strange lovers pleeboys & ~girls in paradepas ...


*

Lover-
&
Playboys:
de "Zwarte Weduwe"
& haar Ras~
&
Soortgenoten:
burgerlijke
nationaalsocialistische
fascistische dolle
zielige zotten
&
hoogmoedig
truttige trotse
~zombie~
zeugen
...

ANGST,
afgunst, rancune,
sadisme, lullig- & onbenulligheid
en geilheid, is dat alles wat die fascistische,
nationaal/socialistische horden beheerst?
Wie worden er lid van extreem-rechtse partijen en waarom?
Is het domheid die hen drijft of denken zij echt
zichzelf en het Vaderland
te redden?

En
waarom zijn
vrouwen zo gek op dictators?
Volkse vrouwen voor mucho macho greybacks,
hormonale kwijlebabbels barstensvol slijmerige kutsmoesjes,
flauwekulligerig gelulhannes om niks, keurige kleding
rondom 'n gecastreerd
kleinzielig brein!

Ruim
60 jaar na de oorlog
proberen historici dat alles te begrijpen: 'voor volk & vaderland' ...
Afgunst en angst waren sentimenten die juist in een demo{n}cratie tot volle wasdom kunnen komen?
Burgers die onder het mom van vrijheid voor allen, het landsbelang en wat al niet meer in de eerste plaats hun eigen straat 'schoon' wilden houden: het was een akelig
doch onvermijdelijk bijverschijnsel
van de democratie!

Het
systeem
was ertoe veroordeeld
zijn eigen onwillige oppositie te creeren: rancuneleer ...
De vrij ademende onderbuik was de zwakke schakel in de democratie
en die onderbuik heette destijds het nationaal-socialisme dat hier te lande rondzwalkte
in het rood-zwarte uniform
voor grijze muizen.

Achter
al dat 'quasi-fatsoen'
en de 'quasi-positiviteit' ervan 'loeit het ressentiment'?
Wat deze beweging toen ook al dreef, was haat, schijnbaar verpakt in een positief ideaal weliswaar,
maar wie de vellen van die zwarte blanke ui
EEN voor EEN
afpelde, hield uiteindelijk
alleen nog maar een leugen over en vele miljoenen
rottende lijken & as-
bergen.

Die
vraag,
wie werden waarom lid,
door schrijvers essayistisch beantwoord
in een niet aflatend waakbewustzijn,
krijgt nu, meer dan zestig jaar later, eindelijk
een wat rustiger 'nabehandeling' ...
De afstand in de tijd maakt dat mogelijk
en ook de meer koele blik van de wetenschap,
die niet stil kan blijven staan bij verwerping,
maar die nu eenmaal vanuit begrip
dient te onder-
zoeken!

Hoofdobject
is 'de romantische theorie
als specialiteit der rancune',
dus het vermogen om groots en meeslepend te liegen,
om bijvoorbeeld discriminatie te presenteren als 'nationaal belang'?
En hier doet zich meteen al een lastig feit voor: want de romantiek van het nationaal-socialisme wordt niet geproblematiseerd ~ telkens weer staat de huidige lezer oog in oog met een verleden dat in zijn hoofd maar niet normaal wil worden en dat zich nu & hier achteraf
bij 'nabeschouwing' van de oppervlakkige feiten
desondanks als heel 'gewoon'
voordoet!

"Kameraadskes"
noemden de
NSB~meisjes
elkaar,
en de vooruitstormende jongens zongen over "Marietje, voor wie ons hart ontbrandt" ...
Schattig, en in ieder geval totaal onschuldig, ben je onwillekeurig geneigd om te denken,
totdat je door e onvermijdelijk verongelijkte mydiverhalen van voormalige
NSB-ers
en hun fascistische familieleden weer bij je positieven wordt gebracht: de door Anton Mussert & glibberige 'glimmerveners'
totaal 'betoverden' en hun ongelukkige kinderen
die vertellen over hun
ervaringen
...

Wat
leert die
literatuur nu nog
over de lokroep van de
NSB,
die in 1935 maar liefst een kleine 8% van de stemmen kreeg
en 55.000 leden
telde?

Was
HAAT inderdaad
het perpetuum mobile
dat de Beweging dreef?
Vrouwen, zo blijkt uit onderzoek,
vielen bij bosjes voor de doorzichtige duurdoenerij van De Beweging!
Ze wilden als het ware allemaal wel Mussert-meisjes & Mussert-moeders worden, zijn en blijven,
net als zijn veel oudere tante Rie, die moeder en meisje tegelijk van hem werd toen ze met haar neef
in hun roodzwarte huwelijk trad:
"Mijn Kleine Dictator"
noemde ze de man die door talloze minder fortuinlijke {!} seksegenoten moet zijn aanbeden, terwijl ze zich thuis behielpen
met een ietwat eenvoudiger exemplaar
uit de beweging.

Mussert
droeg het zwarte uniform dat
van elk ander een vent zou maken als een padvinder.
Misschien werd hij juist daarom wel zo vereerd: zijn overspannen fatsoen, dat de vrouwen kennelijk elders
te kort kwamen, en zijn vermeende daadkracht, waren zijn handelsmerk! Als betrof het 'n popidool!
Wat een vaart zit er in die man, mijmerde zijn secretaressem als inschrijfnummer 27 het eerste
vrouwelijke lid van de
NSB,
in een terugblik op 'een van de mooiste ogenblikken'
uit haat leven met
'den Leider'
...

Activisme
was wat de vrouwen aantrok in de Beweging,
die juist ook bij monde van Mussert aan de vrouw een geheiligde taak gaf?
Niet zozeer door te praten [dat was een mannelijker tijdvermorsing] maar door te handelen zou
ZIJ
het Vaderland behoeden voor totaal verval!
HET
Grote Ideaal, dat ook al eerder te horen was geweest
in vooral 'christelijk'-behoudende morele reveilbewegingen, sprak de vrouw aan op haar eigen
echte specifieke vrouwelijke kwaliteit:
ZIJ
was de Moeder
die een verloren natie op schoot zou nemen,
daartoe aangespoord
door Mussert!

Vandaar
ook dat de meeste vrouwen
lid werden uit eigen beweging, en niet
omdat manlief het verordonneerde, zoals vaak is verondersteld?
ZELF
begrepen de vrouwen hun toetreden tot de Partij en haar brei-
en haakgrage Nationaal Socialistische Vrouwen Organisatie als een ware daad van Idealisme:
die bekommernis om het vaderland door de reine heilige moeder des vaderlands kun je best interpreteren als een oprecht motief:
die hele opgepepte nationaalsocialistische 'heropvoedingsmanie' van de
NSB
stond dan ook in het teken
van een krampachtige poging tot correctie
van de zedelijke neergang die via het vrouwbedervende Amerika en de verwilderde Sovjet Unie
dreigde over te waaien naar het brave Colijnse Nederland:
men was ergens
VOOR
omdat men
TEGEN
iets
nog
VEEL
ergers was?

ANGST
bleek Raadgever die leidde
tot de Omarming van een Valse
Romantiek die zichzelf verkocht als
"Het Geweten
en
De Levenswil der Ontwakende Natie"!
Want als
IETS
blijkt uit die studies van ons
"Nationale Fascistische Erfgoed",
dan is dat wel dat de
NSB'ers
zichzelf zagen of op z'n minst presenteerden als
DE
Redders van het Grote
Vaderland dat ze in mei '40 zouden verraden uit landsbelang: van dit hoogstmerkwaardige, bijna volkomen schizofrene zwartwit patriottisme zijn vele voorbeelden te vinden in hun 'zangen' &
'liederen' ~ het zogenaamde Aangerande Vaderland
en De Leider zijn daarin dan ook
telkens weer terugkerende
onderwerpen
...

EEN
liedje heet zelfs gewoon
"Mussertman" ['de man die
alles kan']!

Wat
OOK in
die vele opgezwollen
liedtekstjes doorschemert, is het
kwaadaardige venijn tegen alles en iedereen
dat zich niet wil aanpassen
aan de gewenste
Nieuwe Orde!
"Helpt Ons Volk
van onkruid wieden!"
&
"Opdat
het Dreunen van Uw Voet,
hen die de Eenheid aan komt randen,
toch eind'lijk deinzen doet ~
VOORGOED!"
~~~
Zoiets
was goed
voor heel veel
'geHouZee'? Ziehier 'n paar
van de teksten uit het repertoire dat voortkwam
uit de NS~propagandamachine, die
TOEN
zoveel "Bengaals Vuurwerk"
voortbracht?

En
wie werden
er nu lid
van de NSB:
de kleine middenstanders,
de rancunemensen bij uitstek,
zoals zovaak is gedacht?
Menno Ter Braak noemde het kortzichtig
om die beweging uitsluitend als zodanig 'sociaal' te verklaren.
Het 'evangelie van de ontevredenheid' dat zich als een Nieuwe Aristocratische Leer voordeed,
kon immers
evenzogoed hoger en lager opgeleiden aanspreken?
De 'kleinburger' was 'hoogstens voorlopig het voornaamste symbool'!
"Zeker is dat er in alle sociale lagen, de vrije beroepen, de kleinburgerij, de arbeidersklasse,
de boerenstand en de bovenlaag van de bevolking, allerlei mensen waren die zich tot het Nationaal-Socialisme aangetrokken voelden!"

De
respondenten in
het desbetreffende interviewboek
rechtvaardigen die conclusie dan ook:
'huishoudster & biologe', 'boerin & kunstenares' [whatever], ze waren allemaal te vinden in die 175 dossiers van de bijzondere rechtspleging die ervoor werden doorgenomen.
Een 'beweging voor allen dus', en 'tegen allen die
De Beweging
in de weg stonden'?!
En als we de afstandelijke waarnemingen van de historici vergelijken met de geengageerde observaties van de tijdgenoot Ter Braak,
WAT
is dan
Het Beeld?

Wellicht dit:
wat wij, zeventig jaar later,
nauwelijks anders kunnen zien als een negatief ideaal
is destijds kennelijk gevoeld
als een Positief
Ideaal!

VELEN
moeten er
hooggestemd achteraan gehobbeld
hebben, het eigenbelang dat schrok van een teveel aan vreemdelingen, vrijheid en paspoorten,
ervarend als Algemeen Belang?

Het
bangelijke, het
afgunstige gaat kennelijk
als vanzelf gekleed in
'n ogenschijnlijk keurige jas:
DAT
is de les die de geschiedschrijving leert!
De hete journalistieke praktijk van de jaren dertig van die vorige eeuw
leert een niet minder belangrijke les:
WIJ
moeten
"de moed hebben als rancune te [h]erkennen
wat uit rancune
voortkomt!"
schreef Menno ter Braak
[1902 - 15 mei 1940
op de dag van de
capitulatie]
~~~
@
blozen
engel
boos
16 mei 2007 - bewerkt op 23 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende