Sterilisatie?

Nog is de leer der oorzaken niet ten einde, doch het is niet mijn bedoeling om volledig te zijn.

Slechts wilden we de hoofdzaken bespreken en dan komen we tot de conclusie dat de oorzaak van zwakzinnigheid gecompliceerd is. Vaak vinden we dat deze kinderen voortkomen uit families waarin vele gevallen van zenuwlijders aanwezig zijn.

Daarnaast treffen we tal van ziekten aan, die na de geboorte aangrijpen en op een, al of niet, zeer vatbare bodem tot ernstige achterlijkheid leiden: de syphilis voert tot medisch meestal duidelijk te herkennen bijzondere gevallen, terwijl we het mongolisme en de achterlijkheid door schildkliergebrek reeds uitvoeriger bespraken bij onze confrontatie met zwakzinnige kinderen.

Thans rest ons nog de bekentenis dat er gevallen overblijven waarin we geen enkele oorzaak kunnen vinden.

Allicht zal nu de vraag opgekomen zijn of de zwakzinnigheid in het algemeen nu niet te voorkomen is of in zijn voorkomen op z'n minst te beperken is en het heeft den laatsten tijd ook niet aan maatregelen ontbroken.

Dat schreef Steketee in de jaren dertig v/d vorige eeuw vlak voor de tweede wereldoorlog! Sindsdien weten we waar dit het begin van was: genocide op fabrieksmatige schaal .......

Zoo heeft men in Duitschland de sterilisatiewetten ingevoerd.

Men bedoelt hiermee personen die erfelijk zijn belast en zelf zwakzinnig zijn zoodanig te opereren dat ze geen nakomelingschap meer kunnen krijgen.

Op deze wijze hoopt men op den duur 't aantal zwakzinnigen te zien verminderen.

Tegen deze methode zijn van verschillende zijden ernstige bezwaren ingevoerd.

Zoo wordt de vraag of het moreel verantwoord is om een medemensch een zoodanig lichamelijk ingrijpen te doen ondergaan meestal {?} ontkennend beantwoord. Bovendien is het zeer de vraag of het afdoende is!

Zoo is 't mogelijk dat uit twee volkomen normale ouders, een zwakzinnig kind wordt geboren.

Ook treft men nog wel eens in EEN en hetzelfde gezin naast een zeer diep achterlijk kind ook EEN of meer bijzonder begaafde broers of zusters aan.

"De natuur vervalt vaak in uitersten" placht men dan te zeggen.

In ons land staat men dan voorloopig nog zeer sceptisch tegenover deze pogingen om "de zwakzinnigheid" te verminderen.

Men wil eerst gaarne nog meer zekerheid over de zogenaamde wetten der erfelijkheid, die door ons nog lang niet volledig kunnen worden gevolgd.

Wel is iedereen ervan overtuigd dat we zullen moeten doen wat we kunnen om 't aantal zwakzinnigen te verminderen: we zullen zien .......