Nog 'n piepklein verhaaltje dan voor 't slapen gaan.
Met Patrice, Bahbah & Wanderer is toch niet te praten wegens extreem dogmatisme op drie totaal verschil-lende manieren: 't allemaal letterlijk opvatten, 't niet kunnen bevatten & 't niet willen vatten van teksten &
historische achtergronden. Toch blijft er iets haken van al 't ongetwijfeld 'goedbedoelde fanatisme' in drie-voud met 'geloof, bijgeloof & ongeloof': te letterlijk, te fantastisch & te grappig, maar nu niet bepaald echt
normaal mee te communiceren ~ vooringenomen overtuigingen zijn niet mijn 'pakkie an'! Laat die eerder-genoemde diversiteit niet onweerlegbaar zien dat 'geloof' meestal puur het product is van onze menselijke
fantasie? Opgewekt door angst & verlangen? 'n Soort van helemaal uit de hand gelopen voortbrengsel van
ons verbeeldingsvermogen, onze behoefte aan zingeving of onze hunkering naar 'n beter bestaan? Al die
bestrijders {& omarmers} van religie kennen af en toe de behoefte om godsdienst door middel van 'n en-kele eenduidige, alomvattende theorie te verklaren. Insiders noemen dat met een mooie Engelse term 't
'nothing buttery': geloven zou nothing but, ofwel 'niets anders dan' menselijke projectie zijn &
'n 'hersenspinsel' dat in elke cultuur weer andere vormen aanneemt. Lastig is wel dat men 't ondertussen
niet eens is over de bron van deze projecties. ["God", 'duivel', 'droomtaal' of 'wat dan ook'?]! Religie is nu
eenmaal blijkbaar TE veelkleurig & complex om ALLE uiteningen op EEN enkele noemer te krijgen en toch
kunnen [on]gelovigen van zulke kritiek het nodige leren zo nu en dan. Karl Marx bijvoorbeeld waarschuwt
voor een kerk die mensen laat dromen van een hemel, zonder hier op aarde op te komen voor een recht-vaardig & humaan bestaan. Dan kan godsdienst inderdaad als opium van en voor het volk worden zoals je
op talloze plaatsen kon & kunt tegenkomen. Sigmund Freud liet zien hoe de factor angst 'n grote rol kan
spelen bij [bij]gelovigen. In een onveilige wereld schuilen kwetsbare mensen maar al te vaal dolgraag bij
'n beschermende vader [of moeder] God. Friedrich Nietszsche verwijt christenen dat hun overgave aan God
vaak verwordt tot slaafse onderdanigheid. Eigen zelfstandigheid & creativiteit lijken ze zomaar in te gaan leveren bij een God die volgens hem [allang] dood is. Ook neurobiologen mengen zich de laatste tijden in
dit 'komische' gesprek: sommigen zijn op zoek naar de "God Spot" in onze hersenen & anderen be-weren dat godsvertrouwen vooral [of alleen maar] samenhangt met chemische processen in ons hoofd, of
sporen trekt in onze temporale hersenkwab. Daarin hebben ze ongetwijfeld best wel gelijk want dat lijken
nu eenmaal alle gedachten & gevoelens te doen & dit geldt evenzeer voor liefde, haat, vreugde & verdriet
{& wat al niet?}! Maar daarmee worden ze nog niet meteen ook 'minder echt': vertaald naar de wereld van
geloven moet je concluderen dat bijna al zulke ontdekkingen nog steeds niets zeggen over 't al dan niet
'bestaan van g d' [o.i.d.]!? Gezond[er] geloof zal niet ontkennen dat mensen inderdaad projecteren-de wezens zijn, en in de vertolking van hun geloof [& ongeloof] allerlei zeer uiteenlopende woorden & ook
beelden gebruiken [& misbruiken] die [zeer] taal- & cultuurgebonden zijn! De grote vraag is echter of ze 't
ook 'terecht' doen? Geeft de werkelijkheid hiertoe misschien [best wel vaak] aanleiding & zijn er nu een-maal allerlei zaken & dingen die deze projecties [& soortgelijke 'droombeelden' & visoenen] uitlokken ...!!
Zijn ze in de hen omringende wereld signalen op het spoor van wat als 'heilig & goddelijk' mag gelden ...?
Gelovigen lijken in hun bestaan een goddelijke 'aanspraak of aanraking' te ervaren [als in 'bijna-dood-er-varingen', hallucinaties, visoenen, fantastische droombeelden & 'wensdenken' e.d.]! 'n Beroep op hun ge-weten, 'n stem die hen roept, 'n hand die hen koestert of 'wenkt' etcetera?! En dan geholpen door allerlei
eerdere 'vindplaatsen' in hun diverse uiteenlopende religieuze tradities [sprookjes/mythen/legenden e.d.]
gaan zij die ervaringen 'duiden', 'nader uitleggen', afzwakken en/of benadrukken al naar gelang men ge-woon is te doen van kindsafaan [of later 'aangeleerd']. Christenen orienteren zich daarbij blijkbaar op de wijze waarop "G d" zich eerst 'in Israel' {Avram/Yitschak/Ya'akov/priesters/profeten/zieners & 'dromers'},
& vervolgens [op grond daarvan] ook in Yochanan & Yehosjoea manifesteert?! De woorden & beelden die
allerlei heel verschillende 'bijbelse gelovigen' op die manieren kozen spelen ook nu nog altijd 'n grote rol
& daar is op zich niets vreemds aan [je komt 't altijd & overal tegen op de ene of andere manier]! Al hun
projecties bewijzen zich ook nu nog steeds als waardevol [voor wie dat wil], ook al staan ze af en toe dus
eveneens flink ter discussie [door de personen, eeuwen & locaties heen]! Want 't 'aanwijzen van sporen' van "G d" blijkt ook vaak een zeer risicovol project vol met chaotische verwarringen, monomaan fanatisme
& leidend tot godsdienst- & stammenoorlogen, volkerenmoord & de bereidheid om de rode knopjes in te
gaan drukken van intercontinentale ABC~raketten & aanverwante merkwaardige uitvingen?! Hoe makkelijk
verwarren we [blijkbaar] niet onze eigen gedachten, gevoelens & daden met die van 'n Eeuwige Onbeken-de Bondgenoot, veronderstelde 'schepper', 'herder', 'visser', 'boer', 'leider' en/of 'lijder'?! Ook daarvan zijn
er in alle godsdiensten [talloze] voorbeelden te over: die projectietheorieen maken je daarvan bewust ...
't Is als met die vraag naar 'ware liefde', 'echte aandacht', 'genezende/beschermende hulpverlening' e.d.:
je merkt pas echt 'wat het is & waarom 't gaat' als je ermee in aanraking komt of er diep naar verlangt ...