supercleanmydidreammachine: ik zie ik zie wat jij

niet ziet?



Hoeveel
ikjes heeft
't gemiddelde mydiertje?
Men is mannetje of vrouwtje.
Lang of kort, dikker & dunner. Transvestieter, homo, hetero, lesbo, bi & hermafrodiet?
Kind & scholier, student, arbeider, links, rechts, mooi, lelijk, arm, rijk,
ouder of ouderloos & ga maar door.

Toch delen we met z'n alleen dit ene land,
een wereld, een natuur, een lucht, al het water & 'het heelal'!?
"De ander" is onmisbaar voor ons 'betere ik':
we doen het met elkaar of helemaal niet:
da's zeker & vast.

Mensen hebben mensen nodig,
en zonder dieren en planten zijn we ook nergens!
Sommigen zeggen dat alles koek en ei is,
anderen dat we ons in groot gevaar bevinden:
de waarheid zal wel ergens in 't midden liggen met de nodige nuances,
kleurschakeringen, variaties, uitzonderingen
& verborgen bondgenoten
...

Spiritualiteit
doet 't hele jaar een dringend beroep op ons:
dus hoeveel ikken kan 'n echt mens nog verdragen?
De slogan van zo'n maand v/d spiritualiteit lijkt te suggereren dat we het met ten-
minste twee, en mogelijk nog meer ikken & ikjes moeten stellen.
"Mijn betere ik: die frase drukt 'n vergelijking uit.
Om te kunnen spreken van 'n 'beter' ik,
moet er op z'n minst ook 'n 'minder goed' ik zijn,
of 'n 'normaal' ik, of zelfs een 'slecht' ik?!

Misschien is er zelfs ook nog een 'beste' ik,
'n 'matig' ik en een ei-genlijk nog 'helemaal niet zo'n beroerd' ik.
En de schizofrenie is compleet als je ook nog even blijft stil-
staan bij het bijvoeglijk voornaamwoord
'mijn'
in die slogan.

Mijn heelheid,
gespletenheid, achterdocht en mijn twijfel,
mijn [on]zekerheden, zwakke en sterke eigenschappen:
mijn vergaarbak van lichaam [engelen
& duiveltjes]
& geestjes?

Op welk 'ik'
heeft dat 'mijn' betrekking, als er meer dan
EEN "IK"
is?
Wat bedoelen we eigenlijk wanneer we 'ik' zeggen?

Het is zo'n makkelijk & vanzelfsprekend woordje,
iedereen gebruikt & begrijpt het, maar
niemand kan eigenlijk precies uitleggen wat het is!

Veel filosofen, psychologen & wetenschappers gaan er vanuit
dat het 'ik' een illusie is, een construct dat een organisme [en dan eigenlijk met name het mense-
lijk organisme] nodig heeft om te kunnen voortbestaan.

Voorwaar ik zeg je, 'n spannend gezichtspunt,
maar welbeschouwd hebben we er geen klap aan,
want we blijven met de reele ervaring van ons ik zitten.

Als dat ik 'n illusie is,
plaatst dat niet zozeer vraagtekens bij dat begrip 'ik',
maar veel eerder bij het begrip
'illusie'.

Misschien
laat het 'ik' zich nog het beste
als perspectief omschrijven: een levend, tastbaar en
dwingend perspectief, het enige perspectief waarin de werkelijkheid samenhang
en betekenis krijgt.

Al onze kennis en ervaring
loopt via dat ik. Het woord 'liefde', bijvoorbeeld,
zou voor mij geen enkele betekenis hebben wanneer die liefde niet op
EEN
of andere manier in dat perspectief opgenomen is.

Ik, dat
wil zeggen - mijn ik -,
moet liefde gekend hebben om liefde betekenis te kunnen geven: het is
DE
grote
betekenisgever in het leven.
Hoe onvolmaakt ook, deze manier van denken over het ik
maakt wel precies
duidelijk waarom je niet zomaar over 'mijn betere ik' kunt spreken.

Stel, ik sla mijn vrouw en verwaarloos mijn kinderen.
Gelukkig ben ik echter niet louter [alleen maar] een rotzak:
ik bezoek namelijk ook nog eens tevens tegelijk meerdere anderen, planten & dieren,
ouderen en jongeren, waar ik mee te maken kreeg, uit louter medeleven en hartgrondig altruisme.

Zou het dan niet al te gemakkelijk zijn om die laatste kant van mij-
zelf 'mijn betere ik' te noemen, en die hork van een mannetje & vermoedelijke vader in mij
'mijn niet al
te fraaie ik'?

Ontloop ik daarmee niet mijn verantwoordelijkheid?

En wat doe ik met m'n onbewuste ik
en criminele ik, m'n ijdele ikje, m'n stoute & m'n gekke ik?
Ditzelfde ik heeft dus verscheidene kanten die ik
lang niet altijd goed uit elkaar kan houden
zonder 't toepassen van kunstgrepen
of onachtzaam gebruik van woorden,
daden, gevoelens, gedachten, visies
& onkundigheden!

Hoewel de verschillen bij de meeste mydiertjes
& mydimensen van ons gelukkig [hopelijk] niet zo vreselijk groot zijn, zal iedereen van zichzelf
misschien wel het beste weten dat hij/zij/het aangenamer en minder aangename kanten heeft.
Vroeger had je ook vooral het zondige, of heidense, ik!
En niet te vergeten 't 'heilige' ik?

We hebben allemaal dus
ook meer, soms tegenstrijdige karaktertrekken,
we kennen allen verschillende gemoedstoestanden,
en veel mensen hebben ook nog eens diverse sociale maskers
voor verschillende situaties.

Maar al die zeer
verschillende kanten samen vormen allen 'tezamen' ons ik.
Wij zijn stuk voor stuk niet zomaar een mengelmoes van ongelijksoortige ikken
[behalve in horrormovies & fantastische thrillers], geen leeg anoniem containerschip
waarop een paar kapiteins strijden om het roer, compleet met stuurlui aan wal
& boekanierachtige piraten [zombies, verslaafden, krankzinnige Frankensteins & Dracula's]
of verwilderde matrozen die muiterij plegen als ze de kans krijgen
& lichaam & geest door elkaar hutselen
zodat niemand meer weeet wie
wat wanneer waarom
en hoezo is?!

Het is precies in dat ene ik
dat al mijn eigenaardigheden echt betekenis krijgen.
Romanschrijvers & essayisten, detective-auteurs & filmmakers zijn
in staat om allen een duit in ons zakje te doen
en er van alles en nog wat achter te zoeken wat we onszelf
ook maar kunnen inbeelden en bij elkaar fantaseren
om een boeiend script te produceren
a la Paul Verhoeven, Ayaan Hirsi Ali {Magan},
Theo van Gogh of al die andere Theo's
& Thea's, Swiebertjes, Bromsnorren,
Flierefluiters & hoofd- & bijfiguren uit sprookjes,
legenden, mythen, boeken, films &
youTubecollages in
de gloria.

Kortom:
ik ga slapen, het
droomfestijn kan weer eens aanvangen
& ons allen meevoeren op de stromen vol veranderende ikken,
jijtjes, hijtjes en zijtjes, wijtjes op weitjes met geitjes, aapjes & schaapjes,
hetjes met ditjes en datjes, oorlogspatatjes,
vredesbananen, liefdesgranaatappels & al die andere
lekkere hapjes, papjes, soepjes
& groepjes.

Ik groet u allen.
Voor nu de ballen & misschien tot morgen of
anders later vanuit deze of gene zijde?!

Slaap maar lekker,
droom zoet & vertel ons er morgen maar weer alles
over als je wilt, kunt &
'er zin in hebt'.
blozen
28 okt 2008 - bewerkt op 28 okt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende