Sjeik Goliath Bevolkingsexplosie & David@Gat
Nou dat zat zo (ongeveer?)!
Aan
het eind
van Gen 33
steekt onze Ya,
nadat hij ten oosten
van de rivier de Jordaan
vrede heeft gesloten met Esav,
over naar S(i)chem,
zoals we al zagen,
en hij richt zich voor het eerst
tot de Heer G D
als zijn eigen
God:
"EL,
de G*D
van ISRAEL" in
Gen 33:22.
Dinah,
Ya's dochter,
gaat de vrouwen van S{I}chem bezoeken,
wat nog steeds een Chivaietische stad is,
en zij wordt verkracht door Sichem,
de zoon van Chamor {'varken'}.
Sichem
bevredigt niet
gewoon zijn lust
om Dinah vervolgens
in de steek te laten:
"Hij voelde zich aangetrokken tot Dinah (...);
hij had het meisje lief en sprak vriendelijk met haar
in Gen 34:3.
Chamor vraagt aan Ya of Dinah met zijn zoon mag trouwen en
gaat zelfs nog verder:
"(...) verzwager u met ons;
geef ons uw dochters en neem onze dochters voor u:
u zult bij ons wonen en het land zal voor u open liggen;
vestig u daar,
trek daarin rond en verwerf er bezittingen
in Gen 34:9-10.
De zonen van Ya nemen het aanbod aan op de voorwaarde
dat de mannen van Sichem zich laten besnijden.
Als ze dat zullen doen,
'dan zullen wij u onze dochters geven,
en uw dochters voor ons nemen,
en wij zullen bij u wonen en verwanten worden!'
{Gen 34:16}
De Chivaieten nemen het aanbod aan en alle mannen worden besneden!
Maar het aanbod blijkt een list te zijn:
'Op de derde dag,
toen zij pijn leden,
namen Sjimon & Levi, twee zonen van Ya, broeders van Dinah,
ieder hun zwaard,
overvielen onverhoeds de argeloze stad en
doodden alle mannelijke inwoners.
Ze joegen Chamor en zijn zoon Sichem over de kling,
namen Dinah mee uit het huis van Sichem
en gingen weg.
De andere zonen van Ya wierpen zich op de verslagenen en
plunderden de stad,
omdat zij hun zuster onteerd hadden.
Zij namen hun kleinvee en rundvee en ezels,
alles wat zich binnen en buiten de stad bevond,
hun gehele bezit,
al hun kleine kinderen, en hun vrouwen,
alles wat zich in hun huizen bevond,
namen zij gevangen en maakten zij buit
in Gen 34:25-29.
Of dat Dinah
nu slechts een voorwendsel was
voor een aanval door een stam op een gevestigd
volk, of dat Dinah werkelijk gewroken werd door haar oprecht gekrenkte
broers, het is opvallend dat de besnijdenis
- het teken van het verbond van de Heer met Avraham -
in deze episode geschonden wordt.
Noch Avraham noch de Heer wordt genoemd
als de besnijdenis geeist wordt van de Chivaieten,
maar de lieve lezer(es) weet
wat de betekenis van deze daad is
- en dat Ya's zonen dat weten.
Zelfs de Chivaieten worden in de waan gebracht dat dit het teken is
van de identiteit van de stam:
hun wordt verteld dat als zij de besnijdenis accepteren,
zij 'verwanten' worden van de zonen van Ya.
De zonen van Ya gebruiken hier valselijk een heilig symbool
met een genocidaal doel,
net zoals hun vader eerder de Naam van G*D
valselijk gebruikte om Esav te misleiden.
Ya betreurt wat zij hebben gedaan,
maar alleen omdat hij bang is dat de andere Kana'anieten
{de Chivaieten vormden een Kana'anietische stam},
zich nu tegen hen zullen keren ...
Ya denkt niet dat de Heer G*D verontwaardigd is;
en gezien de afwezigheid van de Heer G*D in dit hoofdstuk
heeft hij gelijk.
{Bij Avrahams buitenlandse oorlog in Gen 14,
is er evenmin sprake van een beroep op de Heer G*D in de strijd
tegen deze krachtige vijand,
noch wordt hij bedankt voor een overwinning!}
Toen Ya tegen Yitschak loog over de Heer,
zeiden we al dat de Heer lichtzinnig behandeld werd.
Hier kunnen we zeggen dat de besnijdenis als heilig symbool
lichtzinnig behandeld wordt of
godslasterlijk wordt gebruikt
met een doel dat volstrekt niet lijkt op wat de Heer in gedachten had
toen hij van Avraham en zijn nageslacht
de besnijdenis
eiste
...
Maar de Heer doet nooit zijn beklag bij Ya
dat hij lichtzinnig wordt behandeld bij de genocide van de Chivaieten,
of dat de besnijdenis lichtzinnig wordt behandeld.
In dit deel van zijn (en ons) verhaal bekommert de Heer G*D
zich niet om wat de mens
- Ya of zijn zonen of wie dan ook -
al of niet over hem zegt.
De menselijke spraak wordt niet gereguleerd.
Noem het soevereine onverschilligheid, sereniteit, gebrek aan jaloezie, of
wat dan ook, de kwestie wordt niet ter sprake gebracht!
De Heer G*D heeft op dit moment in zijn verhaal
zogezegd nog niet
'geleerd' zich iets aan te trekken
van wat er over hem gezegd wordt ...
Hij trekt zich niets aan van dingen die
gedaan worden.
Hij is vooral jaloers op de voortplantingsproductiviteit
van de mens.
Maar de menselijke spraak
interesseert hem nauwelijks!
De zwijgzaamheid van de Heer G*D bij deze mogelijke provocaties,
hoewel ze misschien alleen hoorbaar zijn voor iemand
die vastbesloten is ze te horen,
heeft EEN overduidelijke consequentie:
zij effent het pad voor zijn afwezigheid in het verhaal over Jozef!
De Heer is actief en welbespraakt in zijn omgang met Avraham;
Avraham, niet de Heer G*D, houdt zijn mond.
In het verhaal over Jozef is de Heer G*D daarentegen noch actief,
noch bespraakt!
Hoewel er zo nu en dan naar hem wordt verwezen,
krimpt hij tijdelijk in tot iets
wat meer lijkt op een veronderstelling dan
een personage!
Als het verhaal over Jozef direct na dat over Avraham zou komen,
dan zou die inkrimping een schok zijn.
Maar zoals het nu is, heeft Ya'akov al veel van het initiatief overgenomen
van de Heer G*D.
Net zoals myDi dagboekaniers
het nauwelijks nog hebben over god of gebod!
We hebben het immers veel te druk met onze eigen 'idols' {afgoden}?
Allerhande menselijke beslommeringen en hoogstbelangrijke zaken!
Die vergen geen uitstel want daar is haast bij: emotionele brein-betrokkenheid, voelen, denken,
praten en DOEN!
Voor dit moment eindigt hier myDiarree in woord & daad!
Iedereen kent het verhaal van Josef wel met zijn dromen, z'n broers,
Farao, Potifar & z'n vrouw, de Schenker & de Bakker (Brood & Wijn!) en
het verdere vervolg van de stories over de rest van de wereld?
Mijn rug is stug het is de brug tussen hemel en hel: hoofd en brein, o zo
fijn, gek op rust en op lust.
Het kust de kust van hemelse gewesten en stopt maar niet met iedereen te pesten:
waarom dit en waarom dat?
Hoe zit het in elkaar of zou het kunnen zijn?
Rode wijn en simpel brood ...
Vele verhalen van dichtbij en veraf!
Allemaal waar en onwaar tegelijkertijd, maar:
niet ontbloot van bedoelingen .......
Zin en onzin hebben elk ander nodig:
dat geeft een mooie kontrastwerking!
Alweer gegroet!
Eet en drink maar lekker:
wel met mate?
Hou het in de gaten!
See you & bye
Ch@i
Aan
het eind
van Gen 33
steekt onze Ya,
nadat hij ten oosten
van de rivier de Jordaan
vrede heeft gesloten met Esav,
over naar S(i)chem,
zoals we al zagen,
en hij richt zich voor het eerst
tot de Heer G D
als zijn eigen
God:
"EL,
de G*D
van ISRAEL" in
Gen 33:22.
Dinah,
Ya's dochter,
gaat de vrouwen van S{I}chem bezoeken,
wat nog steeds een Chivaietische stad is,
en zij wordt verkracht door Sichem,
de zoon van Chamor {'varken'}.
Sichem
bevredigt niet
gewoon zijn lust
om Dinah vervolgens
in de steek te laten:
"Hij voelde zich aangetrokken tot Dinah (...);
hij had het meisje lief en sprak vriendelijk met haar
in Gen 34:3.
Chamor vraagt aan Ya of Dinah met zijn zoon mag trouwen en
gaat zelfs nog verder:
"(...) verzwager u met ons;
geef ons uw dochters en neem onze dochters voor u:
u zult bij ons wonen en het land zal voor u open liggen;
vestig u daar,
trek daarin rond en verwerf er bezittingen
in Gen 34:9-10.
De zonen van Ya nemen het aanbod aan op de voorwaarde
dat de mannen van Sichem zich laten besnijden.
Als ze dat zullen doen,
'dan zullen wij u onze dochters geven,
en uw dochters voor ons nemen,
en wij zullen bij u wonen en verwanten worden!'
{Gen 34:16}
De Chivaieten nemen het aanbod aan en alle mannen worden besneden!
Maar het aanbod blijkt een list te zijn:
'Op de derde dag,
toen zij pijn leden,
namen Sjimon & Levi, twee zonen van Ya, broeders van Dinah,
ieder hun zwaard,
overvielen onverhoeds de argeloze stad en
doodden alle mannelijke inwoners.
Ze joegen Chamor en zijn zoon Sichem over de kling,
namen Dinah mee uit het huis van Sichem
en gingen weg.
De andere zonen van Ya wierpen zich op de verslagenen en
plunderden de stad,
omdat zij hun zuster onteerd hadden.
Zij namen hun kleinvee en rundvee en ezels,
alles wat zich binnen en buiten de stad bevond,
hun gehele bezit,
al hun kleine kinderen, en hun vrouwen,
alles wat zich in hun huizen bevond,
namen zij gevangen en maakten zij buit
in Gen 34:25-29.
Of dat Dinah
nu slechts een voorwendsel was
voor een aanval door een stam op een gevestigd
volk, of dat Dinah werkelijk gewroken werd door haar oprecht gekrenkte
broers, het is opvallend dat de besnijdenis
- het teken van het verbond van de Heer met Avraham -
in deze episode geschonden wordt.
Noch Avraham noch de Heer wordt genoemd
als de besnijdenis geeist wordt van de Chivaieten,
maar de lieve lezer(es) weet
wat de betekenis van deze daad is
- en dat Ya's zonen dat weten.
Zelfs de Chivaieten worden in de waan gebracht dat dit het teken is
van de identiteit van de stam:
hun wordt verteld dat als zij de besnijdenis accepteren,
zij 'verwanten' worden van de zonen van Ya.
De zonen van Ya gebruiken hier valselijk een heilig symbool
met een genocidaal doel,
net zoals hun vader eerder de Naam van G*D
valselijk gebruikte om Esav te misleiden.
Ya betreurt wat zij hebben gedaan,
maar alleen omdat hij bang is dat de andere Kana'anieten
{de Chivaieten vormden een Kana'anietische stam},
zich nu tegen hen zullen keren ...
Ya denkt niet dat de Heer G*D verontwaardigd is;
en gezien de afwezigheid van de Heer G*D in dit hoofdstuk
heeft hij gelijk.
{Bij Avrahams buitenlandse oorlog in Gen 14,
is er evenmin sprake van een beroep op de Heer G*D in de strijd
tegen deze krachtige vijand,
noch wordt hij bedankt voor een overwinning!}
Toen Ya tegen Yitschak loog over de Heer,
zeiden we al dat de Heer lichtzinnig behandeld werd.
Hier kunnen we zeggen dat de besnijdenis als heilig symbool
lichtzinnig behandeld wordt of
godslasterlijk wordt gebruikt
met een doel dat volstrekt niet lijkt op wat de Heer in gedachten had
toen hij van Avraham en zijn nageslacht
de besnijdenis
eiste
...
Maar de Heer doet nooit zijn beklag bij Ya
dat hij lichtzinnig wordt behandeld bij de genocide van de Chivaieten,
of dat de besnijdenis lichtzinnig wordt behandeld.
In dit deel van zijn (en ons) verhaal bekommert de Heer G*D
zich niet om wat de mens
- Ya of zijn zonen of wie dan ook -
al of niet over hem zegt.
De menselijke spraak wordt niet gereguleerd.
Noem het soevereine onverschilligheid, sereniteit, gebrek aan jaloezie, of
wat dan ook, de kwestie wordt niet ter sprake gebracht!
De Heer G*D heeft op dit moment in zijn verhaal
zogezegd nog niet
'geleerd' zich iets aan te trekken
van wat er over hem gezegd wordt ...
Hij trekt zich niets aan van dingen die
gedaan worden.
Hij is vooral jaloers op de voortplantingsproductiviteit
van de mens.
Maar de menselijke spraak
interesseert hem nauwelijks!
De zwijgzaamheid van de Heer G*D bij deze mogelijke provocaties,
hoewel ze misschien alleen hoorbaar zijn voor iemand
die vastbesloten is ze te horen,
heeft EEN overduidelijke consequentie:
zij effent het pad voor zijn afwezigheid in het verhaal over Jozef!
De Heer is actief en welbespraakt in zijn omgang met Avraham;
Avraham, niet de Heer G*D, houdt zijn mond.
In het verhaal over Jozef is de Heer G*D daarentegen noch actief,
noch bespraakt!
Hoewel er zo nu en dan naar hem wordt verwezen,
krimpt hij tijdelijk in tot iets
wat meer lijkt op een veronderstelling dan
een personage!
Als het verhaal over Jozef direct na dat over Avraham zou komen,
dan zou die inkrimping een schok zijn.
Maar zoals het nu is, heeft Ya'akov al veel van het initiatief overgenomen
van de Heer G*D.
Net zoals myDi dagboekaniers
het nauwelijks nog hebben over god of gebod!
We hebben het immers veel te druk met onze eigen 'idols' {afgoden}?
Allerhande menselijke beslommeringen en hoogstbelangrijke zaken!
Die vergen geen uitstel want daar is haast bij: emotionele brein-betrokkenheid, voelen, denken,
praten en DOEN!
Voor dit moment eindigt hier myDiarree in woord & daad!
Iedereen kent het verhaal van Josef wel met zijn dromen, z'n broers,
Farao, Potifar & z'n vrouw, de Schenker & de Bakker (Brood & Wijn!) en
het verdere vervolg van de stories over de rest van de wereld?
Mijn rug is stug het is de brug tussen hemel en hel: hoofd en brein, o zo
fijn, gek op rust en op lust.
Het kust de kust van hemelse gewesten en stopt maar niet met iedereen te pesten:
waarom dit en waarom dat?
Hoe zit het in elkaar of zou het kunnen zijn?
Rode wijn en simpel brood ...
Vele verhalen van dichtbij en veraf!
Allemaal waar en onwaar tegelijkertijd, maar:
niet ontbloot van bedoelingen .......
Zin en onzin hebben elk ander nodig:
dat geeft een mooie kontrastwerking!
Alweer gegroet!
Eet en drink maar lekker:
wel met mate?
Hou het in de gaten!
See you & bye
Ch@i
23 mrt 2004 - bewerkt op 01 dec 2007
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 09 okt 2026 Denk je net alles compleet uitvoerig te hebben op-
- O 09 okt 2026 QQLEQ: nog eerst eventjes
- O 09 okt 2026 QQleQDAAR51525354 DAAR IN DIT WOUD SCHREEF OOK MOR
- O 09 okt 2026 QQLEQ permanente dag- & nachtmerries vol pijnen in
- O 09 okt 2026 QQLEQ51: ‘t Vúúr dat in hem brandde smeedde aldus
- O 08 okt 2026 Q50 Naast z’n hang naar geestelijke zuiverheid was
- O 08 okt 2026 De ouwe Mordechai Asih leefde nu ook alzo net als
- O 08 okt 2026 In 1892 moest de jesjiva in Volozjin
- O 08 okt 2026 HÈT ELEMENTAIRE VERBOD v/d Thora
- O 08 okt 2026 In 1890, toen hij 21 was, verliet hij deze school
- O 07 okt 2026 QQLEQ48/49 De moeder van deze gesneuvelde soldaat
- O 07 okt 2026 Op school, waar hij naartoe moest over ‘n weg waar
- O 07 okt 2026 Dus nog maar eventerug naar onze wortelmosselman?!
- O 07 okt 2026 QQLEQ46 ‘t Heden komt voort uit de wortels van ons
- O 07 okt 2026 QQLEQ44Dag & nacht kankerpijn zeggen de dokters…….