since may '67 {before & after the deluge} ~~~~~~~~
WIJ
bevinden ons
net als Noord-India
i/d 6de & 5de eeuw voor Christos
in 'n overgangsperiode vol veranderingen.
Net als mensen in Noord-India
kampen we met 't probleem dat 't moeilijk is
of zelfs onmogelijk lijkt om nu nog op 'n traditionele manier
't sacrale te ervaren & zin
aan ons bestaan
te geven.
Als gevolg daarvan
wordt ons moderne levensgevoel
gekenmerkt door 'n leegte. Net als Gotama leven we in 'n tijd van politiek geweld
& hebben we afschuwelijke glimpen opgevangen
v/d gruwelen die mensen elkaar
kunnen aandoen.
Net als
toen gaat onze samenleving in alle geledingen
gebukt onder onbehagen, vertwijfeling & wetteloosheid
& zijn we bang voor de nieuwe wereldorde
die a/d horizon daagt.
Veel aspecten
v/d zoektocht v/d boeddha
zullen appelleren aan onze moderne geest.
Zijn scrupuleuze empirisme sluit aan bij 't pragmatisch karakter
van onze westerse cultuur, & datzelfde geldt voor zijn oproep
tot intellectuele & persoonlijke
onafhankelijkheid.
Mensen
die 't idee van 'n bovennatuurlijke God
vreemd vinden, zullen ook gecharmeerd zijn
v/d weigering v/d boeddha om zich uit te spreken voor 't bestaan van 'n Opperwezen.
Hij beperkte z'n onderzoekingen tot z'n eigen menselijke aard & onderstreepte altijd dat z'n ervaringen -
zelfs de opperste waarheid v/h nibbana - in alle opzichten natuurlijk & menselijk waren.
Mensen die de tolerantie van bepaalde vormen van institutionele godsdienstigheid moe zijn,
zullen ook de nadruk op compassie & barmhartigheid v/d boeddha verwelkomen.
Maar de boeddha is ook 'n uitdaging, omdat hij radicaler is
dan de meesten
van ons.
Op dit moment
sluipt 'n nieuwe orthodoxie
onze moderne samenleving binnen
die soms ook wel 'positief denken' wordt genoemd.
Op z'n slechtst brengt deze optimistische levenshouding ons ertoe om de kop weer eens in 't zand te steken,
de alomtegenwoordigheid van pijn in onszelf & anderen te ontkennen & ons te blijven verschansen
achter 'n facade van bewuste harteloosheid om emotioneel te kunnen overleven?
De boeddha zou daar niet veel mee op hebben gehad:
naar zijn mening is 'n spiritueel leven in beginsel
pas mogelijk wanneer mensen de realiteit
v/h lijden onder ogen durven zien,
beseffen dat ons hele bestaan
is vervuld van dat lijden,
& de pijn van alle
andere levende
wezens voelen,
zelfs die van
die wezens
welke wij
niet als
verwant
ervaren
...

Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende