shit happen, maar hoeveel?

Was weer een bewogen week, met veel shit en weinig highlights

Woensdag ging ik met m'n beste vriendin mee met haar 2e echo van haar kindje. Leek me bijzonder en leuk om mee te maken. Nou het was alles behalve leuk. Het hartje was gestopt met kloppen 3 weken geleden... een klap! Verschrikkelijk! Die arme schat houd haar sterk en zegt stoer: dan heeft het zo moeten zijn... what the fuck? Damn! Verdrietig weer richting huis.. met een dode vrucht in je buik.. weg toekomst droom..
Vrijdag is ze naar het ziekenhuis gegaan om te informeren hoe nu verder... Want het lichaam heeft het nog niet afgestoten. Pillen slikken wil ze niet, curratage ook niet. . Ze mag nog 4 weken wachten. Best lang eigelijk.. ik respecteer haar keuze het is haar lichaam en leven.. ik vind het knap hoor lijkt me verschrikkelijk om te weten dat je iets draagt wat niet meer leeft..

Die woensdag avond krijg ik nog een privé bericht van m'n stiefmoeder: je vader wordt maandag opgenomen in het umcg en verder weten we nog niks wat er gaat gebeuren.. WTF? Schrik me de pleuris. Waarom belt dat mens me niet even? En de mededeling dat ze moe zijn en rust in de tent wille houden vanavond. Duizend vragen maar ze is alweer offline. .
Vrijdag middag belt m'n vader me op. Ja hij wordt opgenomen omdat zijn t port aansluiting op de buik los zit en er bijna uitvalt (dat wist ik al) en volgende week dinsdag wordt hij geopereerd. Wat ze gaan doen? Weet hij zelf ook niet. Dat weet hij pas als hij weer wakker is . Een specialist uit Zweden wordt overgevlogen en bekijkt onder de operatie wat er verkeerd is gegaan en wat ze er aan kunnen doen. Bizar.. dat je moet over leveren en als je wakker wordt pas weet wat ze hebben gedaan...
Zijn knie wordt ook nog ff opnieuw geopereerd binnenkort want die flikkers in mcl hebben deze scheef erin gezet. De bende mag er weer uit en op nieuw. Weer 8 weken revalideren.. waar? De vorige keer was het in een zorg hotel in de buurt waar m'n vader depressief en passief werd. .

Zorgen, zorgen... En zowel m'n vriendin Als m'n vader doen zich voor alsof het niks is. Ze zegge hey het is mooi weer, positief blijven. Voel me afgeduwd van hun emotie. Een grote muur zit er tussen ons in. Wil er voor ze zijn. . Ik blijf achter met zorgen.
.

M'n zusje wil na 10 maanden afspreken met me. Ze heeft in die 10 maand super ontwikkelingen doorgemaakt. Een huis gekocht met vriend rijbewijs gehaald school diploma gehaald en 30 kg eraf.
Ben super trots op der echt! Maar ik zie wat op tegen de ontmoeting. Ze zal me goed inwrijven Hoe goed zij het nu doet en zo. Maar naar haar vader kijkt ze niet om en dat heeft destijds ons contact ook kapot gemaakt. Altijd wijzen met een vinger naar een ander terwijl toendertijd haar leven 1 shit was. Ze woog 145 kg, deed niks voor school en wel klagen dat ze het niet zou redden, 3x praktijk examen auto gedaan en theorie maar niks voor doen en dan niet snappen dat ze zakte. Nu is het dus gelukt, mooi voor haar maar vind het lastig om dat ingewreven te krijgen terwijl ik me zo klote voel Door m'n eigen ziekte, m'n baders ziekte en tegenslagen. .
Zij snapt dat niet, zal er van smullen.. en van pa wil ze niks weten.. of nou ja wel willen weten maar vervolgens alleen antwoorden met ke..
Niks oké! Gvd
Naja zondag zou ik er heen gaan.. naar har prachtige huis.. en moeten doorstaan Hoe goed ze het wel niet heeft.. alles draait om haar.. klinkt jaloers allemaal maar dat ben ik niet. Ik kan slecht over mensen die alleen aan zich zelf denken en anderen graag op hun zwakheden wijst.
Het is net haar moeder, ze lijkt op alles op haar. Toevallig ook mijn moeder maar ik hoef haar nooit meer te zien. Daar heb ik hele goede redenen voor die ik liever niet deel..

Goed nou ik ben ook begonnen met stage. 4 uurtjes van de week gedraaid. Aardige collega. Morgen mag ik weer dan 6 uurtjes. Het is erg wennen aan weer een nieuwe plek. Dit is ook een tak waarin ik later niet wil werken. Revalidatie trekt me niet. Wil niet medische handelingen alleen doen. Daar ben ik na 2 jaar wel achter. . Maar wie weet ik ga nog niet teveel oordelen..

Pff ik laat het hier ff bij.. positiviteit gaan zoeken