shezeepbelba'alordofthefliesmolochmammonverwilderd

HET
grote probleem
met mensen is
dat we nogal eens
neigen tot veel
TE
simpele zwartwit
oplossingen?

ZO
ook met
al die eenzijdige
opvattingen van 'het gericht G ds'
& "De Almachtige" op
"Zijn Hemelse
Troon"
...

Alsof
het daarin
nog alleen maar
om een 'mislukte' Schepping zou gaan
& de daaropvolgende
Vergelding o.i.d.!

Terwijl
het Gericht
toch wezenlijk veel
meer een rechtzetten is,
een verlossen en bevrijden
van schepping:
een aspect van dit verlossend en bevrijdend handelen
is het opzij zetten, het wegdoen van wie en wat dit handelen weerstaan
en 'in de weg staan'?!

Je zou kunnen zeggen:
het eschatologisch richtend handelen van "G d"
{nu juist niet meer alleen maar metaforisch & visionair, maar ook voortaan historisch opgevat!}
is de enige getuigende theodicee {rechtvaardiging van/voor G d}:
g d maakt 't onbekende
[weer] go{e}d!

Als argument
tegen dit 'intervenierende handelen'
van/voor/door 'g d' brengt men soms ook in, dat al die
o zo menselijke visioenen van "G ds eindoordeel" tot nu toe
veel meer ellende hebben opgeleverd dan ze
'het kwaad' weerhouden hebben
& 'tot een go{e}d einde'
hebben kunnen
brengen?!

Denk nog maar eens
aan al die malle kruistochten, inquisities, godsdienstoorlogen,
ketterverbrandingen & talloze andere verderfelijke praktijken tot op de terroristische mydi~
dag van vandaag, die je eerder zou moeten en kunnen toeschrijven
aan een niet helemaal [of helemaal niet] serieus nemen
van een eventueel uiteindelijk komend eindoordeel
met alle voortekens daaraan verbonden?!

Wie het oordeel niet werkelijk verwacht
[in wat voor vorm dan ook], en het alleen nog maar als
'n soort van [zoveelste] symbool opvat, moet haast
dit oordeel wel
ZELF
gaan uitvoeren,
hoewel dat natuurlijk dus godsonmogelijk is,
want wie zou het anders
[kunnen] doen?

Wie het daarentegen als 'werkelijk',
ook echt op den duur 'historisch komend' verwacht,
die leert zijn plaats, onderscheiden van die van 'g d zelf',
pas go{e}d kennen!

Sommige christenen
kunnen zich een godsbeeld haast niet meer anders voorstellen
[in tegenstelling tot voorheen toen men alles alleen maar veel te letterlijk nam]
dan als projectie & analogie.

Wat wij over g d zeggen
geeft te kennen hoe wij zelf handelen:
ons 'g dsbeeld' verraadt ons mensbeeld?!
Maar juist als G d ons 'tegenover' is, die wij 'vrezen',
herkennen in 'de ander', onze naaste & onszelf,
gaan wij niet meer 'voor god spelen',
maar leren wij onze plaats kennen in het geheel
waarmee we te maken hebben gekregen
i/d loop v/d vele evolutie{s}.

Niet
meer een
god op 'n podium
van marmer, edelstenen, wrede rituelen
en verwrongen constructies en ook niet meer een volkomen
illusionaire fantastisch geheimzinnige zweverige
poppenkast van
gnostici
...

Die
'oeroude' "Verborgen
Bondgenoot", de "Vriend
van Avraham" & de "Vader van Israel"
& Yehosjoea is de "G D" die schept,
liefheeft & oordeelt gedurende het groeiproces
waarin wij hem hebben
leren kennen:
daarom dienen wij niet
[meer] te [ver]oordelen {Matai 7:1}
& dienen wij die oordelen
zeker niet
met nog meer geweld
kracht bij te zetten
want dat bleken de wegen van
Ba'al, Moloch, Mammon &
andere vreemde
goden!