Stoppen

Olaaa,

You can call me M. Ik blow nu zo'n 4 jaar, waarvan 3 jaar bijna op dagelijkse basis. Ik heb het altijd heel ontspannen gevonden en al die tijd ook stug volgehouden dat het geen invloed heeft op mijn dagelijks functioneren.
Ondanks dat ik mijn vorige opleiding niet heb kunnen afronden, gaat het momenteel nog steeds goed op mijn nieuwe opleiding. Toch had ik het gevoel dat ik van 6en makkelijk 8en kan maken. kortom, ik kan meer uit mijzelf halen dan dat ik nu doe. Daarom heb ik toch weer besloten om het blowen achter mij te laten. Dit is niet de eerste poging die ik doe om een nieuw hoofdstuk open te slaan. Tijdens mijn laatste poging, viel ik bijna in kuil van depressiviteit. Alles leek op dat moment zo uitzichtloos en ik zag gewoon geen perspectief meer in mijn leven. Ik ben kort daarna ook weer begonnen met blowen. Na heeeeel veel nadenken en research doen ben ik tot de conclusie gekomen dat het blowen heel veel emoties onderdrukt en bespeelt en dat ik daar op dat moment gelijk kennis mee heb gemaakt. Die kennismaking was kort en heftig. Ik ben nu weer 2 dagen gestopt en heb mijzelf beter voorbereid op zo'n kick back. Ik moet zeggen dat het tot nu toe best goed gaat. Ik kom uit een vriendengroep waar eigenlijk iedereen niet vies is van een jointje. Dit maakt het stoppen niet veel makkelijker. Ik heb mijzelf ook voorgenomen om daarom, hoe vervelend het ook is, meer tijd met mijzelf door te brengen en minder met mijn vrienden. De eerste paar dagen zijn eigenlijk vlekkeloos verlopen. Ik ben daarnaast wel erg onrustig in mijn hoofd, loop veel rondjes door mijn kamer en slaap slecht nachts. Dit is iets waar ik me even door heen moet bijten. Ook weet ik bij god niet hoe ik mijn dag moet invullen, aangezien ik meestal gewoon ging blowen en vervolgens KO op de bank belandde.
Al die jaren zo intensief blowen heeft wel een tol gekost en die tol moet ik nu terugbetalen. Gelukkig sta ik nog positief en hoop ik dit langer door te zetten.

Ik hou jullie op de hoogte,


Liefs