SharetheStory

ik heb de naam sharethestory gekozen , juist omdat ik vond en dacht dat het goed is om mijn verhaal te delen.
dus bij deze ga ik het doen.

Toen ik een klein meisje was en nog thuis woonde met mijn ouders en zusje dacht ik altijd dat ik een perfect leven had. Maar ik had het verkeerd. Het zat maar in mijn hoofd. Mijn vader bleek mijn vader niet te zijn maar mijn stiefvader. Ik had mijn vader nooit gekend. Thuis zijn was niet altijd leuk of voelde veilig. Mijn stiefvader is iemand voor je wie je uit moest kijken als ie boos was. Hij kon altijd heel agressief overkomen. Ook tegen mij en mijn zusje. Ik weet niet heel veel meer over mijn jeugd. Maar er zijn dingen die ik nooit in mijn leven zal vergeten. Mijn moeder stierf toen ik 13 was. Het was een groot verlies voor ons. Ik was altijd zo close met haar. Kon haar alles vertellen en voelde me fijn en veilig als ik haar een knuffel gaf. Van toen tot nu mis ik haar nog steeds! Vanaf het moment dat ze weg was voelde ik me alleen op deze wereld. Het was alsof ik in een zwart gat was gevallen en er was geen ladden of een touw om weer naar boven te klimmen! Toen mijn moeder weg was gebeurde er nog meer dingen thuis. Mijn stiefvader kon niet met zn handen van mij af blijven op seksueel gebied. Elke dag schaamde ik me en voelde me vies. Ik was ten einde raad en liever wou ik dood gaan. Daarna richte hij zich op een ander meisje. Een goede vriendin van me. Wat natuurlijk niet hoort en net zo ranzig is. Maar ik voelde me op dat moment ook weer verlost. Ik was veilig. Ik sliep weer in mijn eigen bed. Kon naar buiten gaan met vriendinnen. Maar zelfs dan krijg je nog momenten wat je niet kan ontvluchten. Op mijn 16de vertelde ik alles aan mijn beste vriendin. En we hebben de volgende dag samen met haar familie de politie gebeld. Ik was doodsbang voor alles. Wat zou er gebeuren met mij en mijn zusje. Zal ik veilig zijn of niet. Er ging van alles door me heen. En diezelfde dag zijn wij met spoed uit huis geplaatst. En we gingen uitelkaar naar in een instelling. Thuis voelde ik me al zo alleen. Maar toen ik in mijn nieuwe kamer was heb ik me nog nooit zo alleen gevoeld als toen! Ben veel verhuisd sindsdien. En heb alles nog steeds niet echt een plekje gegeven. Omdat ik het niet kan! Heb zoveel gezien en gevoeld al die jaren. En het enige wat ik wil is gelukkig zijn en me veilig voelen in mijn omgeving. En het is zo belangrijk voor me dat ik mijn eigen plekje krijg. Mijn eigen woning. Iets voor mezelf! Dan kan ik kerst voor de verandering echt een keer weer thuis vieren. Inplaats van hier en daar. Vroeger was ik dol op kerst.... Elk jaar word het iets minder omdat ik het overal wel vier. Maar ik heb nog steeds hoop dat alles goed gaat komen en dat ik meer ga bereiken in mijn leven dan wat ik denk! Ik weet dat ik sterk ben anders zat ik nu er niet zo bij.... Soms is mijn hoop en sterkte inderdaad even weg. Maar heb wel gemerkt dat het momenten zijn. Ik probeer vooral nu zoveel mogelijk te genieten van de kleine dingen die ik om me heen heb. Omdat dat juist het gene is wat mijn overeind houd.

Vroeger voelde ik me echt alleen. Maar heb meerdere mensen leren kennen die hetzelfde hebben meegemaakt als ik. En om met die mensen te praten voel je je weer sterk. Wat hun zijn ook sterk dat ze er zijn. Dat ze hun verhalen delen. Ik denk dat ik een praat groep ga zoeken met dit soort onderwerpen. Juist om mezelf ook meer te begrijpen en me sterk te kunnen voelen.
Want ik heb 1 ding geleerd in al die jaren!!!!!


Mensen zijn sterker dan ze denken, mensen kunnen meer aan dan ze denken. Wat iedereen telt wat je verhaal ook is!!

-SharetheStory