Spel

Lief dagboek,

Urenlange gesprekken gevoerd zonder enig resultaat..

Het spel lijkt te zijn begonnen.
Het spel van liefde geven en afstoten..

Je geeft verschillende signalen..
Je wilt het goed maken, maar ik ben geen blik waardig.
Je zou als laatste optie toch verhuizen, tegen "we gaan uit elkaar als je hier geen werk kan vinden"
Je houdt van me, maar wilt me niet aanraken
Je wilt voor me gaan, maar ziet geen toekomst samen

Ik word onrustig van de verschillende signalen en opmerkingen. Het ene moment zie je het helemaal zitten met me.. het andere moment moeten we uit elkaar.

Ik wilde niet uitvallen, maar deed het toch. 'Wat wil je nou?!'. Mijn lijf begint onrustig te worden en ik sta op. Ik ga douchen. Ik kan hem even niet luchten of zien.

Bij terugkomst zit hij op de bank. Een ongemakkelijke stilte en een excuses van mijn reactie. Hij leek het te begrijpen.

Hij dacht na, maar zei niks. Hij leek verdrietig. Ik zei niks.

'Het lijkt alsof je niet weet wat je wil. Je geeft verschillende signalen af, waardoor er onrust gecreëerd word. Het ene moment wil je voor me gaan, het andere moment wil je ermee stoppen. Ik begrijp je tweestrijd. Je moet nadenken wat je wil. Ik geef je die ruimte'

Hij beaamde mijn opmerkingen. 'Ik kan niks met mezelf nu. Ik weet het niet'

Al wist ik het. Er liep een traan over mijn wang en voelde een brok in mijn keel. Ik wist dat hij er zo in stond. Toch doet het pijn. Ik wilde zo graag dat hij zou zeggen dat hij zeker was over mij en een toekomst met me zag.

Ik heb hem de ruimte gegeven om na te denken over wat hij wilt. Ik heb hem de ruimte gegeven om bij me weg te gaan. Ik vecht niet. Ik geef hem ruimte.

Ik pak mijn koffer en haal de laatste spullen uit de kast. Keek nog even naar onze foto in de gang. Weer een traan. Ik ga naar huis. Mijn eigen huis.. in mijn eigen stad..
25 jan 2020 - 266x gelezen
Profielfoto van JoJa
JoJa, vrouw, 30 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende