sorry dear watson but it's still simply elementary

Wat het lot ook brengen moge: mij geleidt 'des Heren hand'!? Wat de natuur ook in petto mag hebben: we moeten het ermee stellen en doen ...

We sommen maar al te vaak onze klachten & problemen op & wijzen grif naar de oorzaak ervan: school, werk, familie, vrienden, vijanden, 'n on-gelukkige jeugd (take your pick, almost anything will do). Velen onder ons doen het nodige om al die mogelijke (& onmogelijke) obstakels uit de weg te ruimen, we veranderen van studie of baan, vragen echtscheiding of destructie aan & gaan naar een psychiater, 'n kwakzalver of 'n sekte.

Maar al die altijd nog steeds toenemende decibellen van onze klachtenlijnen, probleemgevallen en meestgevreesde lijstjes roepen toch vragen op die we niet meer simpelweg kunnen afdoen met negeren, weglopen of betoveren met magische voodoorituelen of door de hand a/d fles te slaan.

Doen we echt wel alles wat mogelijk is om te bereiken dat ons leven ietwat meer voldoening schenkt, of is ons banksaldo after al doorslaggevend?

Toegegeven, we leven (alweer) in een tijd van sociaalmaatschappelijke chaos vol met linkse kerken, rechtse rakkers & allerhande krentenkakkers:
verdwijnende normen en waarden waarbij joostje Pek mag weten of de mens nog de lkans krijgt om dit alles te overleven of er iets aan te doen!

Maar we hebben al met al toch meer mogelijkheden om te kiezen dan welke vorige vroegere generatie dan ook. Om het vriendelijk te zeggen: het lijkt wel alsof we die mogelijkheden zelfs nog lang niet ten volle benutten! Waarom doen we dat dan nog steeds niet & hoe zou dat wel kunnen??

Dat is het wat me vooral blijft intrigeren gedurende al die myditijd- & ruimtereisjes van de afgelopen voorbije dagen en jaren: alsof iedere gene-ratie als het ware bij wijze van spreken en schrijven zelf/zelfs weer het wiel moet uitvinden om te kijken hoe onze geestelijke molentjes blijken te draaien in de ijkoude winden van kosmische stofgordeks, uitbarstende vulkanen, zondvloeden & innerlijke dijkdoorbraken der hormonen & genen?

Ondertussen vallen mijn bejaarde oogjes toe & begeef ik mij van 't ene dromenland naar 't andere: slaap zacht, droom zoet & tell us all about it if you really want to do so. I'll see you tomorrow or later. Anyway, we'll see or we won't. Don't worry be happy, relax & enjoy the circusride ....
engel
10 nov 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende