Soul Music & Heavy Deathmetal!?

Maar helaas hebben we geen keus: we kunnen niet anders dan moreel braaf zijn? We schikken ons in zeden & denkgewoonten!

David Hume (1711-1776) had gelijk: de rede is de slaaf van hartstochten, maar die hartstochten zijn standaard menselijke (mensapelijke/aap-menselijke) instincten gebleken & niet veel meer. 't Zijn deze instincten die ons dwangmatig doen denken dat we 'n onsterfelijke ziel heb-ben, & met name DÌT maakt dat we 'n groot geduld kunnen oefenen. De tijd van gratificatie stellen we uit, juist als 't leven ons tegenzit: 't mondt uit in 'n pathetisch 'STRAKS' of 'LATER' of 'HIERNA': "Later zal ik voor altijd bij je zijn"!

"Straks geniet ik voor altijd zonder pijn" & "Na dit mislukte leven wacht 'eeuwig geluk'"!? Tegen volwassen zeggen dat 't leven alleen NU is & NIET ook 'straks', haalt niets uit ...

In "Descartes' Baby" (2004) illustreerde Paul Bloom hoe wij van nature dualisten ('tweesporenzoogdieren' zijn. Baby's snappen al dat 'r 'n verschil is tussen mentale toestanden & fysieke objecten, 'n verschil tussen 'ziel' & lichaam. In 'n reeks van empirische studies argu-menteert psychologe Deborah Kelemen dat kinderen al snel gaan geloven in 'n "Grote Ontwerpende Denker": kleine theïsten zijn 't ahw., omdat 't ongebreideld toewijzen van bedoelingen bij hen (nog) geen grenzen kent.

ZÓ krijgt de wereld 'n religieuze bedoeling: want we hebben toch niet voor niets 'n 'ziel'? Evolutionair psycholoog Jesse Bering presenteerde zijn 'The Belief Instinct' (2011) waarin nu duidelijk wordt dat alles in ons schreeuwt dat lichamen dan wel kunnen vergaan, maar dat zielen eeuwig blijven bestaan. Ja, 't lukt mij simpelweg niet om mij voor te stellen dat ik helemaal totaal voorgoed 'weg' ben! "Weg" lijkt altijd in ons de vraag op te roepen: "Waarnaartoe dan?"

Wetenschap stelt ons voor 'n geheel nieuwe opgave: hoe te leven in 'n wereld ZONDER 'ziel'? Stel: we brengen de jeugd op de hoogte van ons 'schetenwappelijk' gestaafd besef dat 'r GEEN onsterfelijke ziel is, dat alles wat je meemaakt bij LEVEN gebeurt.

Maken we die jongeren dan ongelukkig? Of: we verzuimen met opzet om nieuwe generaties op de hoogte te brengen.

Houden we die dan voor de gek?

't Lijkt inderdaad vaak 'n duivels dilemma! Door de eeuwen heen hebben westerse filosofen steeds wéér hun zoektocht naar de waarheid vorm trachten te geven: 't zou wel heel vreemd zijn om NU ineens te gaan zeggen dat we onze kinderen & pubers toch maar liever 'dom' willen houden. Spreek 'de waarheid' zeggen filosofen daarom!

Maken we ze daarmee ongelukkig? Alléén door te zeggen wat we weten, geven we de jeugd 'n kans om te proberen wat ONS nog niet is 'gelukt': in te gaan tegen die hardnekkige instincten, te leren wat we er hebben geleerd door idolen te slopen & illusies te ontmaskeren, EN te beseffen dat 't leven zëlf ZÓ kostbaar is dat de wereld nu veel snel(ler) 'meer solidair moet worden'. Vandaar ook die Dag v/d Filosofie: Herman de Regt is als wetenschapsfilosoof verbonden aan de Universiteit van Tilburg. Hij spreekt op die - reeds uitverkochte! - D v/d F, die zaterdag a.s. plaatsvindt in theater de NWE Vorst & bioscoop Cinecitta @ Tilburg. Andere sprekers zijn o.m.: Ger Groot, Ad Verbrugge, Arnon Grünberg, Paul Cobben, Désamne van Brederode, Maarten Doorman, Bim de Wie, Youssef Azghari, Adriaan van Dis & Willem Jan Otten. Coordinaten meer info: www.dagvandefilosofie.nl