Sweet dreams are made of this{lookingforsomething}
*
Nog ff trug
naar toen voor un stukje legpuzzel
tussen UR/OER, Haran, Kana'an, farao's, exodussen,
Thera/Sarotini,
'oude testamenten' en 'nieuwe psychedelische' effecten
via joden, Grieken en Romeinen van voor 2000 jaar
{ongeveer:
give or take 30/40 years!}
HET
wat voorzichtig
gestelde myDiverhaal
in de Handelingen der
Apostelen
over de reis van Paul naar Yeroesjalayiem
~ aan het hoofd van een talrijke delegatie van alle kerken
rondom de
Egeische zee ~
maakt duidelijk dat Ya'akov/Iacobus en de andere
'leidinggevenden'
van de 'moederkerk'
Paulus en de zijnen uiterst gereserveerd
ontvingen.
MEN behandelde hem
als een ongelegen gast
wiens komst de interne vrede van de hoofdstedelijke kerk
in gevaar bracht.
MEN legde hem een vernederende 'zuivering'
in de tempel op.
EN toen hij
door de Romeinen was gearresteerd,
nadat de joodse menigte hem bijna had gelyncht,
stak de 'kerk' geen vinger uit
om hem te hulp te komen.
Paul had TE LANG het gezag van Kobus betwist,
dan dat men nu het risico zou nemen om hem de geringste
solidariteit te betuigen, al was hij dan gekomen om zich
over te geven.
Uit deze ontoegeeflijkheid kun je afleiden
hoezeer de leider van de 'kerk' van Yeroesjalayiem zichzelf beschouwde
als de 'universele bisschop' ...
OFSCHOON Kobus,
zoals we al vele myDiverhaaltjes
eerder zagen,
persoonlijk wel in staat was
tot het sluiten van een compromis,
was hij er toch toe gekomen
elke versoepeling van de minimale regels
te weigeren.
DAT kwam
door zijn opvatting
over een 'christelijke eenheid'
die gebaseerd moest zijn op het handhaven van
de naleving van de wet.
En kort na
de bijeenkomst van 48 {A.D.}
werden die regels door de kerk van Yeroesjalayiem
opgelegd aan de 'bekeerlingen'
van heidense komaf.
MAAR deze regels
waren ontworpen om het leven van een kleine minderheid
van niet-joden temidden van gemeenschappen die hoofdzakelijk
uit joden bestonden te
vergemakkelijken.
ZODRA
het aantal 'christenen' van heidense komaf
TE aanzienlijk werd, ja ze zelfs in meerderheid kwamen,
werd het naleven van die regels een hachelijke zaak,
ZELFS daar waar men het inachtnemen van de wet
NIET als een achterhaalde zaak
beschouwde
...
EN DIT was
WEL het geval in de kerken die door Paul waren gesticht:
daardoor ontstond het 'incident van Antiochia', {GAL 2:10 vv.}
een logisch gevolg van een veranderende
meerderheid.
ZO waren
Paul en BarNabas ervan overtuigd geraakt dat de regelgeving
vanuit Yeroesjalayiem achterhaald was,
TOT de dag waarop de gezanten van Kobus hen hadden herinnerd
aan de richtlijn die door de 'moederkerk'
was opgesteld!
ALS
het erop lijkt
dat in het begin van de tweede eeuw van onze jaartelling
de vier taboes ~ vermeld in HAND 15:20~29 ~
in alle kerken van kracht waren, terwijl ze aanvankelijk
alleen de kerken van Syria & Cilicia
aangingen, DAN is DAT dus VOORAL
het werk van
Kobus.
Het is waar
dat deze aanvankelijk rituele verboden
{voor de eerste drie ging het over het respecteren
van de wetten van Mosje aangaande het slachten;
en voor de laaste over het respecteren van
de huwelijkswetgeving van Mosje},
steeds meer werden geinterpreteerd
als zedelijke geboden
in een kerkelijk milieu waar de joden slechts
een minieme minderheid
vormden.
DIE
GEBODEN betroffen:
het verbod om deel te nemen aan heidense offerdiensten,
het verbod op moord en doodslag,
het verbod op seksueel wangedrag,
de oproep om de 'gulden regel' in acht te nemen
{die het verbod om vlees te eten van door verstikking
om het leven gebrachte dieren
vervangt} ...
KORTOM:
aan de lange bloeiperiode van de
'kerk van Yeroesjalayiem'
en aan haar invloed op alle christelijke gemeenschappen
buiten de 'heilige
stad' zou een abrupt einde komen door
de marteldood van Jacobus,
evenals door de catastrofe die korte tijd later
de joodse hoofdstad
en haar tempel
trof!
OVER de eerste
van deze gebeurtenissen hebben we twee
nogal uiteenlopende myDiverhalen:
EEN van Flavius Josephus EN
EEN van Eusebius.
ZELFS als
de passage van Josephus
door een latere 'christelijke hand' is 'omgewerkt',
blijft die toch verreweg de oudste en moeten we daaraan
daarom
de voorkeur geven.
HIJ situeert
de dood door steniging van Jacobus
en van 'sommige anderen'
in het jaar 62
NA de veroordeling door het sanhedrin
van Yeroesjalayiem.
DAT was op instigatie
van de hogepriester Ananus,
die de gelegenheid van een interimperiode
tussen twee Romeinse prefecten had aangegrepen
om deze vergadering bijeen
te roepen.
De beschuldigden werd verweten
dat zij de wet van Mosje hadden geschonden,
maar de publieke opinie in Jerusalem
schijnt weinig geloof te hebben gehecht aan de schuld der
veroordeelden.
Het myDiverhaal
van Eusebius {dus Hegesippus}
laat de dood van Kobus
bij het begin van het neleg van Yeroesjalayiem
door de Romeinen in het jaar 69 plaatsvinden
en maakt er een lynchpartij van door
'een groep schriftgeleerden en Farizeeen'
die zich zorgen maakte over
'het succes van zijn
prediking' ...
Er zal alleen
van blijven hangen dat het de joodse leiders
uit Yeroesjalayiem zijn die een lastpak
uit de weg hebben geruimd.
WAT er ook
van 'waar' zij,
het schijnt een harde slag te zijn geweest
voor de kerk van Jerusalem die,
zelfs als zij zich niet al teveel zorgen maakte
over de dood van haar leider,
misschien toch pas NA de verwoesting van de tempel
in 70
erin geslaagd is om
een opvolger voor hem
te vinden ...
TOEN
het Romeinse leger
het beleg sloeg voor de hoofdstad
waar de zeloten een waar schrikbewind voerden
~ zo lezen we bij Eusebius ~
vluchtten de christenen van Yeroesjalayiem en Judea naar PELLA,
een heidense stad van de Decapolis ten oosten van
de rivier de Yardeen.
Verschillende historici
hebben dit feit in twijfel getrokken,
maar we moeten waarschijnlijk zeker wel vasthouden
aan de werkelijkheid
ervan: je kunt hoogstens aannemen dat
die gemeenschap,
beroofd van haar leider die zo lang richtingbepalend
was geweest,
verstrooid is geraakt ...
Sommigen
van haar leden
voegde zich bij de zeloten in de hoofdstad,
terwijl de leiders zich in Pella vestigden
en andere gelovigen VER van het strijdgewoel
een heenkomen
zochten!
In ELK geval werd
~ zelfs na de terugkeer van de kerk in Jerusalem
na 70 ~
de invloed die zij ten tijde van Peter & Kobus
had uitgeoefend op alle
verwante gemeenschappen buiten Jerusalem
niet meer
hersteld!
Van een zeer
gecentraliseerd regime
zoals het christendom dat had gekend voor 62,
ging het van toen af aan over op een integraal systeeem van zelfstandigheid voor de plaatselijke
gemeenten.
En DAT was
gunstig voor ALLE gemeenschappen
in de diaspora,
JUIST op het moment
dat het jodendom in Jamnia weer
een machtig centrum oprichtte
dat zich ging belasten met de hervorming van het jodendom
en alle synagogen een,
wat men wel moet noemen,
'orthodoxie'
aanbood!
And
the cooky crumbled
on and on:
Tussen
de Perzische Golf en de Zwarte Zee:
Ur/Oer & Haran naar Kana'an en via Egypte en Kana'an naar Babylon/Babel/Persepolis
dwars
door en met veroverende grootmachten,
wereldrijken
van machtswellustelingen en heidense sekten
heen bleven
allerlei kruisbestuivende ontwikkelingen zich
voordoen
door middel van
diverse myDiverhalen, koningen, profeten,
armen en machtelozen,
tot op de huidige myDidag van vandaag
over heel de wijde
wereld verspreid in eindeloze
variaties
van geloof en
bijgeloof, hoogmoed en
trots,
nederigheid
en
waarheidszoekers/onderzoekers en
'whatever' you want
to call US ~
EVERYBODY is looking
for SOMETHING
travels the world
by night & day
WHO am I
to talk
like
this
sweet
dreams
are
made
of
this
...
and
where
are YOU
looking
for?
...












~

Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende