spiegeltjes spiegeltjes aan de wand: wie voelen we


aan de tand & nemen ons a/d hand?


Omdat in feite alles onzeker is & er elk moment 'n eind kan komen aan ons bestaan gaan we op pad ...




Volgens sommigen gaat het in 'g dsdienst' om de vraag of we de dood kunnen overleven & dus zijn er zo
allerlei religies ontstaan & verdwenen in de loop van de tijd als reacties op de eindigheid van ons bestaan.


Dat mydiverhaal gaat niet zomaar op, want in 't jodendom ten tijde van Yesjoe geloofden sommigen wel,
en anderen niet in 'n leven "na de dood". Binnen de stroming van de Sadduceeen werd de mogelijkheid van zo'n "nieuw leven" als 'bestaan bij g d' ontkend. Daarmee staan ook deze gelovigen in een langere joodse traditie, omdat eeuwenlang al in Israel de gedachte leefde dat er na de dood hoogstens 'n soort
van 'schimmenrijk' was waar je misschien wel in, maar nooit meer uit kwam. Ook iemand als Prediker, 'n
wijsheidsleraar van ruim na de ballingschap, lijkt maar heel weinig fiducie in 'n "voortbestaan" te hebben
als hij schrijft dat alle mensen, goeden net als kwaden, eenzelfde lot treft: ook religieuze mensen kun-nen dus geloven dat de dood echt 'het einde' is. Met zo'n gegeven kunnen we nog bijna alle kanten op?

Toch neemt de overtuiging van 'leven na de dood' binnen 't christendom vaak nog steeds 'n belangrijke
plek is: dat heeft alles te maken met de opstanding van hun verlosser. Daarin zien christenen blijkbaar
de ultieme bevestiging van 'n "eeuwig leven bij G d": vanaf 't begin hoort dit tot de kern van hun geloof.

Sjapo schrijft in z'n eerste brief aan de gemeente van Korinte - waar ook niet iedereen in een opstanding
kon geloven dat we de beklagenswaardige mensen zijn die bestaan 'als we alleen maar voor dit leven op
"Christos" hopen'. Voor hem dus geen christendom zonder 'hiernamaals'. Veel moderne mensen hebben
wel degelijk moeite met zo'n eenmalige of lichamelijke opstanding: of ze laten het helemaal los, richten
zich op het hiernumaals, of ze geven zich over aan 'reincarnatie', ook wel 's omschreven als geloof
in 'n hiernogmaals. Toch moet je constateren dat veel mensen nog steeds [believen] te denken hun
geliefden op de ene of andere manier 'terug te zien': er heerst in onze cultuur rond de dood blijkbaar nog
een wijdverbreid 'ietsisme'. Maar met name de lichamelijkheid, 't 'vleselijke' karakter van nieuwtestamen-tische opstandingsverhalen, roept veel vertwijfeling op & dat is helemaal niet zo onbegrijpelijk, want ook in de bijbelboeken zelf staat dat al eerder & vaker ter discussie. Iemand als Paulos schrijft over 'n onver-gankelijk 'geestelijk lichaam'. Dat duidt op een geheel ander [in 't Latijn: totaliter aliter] bestaan bij
"G d". Wat uit vlees en bloed bestaat heeft volgens hem geen deel aan de nieuwe wereld & ook de kerk
heeft door de eeuwen heen een al te lichamelijke voorstelling herhaaldelijk gecorrigeerd. Met behulp van de Griekse filosofie groeide de gedachte aan een 'ziel met bewustzijn' die 'de dood overleeft' & 'kan op-stijgen tot G d'. Deze tweedeling echter, van 'n sterfelijk lichaam & 'n onsterflijke ziel, is echt niet meer van
onze tijd. Sowieso mijden mensen vandaag de mydidag al die ouderwetse/verouderde, concrete images?!

Als ze al iets van hun hope 'voorbij de dood' uiten, dan gebeurt dat in meer abstracte termen als je aller-diepste [deeld onbekende] zelf, de kern van je persoonlijkheid, de neerslag van de mens die je ooit was,
of een niet lichamelijk gebonden vorm van bewustzijn. Op de een of andere manier [gelooft men] zal G d
'n mens 'gedenken' & hem, haar of 'het' bij zich, of liever in zich opnemen. In die laatste voorstel-ling wordt een al te ruimtelijk spreken over "G d & hemel" vermeden: dat past nu eenmaal niet meer zo goed in ons moderne wereldbeeld, want 'de hemel' zit niet meer ergens tussen Mars & Jupiter, of 'nog wat
verderop' in 't heelal! De gissingen, veronderstellingen & overwegingen zijn wel eindeloos, maar niet 'echt'.

De moderne beeldvorming wijkt duidelijk af van hoe men zo'n 2000 jaar geleden dacht & voelde over het
'leven na de dood'. Na de Copernicaanse wending in ons wereldbeeld, & taaloze andere wetenschappelijke
ontdekkingen sindsdien kan dat ook haast niet anders. Wel lopen nieuwe voorstellingen het gevaar om erg mensgericht te zijn & te blijven, & de bijbelse aandacht voor heel de aarde [& 't heelal] te verwaarlozen
want 't gaat i/d bijbelboeken niet alleen maat om onze eigen verlossing & menswording, maar ook om 'n
"nieuwe aarde" waarop 'n 'hemelse vrede' neerdaalt. Dat visioen is 'n bron van inspiratie voor degenen die
al zoekend blijven verlangen naar 'de komst van 't koninkrijk & de gerechtigheid van G d' in hope & dope.

Wel is 't 'n lastige vraag in hoeverre dit soort van visoenen houdbaar blijft binnen 'n ietwat meer evolutio-naire kijk op de wereld: de verwachting van 'n spoedig aanbreken 'van het g dsrijk' is niet uitgekomen en
dat was hoogstwaarschijnlijk wel hetgeen Sjapo hoopte 'binnen afzienbare tijd'. Binnen 't NOT worden ook al pogingen gedaan om dit 'theologisch' te verwerken & ook allerlei latere 'eindtijdverwachtingen' kwamen
niet uit, die lijken vooral te getuigen van heel veel wensdromen of zelfs van religieuze verkramptheid ...

Ondertussen is de kans heel reeel geworden dat - al dan niet door eigen toedoen - de mensheid het zeer
binnenkort 'niet meer zal redden' & dat heel de aarde zoals we die nu kennen ook volkomen onleefbaar
zou kunnen worden: dat het 'experiment wereld' kan mislukken, is nog best wel 'n tamelijk nieuw gegeven
voor sommige kerken & vormen van theologie. 't Willen blijven vasthouden aan de 'trouw van G d' kan dus
ook betekenen: vermoeden dat 'de schepper' & 'herschepper van alle leven' 'n geleidelijke, evolutionaire weg gaat met 'zijn/haar wereld', & maar blijven hopen dat 'hij/zij/het' dit alles 'gaandeweg' tot 'n goed eind
zal kunnen & willen brengen. Zo'n visie heeft alles te maken met onze godsbeelden, die ook al eerder en vaker hier & daar aan de orde & 't oppervlak zijn gekomen?! Ook die vraag naar de opstanding/verrijzenis
& 'hemelvaart' van Yesjoea [wat betekent dat 'g d redt'], met name naar 'n lichamelijk karakter daarvan,
zal dus best nog wel vaker aan de orde komen: 't zit nu eenmaal verankerd in onze dromen & visioenen.

Genoeg voor nu want dit loopt weer eens veel te ver [& 'vrijblijvend'] uit: laten we het voorlopig nog maar eventjes bij de gedachte houden dat gezond geloof beseft dat wat de toekomst betreft alles ongetwijfeld 'totaliter aliter' zal zijn [zoals ook al veel vaker & eerder is gebleken op diverse gebieden], & nu ook zich niet laat vastleggen in
onbetwijfelbare woorden op strakker beelden
van hemel & eeuwigheid
...

29 jul 2010 - bewerkt op 29 jul 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende