stappend {op al die uiteenlopende mydipaadjes} ...


We
hielden er
allemaal een bepaalde
levenswijze op na voor
een bepaalde tijd vanaf 't
allereerste begin.

Het Ei
was erbij &
't Zaad ging op
Zoek: onze eigen mini~oerknal
in oerbaarmoederverhoudingen~
& zakformaat binnenin.

Zo'n negen
maanden min of
meer zwevend in het heelal
van de allereerste oeroceaan van eeuwigheden haast zonder einde lijkend
maar wel groeiend, bloeiend, roeiend met de riempjes die we hadden:
onze armen & benen, in~ & uitademend als nog door kieuwen & met vleugelslagen &
bevlogen alsmaar pogend om te 'herhalen'
wat we allemaal al voor ons eigen bestaan
hadden doorstaan als evolutionaire reeks
van haast bijna [on]mogelijk
goddelijk oerschepsel
i/d dop?

En
ons restte
niets anders dan
het prijsgeven van al die voorgaande stadia van 'identiteit'
als vorm van 't leven op aarde & in al die levens welbehagen,
streefkracht, om te tasten en grijpen
naar 't volgende
vers!


We
kunnen haast
niet anders dan
[ook] leren begrijpen dat
ook deze, 'onze' werkelijkheid 'n bijna oneindig geheel is
van noodzakelijke causale relaties,
waarbinnen ons 'bestaan' slechts een van de talloze
verknopingen is van ons ontstaan
& weer vergaan:
al het verdere eigen sporen nalaten
is dan ondertussenook iets wat voor eigen verantwoordelijkheid komt
die we moeten leren dragen tussen onze kindertijd & volwassenheid
tot onze dood erop volgt als een [on]welkome afwisseling
voor de zoveelste & nu dan allerlaatste keer
in bewust worden
& 'zijn'.

Dat betekent dan ook
dat al die bijzonderheden
maken dat ik ben wie ik [geworden] ben:
mijn eigen identiteit is 'n ketting van overgangsfasen
die al of niet min of meer bewust
blijkt te verlopen?

Door mijn eventuele begrip
van die noodzakelijkheidsrelaties die het geheel van mijn werkelijkheid vormden,
ben ik niet langer bijzonder, 'n uitzondering. freak, monster & uitzonderlijk wanstaltig gedrocht meer
maar een deel van het 'goddelijk' natuurlijk
geheel van al wat
er was, is
en zal
zijn.

Naarmate
mijn begrip
van die werkelijkheid
zich kan uitbreiden,
onder bepaalde omstandigheden van binnenuit en buitenaf,
is het ook dus alleen nog maar een vorm van versmallen
[i.p.v. het voormalige uitdijen] van mijn identiteit
tot 'n noodzakelijke causale relatie
in dat geheel!

Als 'n minimelkwegje
in 'n mini~heelal van eeuwigheid
dat ontstond, bestond & zichzelf als het ware verslond.
Dat is de belangrijkste levensles van alle menselijke{r}
wijsheid & 'streven' naar begrip,
bevattingsvermogen &
flexibiliteit:
dat
[ook ik]
me door dat
inzicht kan bevrijden van
die 'bijzonderheden' & 'toevalligheden'
die ooit voor [alle] anderen
[in hun wanbegrip]
hun identiteit
vorm[d]en.

Tat
tvam asi:
rak kach ~ 'soli
deo gloria' ~ overgegaan van
'rex mundi' naar de
eeuwigheid
waar we ooit
vandaankwamen,
teruggekeerd naar 't eeuwig 'vaderhuis met moeder'
& al onze andere broerjes & zusjes van alle tijden,
plaatsen & vormen van 'onvermijdbare'
bewustwordingsvariaties.

Zo
kun je
'het' ook
zien.

~@~
25 nov 2007 - bewerkt op 27 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende