spirit in the sky: higher & higher & deep down low
Eigenlijk
heb ik
nooit aan de
toekomst
gedacht.
Bijna
alles wat
er gebeurde ging
'gewoon vanzelf': school, werk,
kamp, reizen, trouwen, kinderen, wonen.
Vanaf die allereerste herinneringen als peuter/kleuter
& klein kind was alles als een groot avontuur vol van ontdekkingen
in verschillende tuinen, op afwisselende paadjes,
allerlei huizen, verdwaald in bossen, op heidevelden, oneindige zandstranden en aan uiteenlopende waterstromen wat zich al die tientallen jaren lang bleef doorzetten
in al die landen, plaatsen, tijden
en meer dan
60x4
seizoenen.
Alsof
het allemaal
zo 'had moeten zijn':
die ouders, omstandigheden & ontwikkelingen.
Schokkende doodnormale mensengebeurtenissen
van begin tot einde: nieuwsgierigheid
met gevolgen.
Blijkbaar
heb ik me dus ook al
van jongsaf aan zowel "Gelderlander"
& "Nederlander" als 'wereldburger' gevoeld
die vrij wilde zijn en niet
van discipline hield
zoals in al die
omringende volkeren
gebruikelijk
was?
Automatisch
ga je er dan blijkbaar ook
vanuit dat iets dergelijks voor
alle mensen geldig
is op
HUN
eigen wijze:
wel
of geen
toekomstbeelden
& verwachtingen, ontwikkeling van
een eigen karakter
en levens~
loop!
Zwerver,
onaangepaste, onverantwoordelijke
dienstweigeraar, bajesklant, gevangenisboef: langharig werkschuw tuig,
beatnik, 'beatle, hippe rolling stone': eeuwig klein kind
met lange blonde haren &
'n grote
mond.
Duidelijk
geen heldhaftige
voorbeeldige mucho macho
'homobibonobo' die onbevreesd de wereld intrekt
en een suksesvol leven gaat leiden met alles erop & eraan,
maar meer een wat verlegen, bedeesde,
eenvoudige,
wat simplistische/overgevoelige
'doordenker' & 'doorzetter' tegen de klippen op.
Deel van een groter geheel, eigenwijs
en een beetje dommig,
gezapig, eerlijk &
wat 'stiekum'
tegelijk?
Had
het ook
heel anders kunnen
lopen?
Ja,
het had
ook best wel
'helemaal verkeerd' kunnen aflopen!
Maar ik heb gewoon mijn eigen neus gevolgd,
ben ingegaan op de mogelijkheden die zich aanboden
en ben er soms in mee
en andere keren
dwars tegenin
gegaan.
Alle
oorzaken hebben
gevolgen en zijn
op hun beurt weer
't zaad voor de toekomst
die niet vastligt maar open is
afhankelijk mede van
wat wij ervan
maken.
Kwesties
van geweten & 'gebrek daaraan':
ik heb het onderhand al over alles gehad
wat er is gebeurd in al die jaren.
En kon natuurlijk niet nalaten
om telkens weer terug
te grijpen op 't verre
'oerverleden'
en
vooruit te
kijken naar de 'verre
toekomst'.
Maar ik
WEET
'het' niet.
Vraag 't me
alleen maar af
zo nu en dan
en neem 'de dingen'
zoals ze zijn
of verzet me ertegen.
Met heel veel korreltjes zout,
humor, haat & nijd.
Vooral ook liefde & geduld.
Ondanks alles.
Ik ben altijd zoveel mogelijk
mij eigen weg gegaan
en heb nooit zo goed
in al die hokjes
gepast.
Het
blijft een
heen en weer
springen in heden,
verleden en toekomst zonder grenzen.
Droom en daad, nieuwsgierige geboeidheid &
afstand nemen, van alle kanten bekijken.
En niet goed kunnen kiezen
welke weg nu weer te gaan.
Speciaal niet de
platgetreden
paden en
wegen.
Dit
{s}malle pad
blijft vol verrassingen,
valt mee en tegen, maar
het blijft me boeien,
interesseren &
bevrijdend
verlossen
tot het
eind
aan
toe










Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende