stilte voor de storm en het barsten der bommetjes!

Groeiende onrust onder al die bevolkingen her & der is dus merkbaar door waarschuwingen: de helft v/d bevolking gaat niet stemmen om bepaalde redenen. Gebrek aan onderling menselijk vertrouwen
& afluisterpraktijken, overal camera's, geheime agenten, bodyguards, fraude, steekpenningen, witwassen.

In Griekenland, Turkije, Iran, Irak, Syria, Egypte, Lybia, Tunesia, Algerije, Marocco, Irak, Jordania, Arabia & Afghanistan, Pakistan, Kashmir, Nepal, Tibet, India, Bangla Desh, Birma, Thailand, Cambodia, Laos en Vietnam, Korea, China, Indonesia met 't vlaggen verbranden, gewelddadige demonstraties, armoede ...

De gesprekken gingen dan ook steeds vaker over 'de regering' en over het imago van 'de sjahinsjah en zijn familie': niet alleen maar de vooraanstaande & controversiele prinses Ashraf oogstte veel kritiek, ook de vrouw v/d sjah was 'n gemakkelijk doelwit net als al die megalomane plannen & de algemene armoe.

Zo deed er ook 'n verhaal de ronde over 'n bezoek aan 'n arme wijk van Tehran; naar verluidt had dus de
burgemeester v/d stad de straat kort voor haar komst opnieuw bestraten en de hele wijk flink opknappen.

Al met al allemaal veelvoorkomende verschijnselen in dat soort landen met die heersers & malle regimes.

Dat leidde natuurlijk tot veel kritiek, ook al geven velen dan ook weer toe dat de keizerin waarschijnlijk nu
niet eens had gemerkt dat de burgemeester door middel van een grote opknapbeurt had geprobeerd die wijk mooier te maken dan hij was. Hele en halve valse beschuldigingen over en weer, roddel & achterklap.

Je kon ook allerlei verhalen horen hoe het volk op 't festival van Shiraz had gereageerd net als op al die andere grote projecten tot meerdere glorie van de leider{s} terwijl het volk aan de onderkant moest lijden
onder verspilling & bureaucratie, gebrek aan de ene kant & overvloed elders. Met 't doel van zo'n festival
was eigenlijk niets mis ~ de keizerin wilde door middel van een kunstzinnig programma dat het nieuwste van het allernieuwste bracht op het gebied van theater en allerlei andere podiumkunsten bood alleen nog
maar een soort van kruisbestuiving tussen Persia & de rest v/d wereld tot stand brengen. Helaas had dit streven duidelijk ook alweer een averechts effect. 'n Frans theatergezelschap voerde toen de musical HAIR op, die de toeschouwers in het Westen soms zelfs al wat had geschokt omdat er naakte mensen op 't toneel te zien waren. 't Sprak dus vanzelf dat de schok voor 'n overwegend islami-tisch publiek nog veel groter was: dat alles waren evenzovele details van 'n opeenstapeling van fouten ...

Je kon al sinds het midden van de jaren zestig v/d vorige eeuw uitspraken horen van oudere conservatie-ven over 'langharig werkschuw tuig', 'liever dood dan rood', 'het rode & het gele gevaar', 'nozems, halb-starken, hippies, anarchisten, studenten, de jeugd van tegenwoordig' enzovoorts in westerse landen: in de
orientaalse, oosterse, islamitische, orthodoxe, behoudende, conservatieve, burgerlijker landen kwamen al
die snelle veranderingen nog veel harder en feller aan samen met toenmende armoe & verspilling, politici
en hun levenswijze, oorlogen en geruchten van oorlogen, opstanden, spanningen & revoluties: kortom, de
geest was uit de fles & er waren niet voldoende alcoholische dranken & verdovende drugs, noch knuppels om hem er weer in terug te stoppen met brood en spelen, harder slaan en noch meer martelingen ...

Ga dus maar lekker slapen & trek je dat alles maar niet teveel aan: soep wordt ... enzovoorts ... droom er maar van & tell us all about it tomorrow if you want to & still can ...
blozen
02 apr 2008 - bewerkt op 03 apr 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende