~*~
Naar
aanleiding
van de voorgaande mydiverhaaltjes
is het nu wel nuttig misschien om nog even in te gaan
op de vraag of Yehosjoea
getrouwd
was?
De
bijbelse evangelies
spreken nooit over een huwelijk van Yesjoea
en kennen ook geen zinspeling
op een geliefde.
De
hier eerder
gememoreerde uitdrukking 'rabboeni'
suggereert dat
evenmin.
Niettemin
is het in feite moeilijk voorstelbaar
dat Yesjoe niet getrouwd
was.
Want
elke joodse man trad in het huwelijk,
mannen die ongetrouwd bleven
kwamen niet
voor.
De maatschappij
was in die tijd dermate strikt ingericht
dat ongehuwd zijn een
onmogelijkheid
was.
Al lang voordat
een kind volwassen werd,
was door de ouders meestal bepaald met wie het later
zou gaan trouwen.
Er konden
uitzonderingen zijn
vanwege een gelofte aan "G D"
of een opdracht van "G D"
[zie YIR 16],
maar dan hoefde het niet altijd om celibaat te gaan,
als wel om een tijdelijke
onthouding.
Hier
komt nog bij
dat juist van rabbi's werd verwacht
dat ze een echtgenote
hadden.
Ook
al komen we het
zeer sporadisch tegen
dat een rabbi bewust niet gehuwd was,
wie afgaat op het algehele beeld van de cultuur uit die dagen
kan bijna niet anders zeggen dan dat Yesj getrouwd
moet zijn geweest.
Des
te merkwaardiger
dat er nooit over een vrouw van Yehosjoea
gesproken
wordt.
Sommigen
hebben daarom
de conclusie getrokken dat Yesjoea
misschien weduwnaar
was.
DAT
zou kunnen,
maar we weten het
NIET!
Anderen stellen
dat Yesjoe inderdaad
een echtgenote had tijdens zijn optreden,
maar op de vraag waarom deze dan nooit genoemd wordt,
wordt daarmee geen antwoord
gegeven?
Sommigen poneren
dat Yesj misschien de voorkeur gaf aan de 'herenliefde' ofzoiets
maar dat is al helemaal onwaarschijnlijk
of dat hij op zijn dertigste zijn vrouw in de steek liet [of zij hem?]
en vanwege zijn roeping het land doortrok
als een zwervende
rabbi!
OOK DAT
zou mogelijk zijn,
maar dit kwam in feite
evenmin voor.
Zoals
we zagen
is er na een paar eeuwen een traditie ontstaan,
die Y. koppelt aan Miryam haMagdaliet?
Het zou theoretisch mogelijk kunnen zijn dat zij nauw met Y. was verbonden,
maar het historische bewijs van een huwelijk [of iets dergelijks]
is er niet ...
We
weten het
eenvoudig niet,
net zomin als we van de meeste anderen weten
of zij gemeenschap hadden met deze of gene vrouw[en]
en al of niet kinderen hadden:
de enige conclusie die we kunnen trekken is
dat het zeer waarschijnlijk moet worden geacht
dat Y. getrouwd was
[of was geweest] ...
De
vraag
of Y. in een eventueel huwelijk
ook kinderen heeft verwekt
is naar verhouding eenvoudiger te beantwoorden:
in geen enkele van de oude geschriften uit de eerste eeuwen
wordt daarover gesproken.
Dus
MOCHTEN
sommige maagden en knapen onder ons
bepaalde illusies of eventuele wensen koesteren:
wie weet ...?
Blijft
nog de vraag
wat hij eigenlijk uitspookte
tussen zijn twaalfde en dertigste
levensjaar?
Het
lijkt me wel zo
dat onbelangrijke details zoveel mogelijk zijn vermeden
en dat de schrijvers van de mydiverhalen en -evangelies hebben getracht
om zich te beperken tot wat zij zagen
als de hoofdzaken:
het met alle mogelijke [en onmogelijke] middelen
trachten duidelijk te maken waar het [hen]
eigenlijk om
ging!
