Speer had zich na de oorlog voorgedaan als 'nette'

nazi die niets wist v/d massamoorden die Hitler zorgvuldig had voorbereid. Zo ontliep hij de doodstraf. Sereny raakte onder de indruk van de man die ze beschaafd en intelligent vond. Maar Speer bleef op zijn hoede: "U bent gevaarlijk, hè?", zei hij tegen haar. Ze wist hem tot de bekentenis te verleiden dat hij wèl had geweten van de massale vernietiging van Joden & dat hij daar niets tegen had ondernomen. Gitta Sereny schreef zo-wel in 't Engels als 't Duits. Ze was in Wenen geboren als dochter van een protestantse Hongaar & 'n Duitse moeder van Joodse afkomst. Over haar geboortejaar deed ze wat geheimzinnig. Was 't 1923 of '21? Er waren critici die meenden dat ze zich jonger voordeed dan ze was om haar jeugdige geestdrift voor Hitler onschuldiger te doen lijken. Haar vader, die stierf toen ze twee was, had 'n voorliefde voor alles wat Brits was. In zijn geest werd ze voor drie jaar naar 'n Engelse kostschool gestuurd. Toen Hitler in 1938 Oostenrijk annexeerde, vluchtte ze naar Frankrijk. Via Spanje kwam ze uiteindelijk i/d Verenigde Staten terecht: in dienst v/d Verenigde Naties keerde ze terug naar Europa om Poolse kinderen die waren geroofd door de Duitsers terug te brengen naar hun echte ouders. Dat was minder dankbaar werk dan het leek. "Het was hartverscheu-rend", zei ze later. "Je zag dat die kinderen van hun pleegouders hielden, en dan moest je ze daar letterlijk vandaan sleuren. Afschuwelijk!" ~~~

Ze werd journalist en woonde een deel v/d nazi-processen in Neurenberg bij. In 1948 trouwde ze met de Amerikaanse fotograaf Don Honeyman, die ze in Parijs had ontmoet. Ze vestigden zich in London. In Engeland riep ze een storm van verontwaardiging op met haar boek over Mary Bell, die in 1968 als 11-jarig meisje 2 jongetjes van 4 & 3 jaar had gewurgd om hen vervolgens te bewerken met 'n scheermes. Zij sprak Mary Bell toen die haar 12 jaar gevangenisstraf had uitgezeten & zich met 'n andere identiteit schuilhield. Sereny betaalde haar veel geld (naar verluidt £50.000) om haar verhaal te horen, over verwaarlozing door haar moeder, 'n prostituee die haar als 4-jarige al liet hoereren. Sereny verdedigde haar betaling: "Als ik dat niet had gedaan, dan had ik me schuldig gemaakt aan wat haar was aangedaan sinds haar geboorte - misbruik", zo schreef ze aan de moeder van één v/d vermoorde jongetjes. Opnieuw was er alom kritiek dat zd zich teveel inliet met daders en te weinig met slachtoffers. Zelfs premier Tony Blair voegde zich bij het koor van verontwaardiging. Wat kun je vragen aan een slachtoffer?, verdedigde ze zich,
"Je peilt naar z'n verdriet & lijden. Meer kun je niet doen. Meer heeft een slachtoffer niet te vertellen. Maar wat vraag je aan de dader van een misdaad? Aan hem vraag je waarom hij iemand heeft mishandeld of doodgeschoten. Van zo iemand kun je iets leren over de mens & hoe hij functioneert. Ik heb meer geleed van Albert Speer dan van wie ook in mijn hele leven." Mij, Chai, blijft oorlog levenslang achtervolgen! Vandaar mede myDi? Strafkamp, kogel, dienstplicht, kamp, Italië, Israel, India, Nippon, USSR & overal elders 'wat daarop lijkt' sinds bijna 70 jaar ~~~~~~