sh'51 je was gewend in tegengestelde categorieën
TE DENKEN OVER SOCIALISME & KAPITALISME, MAAR 't is correcter, of in ieder geval belangrijker, om 't individualisme als Hèt Tegen-gestelde v/h socialisme te beschouwen en níet het kapitalisme? Èlk sócialisme is in 'n bepaalde industriële fase immers onvermijdelijk 'n soort van kapitalisme!
Óók 'n socialistische staat moet 'kapitaal' accumuleren, vernieuwen, uitbreiden; de werk- & denkwijzen van een manager of ingenieur zijn in 't kapitalisme meestal precies als in 't 'socialisme'! Ook fabriekswerk is in 'n socialistische onvermijdelijk zo erg vervreemdend hóe je geld, waarden, routine & ontspanning verder ook verpakt in woorden, ideologie, propaganda & dwangregels?!
Of 'n machine, lopende band, robots, distributie e.d. nu 'toebehoren' aan 'n particulier concern of 'n volkscooperatief, maakt voor de ar-beider i/d praktijk geen verschil, maar 't maakt wèl uit of men ná het werk verder totaal aan zichzelf overgelaten wordt of dat je vóór 'n fabriekpoort opgewacht wordt door 'n welwillend collectief - je zou ook kunnen zeggen 'n 'beschermende gemeenschap'!?
Anders onder woorden gebracht: belangrijker nog dan de vervreemding v/d mens door zijn werk ~ waaraan binnen geen enkele geïndustrialiseerde samenleving iets wézenlijks te veranderen valt ~ is de vervreemding van de mens van z'n medemens.
Of alweer anders geformuleerd: als 't idee v/h socialisme streefde naar de àfschaffing van díe (onmenselijke) menselijke vervreemding, dan wordt dit soort van 'doel' eerder bereikt door de gemoedelijke socialisering v/d mensen dan door de 'socialisering v/d productiemiddelen'!
Door dit laatste wordt dan wellicht (misschien) wel 'n vorm van 'onrechtvaardigheid/ongelijkheid' uit de wereld geholpen, zij het - als de laatste halve eeuw nu ook nog maar iets aantoont - wèl ten koste v/d effectiviteit?
't Éérste maakt wèrkelijk 'n einde aan de algehele 'vanzelfsprekende' ver-vreemding, nl. de vervreemding v/d inwoners v/d grote wereldsteden van elkaar, zij 't DÀN vaak weer ten koste v/d individuele vrijheid omdat vrijheid & vervreemding aldus vaak twee kanten zijn van dezelfde blikkerende medaille, net zoals gemeenschap & discipline ~~
Mor heeft minstens 'n stuk of tien werkkringen achter de rug in tientallen landen & streken: de verschillen waren vaak schokkend & m'n hart zweeft nog steeds rond tussen Vale Ouwe & Stille Zuidzee, Lage Landen & Podelta, Rome & Athene, Istanbul & Israël, Ararat & Fuji
...
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende