spoken geesten verschijningen verdwijningen: games

Elke
betekenis van
wat we voelen,
zeggen, denken, doen & laten
hangt natuurlijk af van hoe je 'n mens kenschetst,
om- & beschrijft, nader 'invult'. In 't geval van 'niet-bestaande' zaken
lijkt zoiets veel eenvoudiger: neem maar 'n woordje als 'g d'
~
je kunt erin leggen
wat je maar wilt, heel veel,
zeer weinig of
zelfs niets!

Maar bij 'de mens'
is 't 'n vraag van overeenkomsten
tussen, planten-, dieren- & mensenleven: 't ene kan
nu eenmaal niet zonder
't andere?

De grenzen
tussen levende & dode organismen zijn haast niet te om-
schrijven zonder verzeild te raken in wetenschappelijk taalgebruik,
& mydi is nu eenmaal 'n dagboekplaats
waar 'n ieder kwijt kan wat hij ook maar wil,
als 't maar 'n beetje leesbaar &
begrijpelijk is of
tracht te zijn?!

Plant,
dier & mens
horen nu eenmaal bij elkaar:
we zijn onverbrekelijk allemaal met elkaar verbonden
tot in de allerkleinste details. Hebben dezelfde oorsprong
{'g d'} in oerknal en/of ontwikkelings~
geschiedenis?

Volgens
de filosofische
discussie i/d trouwe
verdieping van religie e.d.
zijn we allen informatie-organismen
& dus verschillen we niet meer fundamenteel
van alle huidige & toekomstige 'kunstmatige' wezens
die we samen 'scheppen', laten deel uitmaken
van ons bestaan vanaf stok & steen tot
& met astronautica: waar
leggen we de grenzen tussen onze persoonlijke relaties
met ouders {meestal nog wel vaders & moeders},
opvoeders, leraren, broers & zussen, huisdieren, poppen, sprookjes,
legenden, mythen, toppopmuziek &
't verdere areaal van kleding, behuizing, omgeving,
stam, volk, taalgemeenschappen
en andere begrips~
clusters?

Alleen al het feit
dat ik me als Mordechai richt
tot Esther in myDiary en hier allerlei entries 'produceer'
van wat me ook maar enigszins lijkt te boeien, interesseren,
bepalen & 'insluiten' zegt al bijna 'alles' over wat
ik 'ben': 'n samenspel van meningen over
verleden, heden &
toekomst.

Maar waar
nu precies 't ene stopt
& 't andere begint is & blijft vaag,
warrig, variabel & uiteindelijk fluctuerend & onbeslist.
't Is maar niet hoe ik me defini-eren wil/kan: als 'illusionair' wezen
ontstaan in 'n samensmelting van zaad- & eicel met de nodige onmisbare horten & & stoten in september 1944 die eerste negen maanden overleefd & geboren op moederdag
zondag 13 mei '45. Daarna ook verder 'alles opgeslagen', ingedikt,
aangespoeld, opgeraapt, bekeken en
verder doorgegroeid zoals ook al
eerder & vaker beschreven sinds
januari 2004 alhier: je bent waar
je min of dus ook wel ietwat
meer mee te maken krijgt,
wat deel van je gaat
uitmaken & waar we
zelf ook deel van
uitmaken
~
'n chaotische wirwar
van potenties, [on]mogelijkheden,
associaties, 'bewuste'
verbindingen
e.d.?!

Kunnen we robots,
zelfgefabriceerde en/of geadopteerde
onderdelen als plant/dier
& 'ding' nu ook echt
liefhebben?

Zo'n antwoord
hangt af van je liefdesbegrip,
met 'n simpele ontkenning, acceptatie
of 't wegwuiven van de vraag zijn we er allang niet meer:
zijn er in 't cyberspeciale virtuele bestaan nieuwe robotrevoluties aan 't ontstaan & vergaan?
En zo ja, waar liggen dan de grenzen die we al hebben leren kennen van animisten &
al die andere religieuze & filosofische stromingen uit de oertijd,
tussen al die voorgaande ijstijden, met 't
'geloven in' spoken, geesten, bomen,
struiken, planten, dieren, imaginaire
'wezens', goden & godinnen,
'whatever'?

De grenzen
tussen mens en machine zijn
[alweer/opnieuw/anders{?}] aan het vervagen & 'samenleven':
we hebben het over mensheid, milieu, wereld, aarde, zon,
maan & sterren ~ ander
'alien' leven
'elders'
...

We kunnen
ons nu in onze oorspronkelijke eenzaamheid
laten troosten via 'n televisie e.d., net als we zo ook wel deden met vertellingen rond kampvuren
langs de evenaar, zang & dans, mimiek, gebaar,
taal & teken.

We leerden
't schrift hanteren &
sindsdien hebben de ontwikkelingen
tussen 't ene & 't andere nooit meer
helemaal stilgestaan ondanks hevige natuurrampen,
epidemische toestanden, oorlogen
& allerlei rampen.

We voelen ieder
min of meer 'n menselijke{r} betrokkenheid
tussen [onze] oren, ogen, lippen,
handen/voeten?!

Zelfs
al is 't ook maar geluid, gevoel,
'n rotstekening of -schildering bij flakkerend fakkel-
& kaarslicht of
onze tele~
visies.

'n Boekrol
met dichterlijke beschrijvingen
van ontstaan & vergaan, profetische
voorspelling & inter
pretatie.

We
hebben ook
persoonlijke gevoelens [nog
steeds of alweer] bij ons persoonlijk ingerichte 'tehuis', 'n 'gevangenis'~
cel, tuin, buurt, straat, dorp, familie, huisdieren &
gebruiksvoorwerpen,
boek, tekening,
schilderij &
kunsten.

We
worden zelfs
kwaad op 'al die dingen'
& schrijven er van alles en nog wat aan toe
op eigen verantwoordelijkheid: de gekste samenklonteringen
van 'n mix van 'zijn' & 'niet-zijn', werkelijkheid & fantasie: dood-
gewone menselijke interactie, in- & output ~ eeuwenoude
spel van neuronen, synapsen
& al dat soort van
grapjes!

Waar
blijven dan
nog de 'verschillen'
tussen mens, dier, plant, 'ding' &
'all ze ozzer ding~
dongs'?