijn woord te horen
van wie gezegd wordt dat hij niet bestaat
e dat dit juist DE essentie
van zijn g d~zijn
is ...
-
ONS
religieus voorstellingsvermogen
om "MET" g d te
spreken loopt niet parallel met
ons door ons wetenschappelijk gevormd voorstellingsvermogen
en inzicht om "OVER" hem te spreken?
Met het zogenaamde [heidense] "Kerstfeest"
vertellen we van "HEM" voor wie geen plaats was in de herberg,
maar als we zouden moeten geloven dat er voor hem ook geen plaats is in het heelal,
dan zouden we m,et goed fatsoen helemaal geen 'kerstfeest' meer kunnen vieren!
En toch zingen sommigen onder ons [bijvoorbeeld met Martin Luther]:
"Gods eigen Zoon in majesteit
ligt hier in een kribbe en schreit,
een mensenkind van vlees en bloed,
die eeuwig God is, eeuwig goed."
[kyrie eleis/lord have mercy]
"Die voor de wereld is te groot,
ligt hier in Miryams schoot.
Hij is een kindje klein en teer
die alles onderhoudt als Heer!"
[kyrie eleis/gott erbarme dich]
"Hij, G d uit God van eeuwigheid,
die een mens wordt in de tijd,
hij voert ons uit de duisternis,
naar waar de hemel open is."
[kyrie eleis/vergeef ons
heer]
...
-
DIT
zeer eenvoudige,
doch 'voedzame' grootse lied
staat in de spanning van 'te groot voor de wereld'
en toch 'liggend in Miryams schoot'
en in DIE spanning moet je het laten staan!
DAT is de enige mogelijkheid om dat heidense kerstfeest gelovig te vieren
en het niet alleen maar te laten ontaarden in een uebervet heidens vreet- en zuipgelag
of in wat modernistsich new-age-achtig
bezinningsgedoe?
-
ALS
we theologisch
verplicht waren om
ons een voorstelling te
maken van 'n abstracte G d
'ergens-daar-buiten' dan zou het
geloof in Yehosjoea als haMasjiach in de
kiem worden gesmoord:
het geloof is een mysterie
of het is
geen geloof!
@




Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende