Sinds die Twee Wereldoorlogen, Volkenbond & Verenigde Naties is er dus in feite al sprake van 'n
'wereldregering' met alle plussen & minnen die daaraan vastzitten? Nog tijdens de eerste wereldoorlog zag
men in London in, dat de opening van Palestina voor joodse immigranten de problemen van de Centrale
Machten zou verhogen wat op dat moment meer dan welkom was: door 'n dergelijke steun a/d Russische
joden zou men ook in Oost-Europa 'n groter invloed verkrijgen & de ergerlijke sympathie v'd Oosteuropese
joden met Duitsland-Oostenrijk verder aan 't wankelen brengen & verder hadden prominente Zionisten zo-
als Chaim Weizmann directe toegang tot leden v/d Engelse regering, wat de onderhandelingen van beide kanten ietwat vergemakkelijkte. 't Allereerste tastbare resultaat van deze Britse buitenlandse politiek was de historische Balfour Declaration van 2 november 1917. Omdat deze nota v/d toenmalige Engelse minis-ter van Buitenlandse Zaken, Lord Arthur Balfour, de betekenis kreeg van een soort Magna Carta v/h Tsion-isme, als 't ware 'n eerste legitimiteit v/d joodse staat & omdat de volledige tekst ook voor de Palestijnen
van belang is, hier de originele tekst:
Dear Lord Rothschild, I HAVE MUCH PLEASURE IN CONVEYING
TO YOU, ON BEHALF OF HIS MAJESTY'S GOVERNMENT, THE FOLLOWING DECLARATION OF SYMPATHY WITH
JEWISH ZIONIST ASPIRATIONS WHICH HAS BEEN SUBMITTED TO, AND APPROVED BY, THE CABINET.
His Majesty's Government view with favour the establishment in Palestine of a national home for the Jewish
peoples, & will use their best endeavours to facilitate the achievement of this object, it being clearly under-stood that nothing shall be done which may prejudice the civil and religious rights of existing non-Jewish communities in Palestine, or the rights and political status enjoyed by Jews in any other country. I should
be grateful if you would bring this declaration to the knowledge of the Zionist Federation. Yours
sincerely, Arthur Balfour. Kortom, deze tekst, die volgens internationaal recht niet veel meer kon zijn dan
'n soort van 'verklaring van intentie', omdat Great Brittain op dat moment nog geen enkele voogdij over Palestina had, is juist vanwege zijn diplomatieke vaagheid zo interessant, omdat hier in een paar zinnen 'n
hele reeks problemen werden aangesneden die tot de kern van het debat behoren. Tot op de dag van nu.
