Zo
zal elke
tijd & plaats
wel weer z'n eigen
vormen van eenzaamheid, leegte, verveling,
ziekte & rampen
kennen?
In
de grond
van de zaak
is elke menselijke samenleving
ongeveer dezelfde: onrechtvaardigheid, afgunst, verdwazing
en geweld ~ je ziet ze overal
en altijd weer terug op de ene
of andere
manier!
Ook
in die
o zo symbolische
& betekenisvolle hof van
Eden, die men ook wel
't paradijs placht te noemen, kwam
je die oernadelen tegen via 't
wangedrag v/d 'eerste familie':
ze voelden zich beklemd & beangstigd,
hoorden stemmen, zagen beelden via de gekste hallucinaties & dromen,
raakten de kluts kwijt, gaven elkaar [of g d] de schuld & raakten zo
nu & dan overenthousiast of ~depressief, voelden, dachten &
deden de gekste dingen
tot moord aan toe!
In de loop
van vele duizenden jaren
krijg je dan wel 'n idee van allerlei geestenwerelden
vol met spoken & goden, godinnen, duivels, engelen &
de meest krankzinnige constructies
om een & ander nog een beetje
te kunnen bezweren!!!
Drong hy met zijn gepeins door 't azuur-gewelf
tot G ds richterstoel, hy zag den Onzienlijken in blakende toorn ontsteken tegen de zonden,
daar hy mede beladen was, en voor boeten moest.
Aanschouwde hy den hof, hy zag de plaats, daar hy aanstonds gevangen zoud worden,
en als een snoode booswicht geboeid en weg gesleept.
Wendde hy zijn oogen op de Leerlingen, hy zag een weerloos elftal,
dat hem angstvallig verlaten en verlochenen zoud, & den nadruk der verzoekinge niet kende,
maar zorgloos op eigene krachten steunde.
Dacht hy om Yeroesjalayiem,
en 't Joodsch volk, dat G d zoud verwoesten en verwerpen,
hy zag de verbazendste rampen naken, die dit volk troffen,
en zijn stamvolk tot doldriftige vyanden geworden, die zelfs de Heidenen tegen hem aanhitsten,
en tegen zijnen Volgelingen onverzoenlijk woeden zouden.
Hy zag den brullenden Leeuw, den Satan,
als losbandig woeden in deeze uure der duisternisse,
en op hem aanvallen.
Daar Yehosjoea van alomme zo vreeslijke voorwerpen aanschouwde,
wat wonder, dat hy daar van geprangt, en tot der dood toe benagst is,
dat is, met de uiterste benauwdheid worstelt, die hem krachtloos maakte, het harte beklemde,
en magtig was hem te doen nederstorten, en sterven.
Dus toont hy een waarachtig mensch, en ons in alles gelijk te zijn, uitgenomen de zonde.
Want ieder weet, dat de schrik en droegheit 't harte sluit, den omloop van 't bloed en levenssappen vertraagt, en de menschen als levende dood maakt.
Niemant denke, dat zo groote droefheid den Heiland wanvoeglijk zy geweest: want de zonden te dragen, G ds toorn te gevoelen, den Satan te overwinnen, en zo veele strijden, en gevaaren der Gelovigen te voorzien, zijn buiten twijfel voorwerpen van onbeschrijflijke droefheid, die de ziel onbegrijplijk drukken en benauwen moeten!
Kortom:
net als een echt mensch!
Alle ellende v/d wereld komt op dit centraal punt tezamen:
elke verlossing kan hier de bron vinden van universele bevrijding?
Alsof ieder menselijk streven & sneven samenkomt
in deze persoon en op dit moment.
Variaties op oeroude thema's
opnieuw in beelden gevat
en onder woorden
gebracht.