Snotslijmkulspulrampspoednitwitnightmarenogoareas.

Vroeger
zeiden de kinderen
ook al vlak na de oorlog:
'wat je zegt ben je zelf!' in geval
van schelden & treiteren. Dat zal nog wel zo zijn
in wat voor vorm dan ook?

Ik bedoel maar: we dragen allemaal
ons verleden met ons mee op de ene of andere manier, er komt uit wat erin zit
& soms zie je aan de buitenkant al wat men vanbinnen verstopt of het tegendeel ervan ...

Niet alles is wat 't lijkt & verrassend is leven & dat blijft het ook zelfs als je 't niet (meer) ziet zitten. Onze ouders, hun ouders & voorouders spelen mee in ons uiterlijk/innerlijk verschijnen & voorkomen.

We zijn deel van 't landschap & geboortegrond blijft bij je, ook al leef je aan de andere kant van de aarde?!! Voor zover ik weet en nog kan zien heb ik mijn sporen achtergelaten tussen hier & daar, irminloo & wladivostok (of vladiwostok) terwijl ook amerika & australia deel van mij uitmaken al ben ik er nooit in den lijve geweest.

Iets dergelijks met andere tijden die nu nog in mij meespelen, ook al betwijfel ik of 't omgekeerde 't geval is zelfs al waren 'de voorouders' daar al wel doende & al of niet bewust van wat 'r speelde in hun omgeving & innerlijk beleven van what comes & goes around!?

Mensen zijn en blijven rare vogels hoe je 't ook bekijkt en ik loop nog steeds rond waar ik ooit 'aanwezig' was al lig ik in dit arme bos van irminloo op de vale ouwe te verouderen in jeugdige over moed.

Verkouden gemijmer dus al met al onder al die opwellende spuug- & hoestpartijen door: malle praatjes voor de vaak die nergens op slaan en geen hout snijden hoe dan ook, maar die wel mijn vermeende werkelijkheid uitmaken net als elke andere (on)mogelijke ge- dachte & daad die is verricht in naam van g d & fantasie, realiteit & onzichtbare essentie van 'iets' wat zich 'ik' noemt & voor zeer korte tijd hier en daar zo nu en dan 'n beetje 'aanwezig' is & invloed uitoefend omdat ik hier ben ontstaan & elders heengegaan.

'Stranger kan ik 't ook niet zeggen al zijn de woorden doodgewoon & niet veel anders dan die lichaamseigen stoffen die ontstaan en vergaan als gevoel, gedacht, gedaan, vergeefs & met resultaat dat onbekend is & tegelijk op de gekste manieren streeft naar 't vermelden van die 'gektes' in bewegen, verluiden, gekraai, gekruip totdat ook dit horen en zien vergaat tot stof, stuifmeel, bevruchting, vertoning & verval in eindeloze kringloop van ontstaan, bestaan en weer blijven vergaan onder 't getik, getrommel, ophoesten, uitblazen, inslikken & verwerken in woord & daad. Maar goed: ik dacht eigenlijk aan Yeroesjalayiem, Varanasi, Toyosato & nog wat verwante dwarswegen. Tijdreizen bestaat vooral in dit voelen & denken: waarom dit ontstaat & vergaat blijft verder voor eeuwig 'n
mysterie dat alleen zichzelf kent of zelfs dat niet! 't Is aanwezig zelfs
al 'bestaat 't niet' zoals ik nu 'ben':
'n raadsel blijft 't & blijkbaar
uit dit zich in eindeloos
gebrabbel & toevallig
'tijdelijk zichtbaar'
bewegen
...
engel
22 feb 2012 - bewerkt op 24 feb 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende