Stof/dust, modder/mud & messias/messiah/mashiach?!


~*~

VVVita II

~*~

10.35/25/02/2005

~*~

M.
onderscheidt
twee soorten contexten
voor het theologisch
denken.

-

Hij
spreekt
over primaire & secundaire
contexten.

-

Er zijn
in de bijbel
enkele contexten aangewezen,
die primair gegeven zijn met de zaak
van het evangelie.

-

IN
deze
primaire contexten
voor het 'theologisch' denken
gaat het om DIE mensen en groepen,
die onder een bijzondere 'zegen' van "G*D" zijn gesteld
bij wijze van spreken met steeds andere woorden
als het ware:
de 'zegen van g*d'
fungeert als grondfiguur
voor een theologisch begrip van
de context.

-

Mensen
die onder een bijzondere 'zegen van g*d' zijn gesteld,
zijn daarmee ook altijd in een 'bijzondere dienst van g*d' gesteld.
DEZE bijbelse contexten vragen om theologische doordenking.
Om WELKE groepen gaat het
HIER?

-




De
EERSTE
van deze primaire contexten
voor het theologisch denken is het Joodse volk
in relatie tot alle andere volken.
Bij DIT volk ligt het begin van 'g*ds' heilzaam handelen
in de geschiedenis.

-

Je kunt
in de bijbel
NIET om het volk Israel heen.
"G*d" heeft dit volk uitgekozen
om er een altijddurend verbond
mee te sluiten:
'zijn' trouw aan DIT volk wordt NIET opgeheven door
de komst van het
'christendom'.

-

Een
tweede primaire context
vormen de door de g*d van Israel
en de Vader van Yeshua haMashiach
{van Nazareth?} gezegende armen:
de Bergrede is de meest VERgaande
vorm van deze
zegen.

-

Ten slotte is er
de door G*D gezegende mensheid
onder alle andere schepsels: de mensheid heeft onder alle schepselen
een bijzondere
opdracht.

-

DIT
zijn volgens M.
de in het bijbels getuigenis
bijzonder op de voorgrond geplaatste,
primaire contexten
voor het theologisch denken:
zij zijn van fundamenteel belang
voor de individuele gelovige, de gemeente
en de theologie.
Het zijn noodzakelijke contexten
van ELKE theologie.
Het is de voorgegeven ruimte
waar een mens in
geplaatst wordt, wanneer zij leeft
met de z.g.
bijbelse G*D of 'openbaring'
zo je wilt.

-

De
secundaire
contexten zijn de FEITELIJKE
historische contexten van onze 'normale'
ervaringswereld.

We zijn mensen
uit een bepaalde generatie,
plaats en maatschappij.

In de situatie waarin we leven,
dienen zich allerlei thema's aan,
zoals bijvoorbeeld het armoedevraagstuk
& discriminatie.

-

Secundaire contexten
zijn sterk gevormd door onze behoeften
en ervaringen.

DAAROM
is er een reusachtige pluraliteit
van secundaire contexten.

BELANGRIJK is,
vast te stellen dat historische contexten
op zichzelf nooit het uitgangspunt van theologische
reflectie kunnen zijn.

-

Ze hebben
als het ware
IN ZICHZELF geen zeggingskracht
voor de theologie.

Historische contexten
worden alleen DAN theologisch interessant
wanneer ze geplaatst worden
BINNEN de primaire
bijbelse contexten.

ZO moet theologische reflectie
over kapitalisme en socialisme
NIET ontleend worden
aan een analyse van de kapitalistische
of 'socialistische'
realiteit.

-

DEZE
thema's
WORDEN slechts
tot theologisch thema
door hun INNERLIJK verband
met de drie primaire
bijbelse contexten:
DAT betekent
dat het bij contextualiteit van theologie
NIET aankomt
op een maatschappij~analyse
OP ZICH.

Een maatschappij~analyse
is ALLEEN relevant
in relatie tot de primaire bijbelse
contexten ~ het primaat van
het theologisch denken
ligt daarmee
expliciet
bij de bijbelse
contexten.

verliefd

#
engel
24 feb 2005 - bewerkt op 22 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende