something fine: our lady of the well ~ loveletters

Wat zich onder en tussen mensen en onszelf afspeelt kom je dus ook onherroepelijk tegen in myDi: binnenlanders & buitenlanders, bont-gekleurde medemensen met eigenaardige gewoonten, tradities, gevoelens, gedachten, dadendrang, 'lafheid & heldendom', dikhuidigheid & overgevoeligheid, de omgang met dieren planten & elk ander, 'onszelf' i/d vaart der volkeren tussen natuur- & cultuurrampen immer alom (on)mogelijke vragen & antwoorden omtrent stokken & stenen, valkuilen foor anderen waar men zelf in kan vallen & vreemde lifestories?

We gaan dan ook uit v/d veronderstelling dat zoiets als de politiek waarneembaar & openbaar is & zich prima leent voor rationeel debat, terwijl religie 'n kwestie VAM persoonlijk geloof is, iets wat zich nooit echt door 'n rationeel debat laat vaststellen of bij stemming vast-leggen: leven & laten leven, opkomende & ondergaande beschavingen, essentie van religie, kunstzinnige gevoelens & artistieke daden ...

Dit nuchtere onderscheid tussen privé & publiek, gevoel & handeling is op zich ook alweer 'n historische ontwikkeling net als klompen en hoofddoekjes, onder~ & bovengoed met & zonder make-up, versiersels, tatoeages, piercings, hongertijden & overgewicht, arm & rijk ....

Zo rond de 17de eeuw zien we 't eerste bewijs dat woorden die ooit verwezen naar iemands gedrag, status & maatschappelijke positie (zoals vroomheid & verering, vervloekingen & lofprijzingen) 'n sentimenteler lading beginnen te krijgen. De gedachte echter dat we ook allemaal 'n innerlijke kern van (on)geloof in ons hebben, die op de ene of andere wijze door rituelen tot uiting worden gebracht, is al zo gangbaar dat 't twijfelen aan die gedachte indruist tegen onze intuïtie. Mensen die van deze veronderstelling uitgaan, kunnen we dsn ook als groep 'essentialisten' noemen: essentialisten, omdat zij stellen dat religie de uiterlijke gedragingen betreft die ingegeven worden door 't innerlijke ding dat zij 'geloof' noemen. 't Lijkt erop dat o.a. Joden & Arabieren hun geloof bevolken met praktische ge-& verboden, en dat de zg. 'christenen' vaak veel vager, gespletener & algemener zijn gaan optreden onder al die diverse bevolkingen allerlei tijden almost anywhere op deze aardkloot. Daarom kan 't gebeuren dat iemand zegt:
"Ik ben niet religieus, maar ik wel spiritueel!"

Dit impliceert de veronderstelling dat de instituten die bij religies horen ~ hiërarchieën, pensioenregelingen, oeroude rituelen & nieuwe vormgevingen ~ slechts secundair & niet echt essentieel zijn. Waar 't om gaat is innerlijk geloof: de innerlijke 'essentie' van religie: als die essentie niet aanwezig is, dan wordt iemand beschouwd als niet-religieus. Hoewel de essentie van religie ook heel erg verschillende benamingen kent (geloof, overtuiging, 't Gewijde, 't Heilige enzo) zijn essentialisten het erover eens dat de essentie van religie 'waar' & niet-empirisch is. Wat wil zeggen: ze kan op zich niet echt worden gezien, gehoord, aangeraakt a.s.o., weerstaat onderzoek & moet dan dus ook 'rechtstreeks' ervaren worden. Noem je dat karakter, bekering, overtuiging, noodzaak, gezelligheid, of ontken je 't misschien wel!