DAT
sommige mensen
zeggen dat ze
in god geloven zegt
niets: het gaat erom
wat ze er {verder} mee doen
of laten.
Je
had vroeger
'de god van
je tante', die
ook 'de god van je baas &
van je schoonvader &
van je baas z'n boekhouder' was.
Deze reeds door Nescio beschreven
protestantse potentaat had ook een katholieke
[en moslim] equivalent,
die misschien ook nog wel
wat minder streng was,
maar verder echt niet zo bar
veel onderdeed voor zijn calvinistische collega{'s}?
Met zo'n god maakte je dan ook als zevenjarig christelijk
kind meestal kennis [op z'n rooms, islamitisch, reformatorisch,
sektarisch o.i.d.] wanneer je ter voorbereiding van de eerste
'heilige communie' de "Eerste Katechismus" kreeg
'of iets dergelijks'.
In "Les 2"{
"God is overal,
God ziet & weet alles"}
werd verder duidelijk
dat God een soort van Sinterklaas Oude Stijl was
die net als de goedheiligman
een soort van eeuwig dagboek
of mydi~rekening~courant van al jouw daden & falen
bijhield zoals er dan ook duidelijk stond:
"Ik kan niets voor God verbergen.
Onze Lieve Heer weet alles van mij.
Hij weet of ik braaf
ben of
niet!"
Ontelbare
kinderen groeiden
dan ook [net
als ik] op met
dergelijke lessen in deugdzaamheid.
Die periode van een bijna militante scholing
in braafheid, die overigens ook allerlei sociaal~
democratische, communistische, fascistische &
'vrijzinniger' varianten kende waarbij de diverse jeugd~
bewegingen voorzien dansjes, opgeheven vuisten,
handen of symbolen van meibomen, [haken~]kruisen,
hamers & sikkels, snuivers & snikkels 't enige echte 'ware' kruis verving,
is nu over 't algemeen allang [bijna helemaal] voorbij
op een paar fanatiek extreme sekten
& lokale rechts~ en/of links~radicale
hersenspoelingen
{brainwashes}
na?!
~@~
"Gelukkig"
voorbij, meenden
wij, 'weldenkende' Nederlanders,
lange tijd.
Honderd~
uizenden gestolen
fietsen, kapotgeslagen of
geschopte autospiegels,
grote bekken op straat,
uit & thuis & ontelbare zinloze
geweldspogingen later & verder,
zijn we daar soms dan ook
helemaal niet meer
zo zeker
van.
En
de chaotische
gedachten gaan bij tijd & wijle
~ gevoed door allerhande regerings~ & beleidsnota's
over klein en/of groot vandalisme ~
haast vanzelf uit naar die dagelijkse, wekelijkse,
maandelijkse, jaarlijkse & levenslange oefeningen in christelijke [e.d.] correctheid
uit de jaren vijftig & begin jaren zestig,
toen die moraal nog geen object was
van studie en aanhoudende zorg,
en er alleen nog maar
kattenkwaad
bestond.
{Hoewel
er voor/tijdens
& na de oorlog
OOK
al dergelijke
geluiden klonken uit de
diverse levensbeschouwelijke &
al of niet sektarische
richtingen!}?
~@~
De
God uit
die tijd ligt
inmiddels allang op zolder,
in de kelder, oude {tuin}schuurtjes,
de biobak of bij 't grof vuil,
maar diens gebod zit {zat?}
een hele generatie door Calvijn & Zijne Heiligheid de paus afgetrainde Nederlanders
nog als 'n gegoten deken:
de vraag is nu
{OOK
al eerder en vaker gesteld in myDi!}
hoe dat komt, en wat dat zegt
over de disciplinerende waarde
van [bijvoorbeeld] de catechismusles,
die ogenschijnlijk even oppervlakkig was
als de schoolopvoeding tot socialistisch burgerschap
in de voormalige DDR,
USSR & Chinese Volksrepubliek,
Hitlerjeugd & Jeugdstorm
en al die andere variaties
op ongeveer dezelfde grondthema's
onder Roomse Reformatorische
Rebellenrakkers, Mormonen,
Zevende Dagsadventisten,
Jehovagetuigen, al of niet "Volle"
wedergeboren & gedoopte
Pinkstergemeenteleden,
Evangelicals
a.s.o.
Het
is deze
vraag naar de
morele betekenis v/h christendom {z.g.}
die sociologen & publicisten aanzet tot 't schrijven van geschriften als
"Tot hier [aan toe] heeft de Heer [DE Here HERE] ons geholpen"
een evaluerend essay
van Herman Vuijs{t}je
over het nut van
God.
Tegelijkertijd
met diens boek
verscheen er eveneens
een encyclopedisch werk over God,
zijn kerken en gelovigen, geschreven door de godsdiensthistoricus Eginhard Meijering.
Zijn "Nederlands christendom in de twintigste eeuw"
is in de allereerste plaats een wat institutioneel-
theologisch verhaal, geen boek dus
waar je als moderne "Godvergeter"
eens even lekker
voor gaat
zitten?
Toch
is het
op z'n plaats
om 't ook hier nog weer eens
ook in mydi te 'behandelen':
al is 't alleen maar om de vraag
v/d atheistische geloofsvriend
Vuijsje ~ wat moeten we nu
eigenlijk nog met God in 'n seculariserende samenleving? ~
al zoveel eerder & vaker is gesteld
& door o.a. theologen & filosofen
op verschillende wijze is
beantwoord.