Snoepje v/d week: zakje blauw? Zoethout? Dropje???

Toch best wel een beetje vreemd dat Mòr meestal nooit meer ergens heen wil gaan? Vroeger toen ik nog jong was, op school en werk, was 't precies het tegenovergestelde: ik wilde juist graag op reis i/d jaren '50, '60 & '70! En blééf nieuwsgierig tot nu toe dag & nacht!!

Vreselijk om de hele dag op schoolbanken te zitten of in een kantoor, de verpleging of 'n fabriek ... 't Saaiste was misschien nog wel Kamp Vledder: als je niet wilde leren schieten op 'de vijand op bevel van hogerhand' dan moest je 24 maanden 'vervangende vader-landse krijgsdienst' verrichten. Schieten als sport is net zo boeiend als elk ander spel, maar mensenkinderen doden & bombarderen?

Ik heb dus al vroeg het idee gehad dat ik 'anders' was dan de meeste andere kinderen uit de buurt, neven & nichten, vriendjes & vriendinnetjes: gek op lezen, op zwerven door vreemde verre landen, over de grenzen letterlijk & figuurlijk?! Provo Amsterdam, heen & weer liften naar & door Europa, Israël, Jordanië, Turkije, Iran, Afghanistan, Pakistan, India, Japan & de USSR tussen '61 & '71/'91 .....

Als klein kind verzot op de bijbelverhaaltjes van pakweg 4000 jaar & wekelijkse bibliotheekboeken. Het besef dat mijn vader net als miljoenen Europeanen op eigen wijze de oorlogsjaren meegemaakt had met alle gevolgen VANDIEN! De verschillende mensen die je onderweg ontmoet in tientallen landen ....... Zoveel soorten, individuen, interessen, studies, beroepen, 'vrijetijdsbestedingen' ..........

Muren volplakken met foto's, tekenen, schilderen, schrijven & 'dichten'? 't Wàs net zo natuurlijk als wandelen, fietsen, liften, varen en vliegen! Maar nu, in de laatste jaren steeds meer aversie om 'naar buiten' te gaan: kluizenaarschap uit behoefte net als ooit toen dat 'zwerverschap'!? Tegelijkertijd nog steeds willen blijven lezen dag in dag uit, radio, documentaires, andere landen, streken & tijden ......

Zoals de Bosch' stilste stofzuiger zonder Stofzak: geluidloos alles opzuigend, delibererend, zingend, fluitend, neuriënd & frutselend in de tuin? In al die landen waren er mensen keer op keer die je een slaapplaats en te eten & drinken gaven! Kortom: leven is een mysterie?!

En is dat juist niet het meest boeiend aan mensenlevens: die verschillen van ras, stam, volk, familie, individu, huidskleur, lengte, dikte, haar, gevoel, gedachten, doen & laten, onze voorouders, geschiedenissen, voorvallende 'toevallen', muziek, zang, dans, hobby's, rare landen in verre streken met nog meer 'anderen' met wie je kunt praten over van alles en nog wat hoe dan ook o/d ene of andere wijze!

Je doet zoveel indrukken op via de media & je eigen oren, ogen, handen & voeten, die op hun beurt weer 'opgeslagen' worden als in al die herinneringen & gewaarwordingen ... Liefde, aandacht, tederheid, water, zand, bos, hei, paadjes & weggetjes tussen korenvelden, aardappels, bieten, maïs, ruïnes, historie, vertellingen, sprookjes, verhalen, verzinsels, reportages in 70/700/7000 jaar 'zonder einde'??

't Enige nadeel is dat je zintuigen wat gaan slijten, de gewrichten minder soepel blijken dan vroeger & al die Gekke Geertjes overal .....





07 mrt 2015 - bewerkt op 09 mrt 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende