spiraal

~*~

ester


alfa
& omega
begin en
einde



voor
sommigen
onder ons lijkt het leven
misschien wel helemaal
lineair

de zon
gaat 's morgens vroeg op
en 's avnds laat weer onder
de lente volgt op de kosmische winter en de zomer volgt op de lente
maar alles wat in een opeenvolging verloopt
verloopt ook cyclisch

de nacht
volgt niet alleen op de dag
maar gaat er ook aan vooraf
de lente volgt niet alleen maar op de winter
maar gaat er ook aan vooraf
het is in een cirkel moeilijk te zien waar het begin~ en eindpunt is
nog sterker:
die vraag op zich wordt zinloos

ons leven
is geen rechte lijn van begin tot einde
maar een kringloop waarin elk einde een begin en elk begin een einde is
elke fase van de cuclus omvat ook alle andere fasen
ook al weten we dat alles allemaal verstandelijk wel
het dringt vaak nog niet helemaal tot ons door
wat het betekent

we zien ons leven
nog steeds maar al te vaak als een soort van lineair, opeenvolgend gebeuren
we denken 'voor het gemak' nog steeds dat
"A" tot "B"
zal leiden
we denken dat we het
EEN
moeten doen voordat we het
Ander
kunnen doen
bijvoorbeeld:
"Ik moet eerst van mezelf leren houden voordat ik een relatie met een ander kan hebben?"
Maar het omgekerde is evenzeer waar:
"Ik moet relaties met anderen hebben als ik van mezelf wil leren houden!"

Een relatie
met anderen hebben
en van mezelf leren houden gebeurt altijd tegelijkertijd.
Als ik een relatie heb, dan leer ik van mezelf te houden.
Als ik alleen ben, dan leer ik relaties te onderhouden.
Alle fasen van een cyclus zijn in elke fase dan
ook vertegenwoordigd.

Dus
elk moment
omvat alle andere momenten.
Dit moment omvat het hele verleden en de hele toekomst.
Dit moment biedt jou een diepe genezing van en verzoening
met alle vroegere of toekomstige kwetsuren.
En daarom is dan ook de
KERN
van de leer van
ALLE
spirituele en ware geestelijke tradities
dat wij ons bewust moeten leren zijn van ons hier en nu:
dit moment is weliswaar slechts
EEN
punt van de cirkel, maar elk punt voldoet!
ELK
punt
IS
de alfa en
omega
...

Je hoeft
geen speciale tijd of plek meer te hebben.
Hier is even goed als overal:
NU
is even goed als wanneer dan ook.
Er is
NIETS
dat jij
EERST
nog moet
DOEN!
Er is ook niets dat jij later nog moet doen ...
Het
ENIGE
wat er
IS,
IS
wat er NU gebeurt.
DAT
is onze
ENIGE
verantwoordelijkheid!

Je kunt
op dit moment in de tijd
niet ergens anders zijn:
HIER
is immers de
ENIGE
plek?

ALS
je eenmaal
beseft dat 't leven
niets anders van jou vraagt dan jouw simpele tegenwoordigheid,
DAN
wordt het ook makkelijer om je over te geven aan de dingen zoals ze zijn.
Elk verlangen dat ze
ANDERS
zouden zijn betekent dan ook hechten aan het verleden of aan de toekomst?
Dat soort van gehechtheden en angsten zijn nog steeds maar al te vaak gemeengoed onder mensen ...
Je hoeft niet te denken dat jij niet spiritueel of geestelijk gevoelig bent,
want ieder mens
heeft ze.

JIJ
hebt niet de taak
om te zorgen dat die gehechtheden en angsten verdwijnen,
maar simpelweg dat jij jouw weerstand herkent zodra die opkomt?
Door jouw weerstand op te merken, hoef jij je er niet langer meer mee
te vereenzelvigen!

DAT
is de sleutel!
Als ik de angst bemerk, ben ik die angst niet.
Door te merken hoezeer ik aan een bepaalde afloop hecht,
ben ik niet meer degenen die
DIE
afloop nodig heeft.
Dus hoef ik ook niet meer aan mijn verlangens toe te geven
of me er nog langer tegen te verzetten ...
Ik merk ze simpelweg op en laat ze voorbijgaan.
Wanneer ik elk verlangen meedogend tot me door laat dringen,
verdwijnt het
...

ER
komen gedachten
en gevoelens in je op en ze vervagen weer.
Ze komen niet door iets bepaalds omhoog: ze verdwijnen niet door iets bepaalds ~
het is simpelweg zoiets als de ritmische beweging van onze ademhaling, of het kloppen van ons hart,
het ruisen van de wind en de golven van het water
Het betekent allemaal niets: het is er gewoon ~
het is de dans van ons
bestaan
...

ALLEEN
wanneer je ergens
betekenis aan hecht onderbreek je de ritmische stroom.
Jouw uitingen van geloof of ongeloof zijn als bomen die over een rivier vallen.
Ze kunnen de rivier het stromen niet beletten, maar ze zorgen wel dat het water meer z'n best moet doen
en een drukke geest is als het ware als een kettingzaag:
hij kan een heleboel bomen omzagen en hij zorgt ervoor dat de rivier van onze geest
in allerlei verschillende richtingen
stroomt
...

Hoe
drukker
de geest aan het werk is,
des te moeilijker het voor ons lichaam is:
en als het lichaam niet tegenwoordig kan zijn,
dan kun je dit moment al niet meer ten volle geven
of ontvangen.

DUS
gaan we
terug naar onze ademhaling
{als het ware de geest g ds die ruist als een koele bries}:
naar het opkomen en afnemen van de levenskracht in ons binnenste.
We gaan terug naar de gevoelens en gedachten die in ons gemoed opkomen en weer terugzakken.
En de vraag is nu: ademen we ook als we denken?
Ademen we als we voelen?
Vaak blijkt dat we dan nauwelijks ademen:
de geest gaat te snel voor het lichaam ~ we zjn elders, op een ander moment ...
We zijn helemaal niet
hier en
nu!

De
rivier
danst wild
om ons heen:
maar wij staan buiten
de stroom van ons leven ~
we zijn niet
vredig
...

Wanneer
we zien dat
we niet vredig en rustig zijn,
dan brengen we onze aandacht terug
naar ons hier en nu zijn en we gaan weer ademen ~
ons lichaam wordt weer met onze geest
verbonden en we nemen
de plaats in
waar we
zijn

@