Hij
sprak: 'ik
denk', zij: 'ik
voel', & 't kind:
'ik doe het'!
Die
relifilosofische tradities
hadden veel conceptuele hulpmiddelen te bieden, waarvan iets te leren viel?
Maar dat gold ook voor de mens- en
maatschappijwetenschappen.
De filosofie
heeft haar status van de ene, grote, enig mogelijke manier
om over problemen na te denken
verloren:
DAT
is definitief
'passe'?!
'n
Nietzsche enerzijds
en het Amerikaanse pragmatisme anderzijds
zijn eigenlijk begonnen met het ondergraven
van de filosofie als
EEN
grote zienswijze.
Steeds meer stapjes werden daarna gezet om de filosofie te relativeren.
Volgens sommigen
is dat proces
nu voltooid.
We
hebben dus
zowel te maken met de steentijdmens als de astronaut:
daartussenin zitten al die andere tussenstadia van fixatie, frustratie, verwarring, anarchisme e.d.
Kent een land als Frankrijk/Gaul een contemplatief klimaat, wat kenmerkt een Spanje/Sfarad, Duitsland/
Germania, la bella Italia, de bonte Benelux of simpel Scandinavia, 't perfide Brittania & al die andere lid-maten met & zonder {ex~}kolonies, -invloeden, -exportartikelen,
kundigheden & wissel~
werkingen?
Overal
buitelen filosofen
& min of meer sektarische religoeroes onder & over elkaar heen!
Vooral wanneer er een microfoon of een camera
in de buurt is.
Op grond
van welke expertise
of deskundigeheid spreken al die relifilosofen
& aanverwante
deskundigen?
Franse
filosofen bijvoorbeeld
hebben de neiging
om alles te problematiseren.
In de vroege jaren zestig van de vorige eeuw liep de hippe jeugd al reeds rond in 't zwart, bruin & grijs.
Dat lijkt me op den duur een nogal onvruchtbare houding: 'n zoveelste doekje voor 't eeuwige bloeden!
Je moet sommige dingen maar even voor vast aannemen: alles berust op veronderstellingen?
Wat je daarmee doet of laat is jouw eigen
verantwoordelijkheid.
Om
de deur
open te doen
heb je scharnieren nodig, vaste punten.
Je kunt niet altijd overal alles voortdurend ter discussie stellen.
Sommige Nederlandse filosofen laten zich daardoor maar al te graag inspireren.
Ze willen problematiseren om te problematiseren, opleuken uit aangeboren gezelligheid [whatever]!
Dat kan dus ook nogal eens leiden tot eindeloze discussie onder filosofen & dogma's voor religieuzen?
Dat zijn allemaal meestal discussies die er helemaal niet echt meer toe doen:
ik ben er [allang] niet [meer]
jaloers op...
Laten
we liever
laten zien dat
mensen zich bezighouden met echte problemen.
Maar wil je daar iets interessants over zeggen of schrijven, dan moet je je wel eerst heel goed verdiepen
in al die kwesties waarin beleidsmakers & politici elkaar daadwerkelijk dagelijks weer tegenkomen.
En je zelf min of meer kunnen herkennen
in de verschillende manieren waarop
al die diverse partijen
tegen die kwesties
en elkaar
aankijken.
WELKE
metaforen gebruiken ze?
Wat zijn hun perspectieven, uitgangspunten,
voors & tegens, middelen van geestelijk & lichamelijk voortbestaan?
Zelf proberen we ieder op eigen wijze in die wirwar van verschillende perspectieven & basisaannames,
visies & flauwiteiten steeds meer expertise op te bouwen: je moet zelf maar kiezen welke kant je opgaat!
Want als een filosoof of reflectief wetenschapper zichzelf wat nuttiger kan maken, dan is 't wel op dit terrein en deze gebieden: uit welke
ruimte zijn wij voortgekomen,
waar gingen we heen
& wat doen we
ermee?
Neem
als voorbeeld
de morele paniek
rondom de grote grazers in de Oostvaardersplassen.
Of de restanten der Hunebedbouwers, Grafheuvelculturen, Kerktorenklokkenluiders & hun Afsplitsingen!
Dieren [mensen & dingen~] beschermers zien in al deze situaties alleen maar individuele dieren en hun welzijn en gezondheid: natuurbeschermers hebben de neiging
om het dier te zien als onderdeel
van een veel groter geheel,
van 'n eco~
systeem.
Bij
zulk soort
discussies hebben filosofen
of reflectief wetenschappers een klein streep je voor:
omdat we ons erg bewust zijn van het feit dat mensen nu eenmaal verschillende denkkaders hanteren.
Zij kunnen die in kaart brengen, hun uiteenlopende metaforen bestuderen die de verschillende partijen
blijkbaar zo dolgraag willen blijven hanteren op diverse terreinen des levens [binnen & buiten the body]!
En uiteindelijk ook misschien wel ietwat beter laten zien waar die conflicten nu eigenlijk om draaien?
Filosofen kunnen concepten verzinnen die [voorlopig eventjes] een brug slaan
tussen al die verschillende elkaar bestrijdende perspectieven.
Dat is 'grenswerk' net
als myDi
is!
Dat
er dus
alsmaar telkens weer
sprake is van een veelheid &
verscheidenheid aan opvattingen is op zich helemaal niet nieuw.
De globalisering heeft hieraan geen einde gemaakt, zoiets zou alleen De Bom of De Inslag kunnen?
De vraag is dan ook op dit moment in myDi vooral:
hoe ga je nu eigenlijk met al die
verschillende morele visies
en vocabulaires
om?
Joden,
hindoes, boeddhisten
christenen, moslims, ietsisten e,d,:
ze kijken allemaal op hun eigen manier naar 'de werkelijkheid', bot & blozend, door gekleurde brillen.
In- & exclusief op grond van de rijpheid & culturele diversiteit van hun levensbeschouwingen.
Met heel uiteenlopende associaties, tijdperken, kleurverschillen, denken, voelen en doen!
En hoe gaan wij [als we dat al zouden
willen] met die verschillende
perspectieven en elkaar
[elk ander]
om?
Ook
filosofen e.d.
kunnen daar niet
meer boven gaan staan:
hoe graag sommige dat nog wel
niet zo nu en dan zouden willen in 't diepst van hun gedachten, gevoelens en daden.
Zij kunnen niet objectief spreken: geen onpartijdige woorden [meer] gebruiken.
Het zijn net mensen [of Bokito's & Muchomachohomobilesbonobobolleboosjes].
Elk mydiverhaaltje is daar ook weer een voorbeeld van op eigen wijze.
Elk woord en iedere uitdrukking die gekozen gaat worden
door wie, wanneer, hoe, waar
en waarom dan ook,
heeft 'n heel eigen
subjectieve
lading.
Is
'erfelijk
belast', bepakt&gezakt,
'bekakt', 'gepokt &
gemazeld'.
Op
dit punt
valt van de
recente filosofie [net als v/d filosofietjes & religies van ooit!],
met vooral wat meer nadruk op perspectivisme & pluralisme,
nog best wel heel wat te leren voor dezen en genen,
bij tijd en wijle, zo nu & dan,
as ut ff kan
...


