Specialisten in dood & verderf ook i.n.v. "Oranje"

Niet alleen Indonesiërs waren na de oorlog slachtoffers van o.a. extreem raciaal geweld: extremisten & militairen zaaiden dood en verderf ondermeer onder allerlei blanken & diverse gemengdbloedigen in voormalig Nederlands-Indië. Ook dàt moet, mag & kan niet worden ver-geten. Nu na de vrouwen & kinderen uit Rawagedeh ook weduwen & nabestaanden op Celebes, 't tegenwoordige Sulawesi, schadeclaims overwegen, vooral vanwege de noodzaak tot (h)erkenning v/d opgedane/afgedwongen trauma's, is 't belangrijkst om de situatie van toen @ Indonesia niet uitsluitend met de moraal van nu & de onbekendheid met de meeste feiten van toen te blijven benaderen. Daarom ook dit ooggetuigeverslag! Eind augustus 1945, Japan was net gecapituleerd na de atoombommen op Hiroshima & Nagasaki! Ik (Tienke Klein) was toen bijna zes jaar: Nederlandse vrouwen & kinderen van alle leeftijden moesten nog in de Japanse interneringskampen blijven, om-dat 't daarbuiten letterlijk levensgevaarlijk voor hen was. De Jappen hadden tijdens hun bezetting stelselmatig het zg. Indonesische volk jarenlang opgestookt tegen de blanke kolonialisten. Groepjes warhoofdig woeste jongemannen, soms bijna nog kinderen, werden rebelse terreureenheden omgevormd & getraind met bamboesperen & ~geweren, kleine & grote lange messen: de extremisten na eeuwen "NL"!

De situatie in ons kamp, Ambarawa, werd totaal onhoudbaar: Indonesische sluipschutters beschoten vanuit klapperbomen buiten het kamp de open toilethokjes & er vielen dan ook steeds meer burgerdoden, vooral vrouwen & kinderen van alle leeftijden. Mijn moeder nam een baan aan als verpleegster i/h burgerhospitaal in Magelang: daar werden wij belegerd door 'de' extremisten. Met de scherpe bamboesperen beukte 'n woedende menigte de ramen aan diggelen & de moeder van 'n vriendje werd voor mijn ogen neergeschoten. Op 't moment dat 't hospitaal in hun handen zou zijn gevallen & iedereen zou zijn afgemaakt, schoten Britse gevechtseenheden te hulp, maar deze situatie bleef volkomen onhoudbaar. I/d volgende nachten werden groepen vrouwen & kinderen i/h geheim uit het ziekenhuis geëvacueerd met vrachtwagens: we liepen i/d val. Vanuit bomen a/d kant v/d weg werd benzine gegoten tussen de vrouwen & kinderen i/d open laadbak-ken & werden brandende lappen tussen hen ingegooid (de Indonesische versie v/d zg. 'molotovcocktails' & dergelijke wrede middelen) ...

Vijf v/d zeven vrachtauto's ontploften voor onze ogen: nonnen vlogen als fladderende grote zwarte vogels door de lucht & in die vuurzee werden de afgehouwen hoofden op palen zichtbaar aan de kant van de weg & in 'n wilde rit wisten twee vrachtauto's te ontkomen ........