stick it up your ...


Hebben
de katharen
& allerlei andere ketters,
abnormalen, barbaren, conservatieven
& allerlei andere dikhoofden ook nu nog iets
te maken met onze emancipatie~
geschiedenis?

Jazeker,
& vooral omdat
'n beweging gediscrimineerd kon worden
vanwege 't feit dat er veel vrouwen lid van waren!
[Denk ook nog maar even terug aan onze eigen recenter ge-
schiedenis vol met uiteenlopende hetero's, homo's, lesbo's, pedo's, biseksuelen, mietjes, nichten & de macho's!]
De grote onderzoeksvraag is nog steeds: preekten kathaarse vrouwen nu eigenlijk wel of niet & hoe of wat dan?
Dat heeft [zoals gewoonlijk] alles te maken
met gehanteerde
formuleringen!

In 't Latijn
heb je twee vaktermen:
praedicatio & admonitio.
Admonitio is meer morele onderwijzing,
dat gaat niet over allerlei van die zogenaamde hoogstaande 'hoogstaande dogmatische kwesties'.
Het lijkt erop alsof de kathaarse vrouwen alleen zo'n admonitio gaven en niet een praedicatio.
Maar dan moet je wel weten dat in 't Oudfrans dat onderscheid niet bestaat.
En wie bracht het [verschil] aan in de rechtbankverslagen
van de beruchte inquisitie~
heren?

Degenen
die notuleerden
waren altijd geletterde mannen!
Nu kunnen we ons afvragen: was 't misschien omdat
zo'n man zich niet kon voorstellen dat 'n vrouw kon 'prediken',
dat hij als 't om vrouwen ging, automatisch
admonitio
opschreef
en niet
praedicatio?

Zoiets
kunnen we
ons ook nu nog
best wel voorstellen: waarop berusten uiteindelijk al die vormen van 'populisme,
ambtenaren- & advocatentaal, islamismen, jodentaal, rabarberbarbarismes, reklameslogans, advertentiecampagnes, agitatie~
propaganda'
a.s.o.?!

Taalverschillen,
definities en interpretaties
hebben altijd al 'n grote rol gespeeld bij alle sociale veranderingen ...
Geloofden de katharen dat elk mens net zo perfect kon worden als Yehosjoea?
Ook dat is 'n oeroude
kernvraag.

Het
begrip 'perfect'
is eigenlijk alleen door de inquisiteurs gebruikt.
Katharen noemden zichzelf Goede Christenen {'bonnes cretiens'
of 'reinen', 'albigenzen/albigeois'} & waren 'n voortzetting van 't denken van 't vroegere mani-
cheisme dat nadruk legde op de strijd van twee beginselen. goed & kwaad; ook verwant naar men zegt,
met de sekten der 'bogomilen' {'godsvrienden'} v/d Balkanlanden?!
Afwijzing van 'de wereld' {vlees, seksualiteit e.d.},
onderscheid tussen 'volmaakten' {perfecti} &
'gelovigen' {credentes} met 'n grote
aanhang vooral onder stedelijke
handwerkers & bijna allen
omstreeks 1300 door de
Inquisitie tot zwijgen
gebracht!

Tempeliers
& de andere 'afwijkenden' gingen in een moeite door in die eeuwen:
alles wat een bedreiging leek te zijn en winst opleverde was 'ketters' in de ogen van 't almachtige Rome
totdat de {r}evolutie echt aansloeg
in de daaropvolgende
woeste tijden.

Zelf
hadden ze
het vooral over
'volkomen' worden, maar 't
morele onderscheid tussen goed en kwaad zoals wij dat nu kennen,
bestond niet voor de katharen. Alles wat kwaad was, kwam van 't kwade principe & niet van 'God' zelf?
Al het lichamelijke hoorde daarbij: de mogelijkheid om kwaad te doen, had je alleen zolang je in de ban was
van de duivel! Als men zich daaruit had bevrijd, dan was alles wat overbleef, 'go{e}d'?!
Jezelf bevrijden uit die ban van de duivel, dat ging door het z.g.
consolamentum,
de 'geestdope'.

Daarbij
hoorde ascetisch
leven: niet [meer] seksueel actief zijn,
en niets eten wat voortkwam door seksualiteit.
Met uitzondering van vis, omdat ze blijkbaar niet wisten dat ook vissen zich geslachtelijk voortplanten.
Het voorbeeld van Christos speelde daar natuurlijk ook in mee: drie dagen per week
namen ze alleen brood & water, geen ander voedsel & drie keer
per jaar waren er groter perioden
van vasten.

Dat
was echt
vaak heel streng.
Ze mochten geen eed
afleggen en moesten altijd de waarheid zeggen,
niemand doden, ook geen dieren. Ze hadden bovendien rituele verplichtingen:
heel vaak en regelmatig 't z.g. "Onze Vader" bidden, net zo'n beetje als de 'getijden' in de kloosterorden ...
't Idee dat je Christos in jezelf kunt ontwikkelen, is nu, na zo'n 700 jaar weer heel gewoon geworden onder ons!
Dat is inderdaad het meest opvallende verschil
met de katholieke/algemene roomse leer:
dat 'christos' voor hen
NIET
eenmalig was!

Hij
was een
voorbeeld, een grote
uitzondering e.d., maar qua
natuur niet [echt] verschillend van 'de mens'!
Dat begon ook al met de gnostici die daarvan ook overtuigd waren,
en dat liep door, en loopt nu nog steeds door tot aan de z.g. 'new~age'-bewegingen?
Men neemt dan afstand van 't idee dat "God" mens is geworden,
en van een z.g. 'persoonlijke God':
je hebt alleen nog maar
goddelijke momenten
in jezelf.

Dat
levert hetzelfde
probleem op als de mystici
her en der door alle eeuwen heen ook al hadden: waar liggen nu eigenlijk de grenzen
tussen dit soort van belevingen
& 't pantheisme?

Het
postmoderne levensgevoel
lijkt in die richting te gaan, maar we hebben
altijd al perioden gehad waarin
DAT
HET
levensgevoel leek te zijn:
talloze pogingen
...

Het
bleef dan
ook meestal nooit
echt lang zo: het veranderde
telkens weer en paste zich min
of meer aan en we zien
op dit moment ook
weer zo'n soort
van omme~
zwaai!

Door
de globalisering
& de vertechnologisering
van de hele wereld neemt het gevoel
van hulpeloosheid toe: daardoor willen mensen zich maar al te vaak nu dolgraag
aan een [buiten zichzelf liggende]
"Autoriteit" vastklampen met
alle gevolgen vandien
['knettergek v/d
zotten']
...

Ze
schijnen te
zeggen: er zijn
zoveel processen die we
niet [meer en/of alweer] doorzien, dit overstijgt al onze
menselijke vaardigheden, en daarom verlangen er weer veel meer naar 'stabieler autoriteiten' of 'fuehrertjes': Grote Leiders, Roergangers, Duces, Caudillo's,
Generalissimo's, Drogbeelden,
VOC~mentaliteiten,
Superdildo's
enzo
...
blozen engel blozen
09 sep 2009 - bewerkt op 09 sep 2009 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende