Spoorzoeken in hersencellen & levensverbondenheid!


*

Allereerst
gaat M. uit van twee vooroordelen,
op grond van wat hij hiervoor heeft geleerd:
het eerste vooroordeel houdt in,
dat de bijbel 'als getuigenis van het Woord
en de Wil
van de levende g*d,
ons door haar manier van denken
onmenselijkheid
zal leren
verhinderen'.

Vooral
wil M. leren
van de Joodse leeswijze
van de bijbel.

Dit sluit aan
bij zijn tweede vooroordeel,
dat we zo misschien kunnen leren lezen met de ogen
van de slachtoffers
die de christelijke schriftuitleg,
zoals we die tot nu toe gehanteerd hebben,
heeft gemaakt.

De Joodse leeswijze
heeft de volgende consequenties:
het HELE Nieuwe Testament
staat onder aanklacht
van vijandschap tegen de Joden en
daarmee onder de aanklacht
van onmenselijkheid.

-

Om
te verhinderen,
dat we ons opnieuw verstoppen
in intellektuele onschuld
en ons afwenden van de slachtoffers
van onze wetenschap,
moeten we nieuwe levensverbintenissen
aangaan.

Immers,
niet door een nieuwe theorie
omtrent het verstaan van de Schrift
en onze werkelijkheid
wordt de ban van het verleden doorbroken,
maar in DADEN
die getuigen van een nieuw
VERSTAAN.


We worden allereerst naar het leven zelf verwezen
en teruggeworpen
op het 'wezenlijk' christelijke.




Dit wezenlijk christelijke vindt M. in het leven
in gemeenschapsverband.

DAT is het eerste wat een mens in de bijbel meekrijgt.

Een mens staat NOOIT op zichzelf, maar altijd in relatie tot.

De mens
staat in relatie tot "G*D", tot de medemens,
tot de dieren en tot de hele schepping.

Het leven in gemeenschap
moet door de gerechtigheid G*ds
gegarandeerd worden:
deze gerechtigheid G*ds is verbondsgerechtigheid EN
gemeenschapsgerechtigheid,
waardoor de verschillende deelnemers in het verbond
bijelkaar gehouden worden ~
"G*D" & mens, man en vrouw, vrije en afhankelijke, arme en rijke
en vooral Joden & niet-Joden.

De geschiedenis van het christendom laat zien
hoezeer die gemeenschapsverbanden zijn verbroken
of verhinderd.

Het leven in gemeenschap
betekent niet
dat alle verschillen worden
opgeheven.

Het doel ervan is,
DAT IEDER
ZOALS HIJ OF ZIJ IS,
TOT HAAR OF ZIJN RECHT
KOMT,
dat Joden als Joden in het verbond leven
en christenen als christenen.

In het leven in gemeenschap staat de fysieke integritiet
van de ander
voorop:
leven in gemeenschap belet ons
over het Jodendom te spreken
zonder daarbij aan dode en levende Joden
te denken.

Het aanvaarden en bevestigen
van het ANDERSZIJN
van de Ander
betekent de bevstiging van zijn fysieke
integriteit.

Daarnaast
omvat het leven in gemeenschap
ook het delen in de vreugde en pijn
van de ander.

Het leven in gemeenschap
brengt ons gevoeligheid en tastbaarheid bij,
die we in het intellektuele,
in het denken,
hebben verloren.

-

DIT
bijbelse
verstaan van de werkelijkheid
en van het leven in gemeenschap
moet ingang vinden
in het denken.

DAT is niet gebruikelijk.
In de wetenschap gaat het doorgaans juist om
scheiding maken,
om onderscheiden tussen zijn en bewustzijn,
innerlijke en uiterlijke wereld,
boven en onder,
universaliteit en prive,
praxis en theorie,
terwijl het in het geloof gaat om een omvattend geheel,
om een totaliteit.
Voor theologie is echter het wetenschappelijke ethos
niet doorslaggevend.

HAAR eerste opgave bestaat uit het zoeken
naar een innerlijke overeenstemming van de redelijkheid
van de theologie met het christelijk geloof
en met zijn structuur van met-de-ander-zijn,
met-de-ander-meelijden.
Het geloof zoekt naar een hem
EIGEN rede.
#
verliefd
engel
27 feb 2005 - bewerkt op 22 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende