sh87b88 vreemde vogels, rare meeuwen & de politici

De oorlog van Duitsland tegen Frankrijk in '40 begon niet alleen omdat AH de waarde van Mansteins aanvalsplannen inzag & 't tegen de bedenkingen v/d opperbevelhebber der strijdkrachten Brauchitsch, & de chef v/d generale staf, Halder, in doorzette, maar omdat hij, & híj àlléén, er eigenlijk voor gezorgd heeft dàt deze veldtocht ondernómen werd! Die DÚITSE generaals stond àllen nog 't schrikbeeld v/d Franse veldtocht van 1914 voor ogen, die ná de eerste stormloop al in een vierjarige loopgraven- & stellingenoorlog verzand was; liever dan zich nu voor 'n tweede keer met 'n dergelijk avontuur in te moeten laten, waren sommige van hen i/d winter van '39 zèlfs al bereid 'n coup tegen AH te plegen, & nèt als de Duitse generaals verwachtte de hele wereld met 'n bepaalde vanzelfsprekendheid van Frankrijk 'n herhaling v/h verdedigingswomder van '14; alleen Dolfiezalfie Hiltermans zèlf níet!? 't Wàs juist deze algemene verwachting & hun zo snelle ontgoocheling die AH's overwinning op Frankrijk in zó'n stralend licht als 'n ècht wònder deed uitkomen. Maar dat wàs 't níet ~~!

't Wònder was Frankrijks verdediging in '14 geweest & 't is misschien ook niet geheel overbodig om erop te wijzen dat het Frankrijk (èn het Duitsland) van nú ook niet meer hetzelfde land is als dat van 1940! Als natie is Frankrijk (net als de meeste EU-landen) verjongd èn fysiek & moreel weer ietwat sterker geworden?

Tóen was Frankrijk in feite al innerlijk verslagen vóórdat de eerste Duitse tanks de Maas overstaken! We hebben ondertussen, door deze schets v/d ontbinding v/h Parijse vredessysteem, 't Frankrijk in/van 1924 ietwat úit het oog verloren?

In dàt jaar moest 't zich ná 't mislukken van z'n bezetting v/h Ruhrgebied noodgedwongen aanpassen a/d Engelse appea-sement-politiek! Eerst ging 't nog wat onwillig & stroef, later steeds willozer & uiteindelijk met 'n bijna masochistische, al te groter ijver.

Inderdaad speelde Frankrijk VANAF 1924 'n òndergeschikte rol i/d EU-politiek: dé protoganisten waren England & Duitsland & dé cruci-ale vraag wàs òf de Engelse APPEASEMENT èn 't Duits REVISIONISME zich lieten harmoniseren of níet! Frankrijk kòn er alleen maar het beste van hopen, nl. dat Duitsland zich door 'n stapsgewijze afbouw van z'n bezwaren tenslotte wèrkelijk tevreden zou laten stellen: als dàt níet 't geval was, zag 't 'r slècht uit voor Frankrijk omdat elke tóegeving aan Duitsland ten koste van Frankrijk ging. Bijna net als nu bijna 'n eeuw later in héél EU 't geval is (èn wereldwijd) tussen mensenrechten & schurkenstaten, progressieve partijen èn regressieve?