selectief lezen schrijven als ademen eten drinken!




DE
afkeer
van de kerk[en]
[e.d]
heeft dus niet zozeer
meer te maken met afkeer van religie,
maar met afkeer van een religie die zich heeft vastgebeten
in een bepaald "Beeld
van G d":
G d is niet uit ons Nederland geemigreerd,
maar hij kon wel eens geemigreerd zijn uit onze godsbeelden,
zodat die als lege hulzen
achterblijven?

Als je kinderen
er niets meer aan vinden,
en als ik het dan mocht zeggen,
zou mijn eerste punt wezen:
misschien hebben ze wel meer gelijk
dan je denkt.

Misschien is
ons godsbeeld er een
van verwende mensen,
die dolgraag verwend willen blijven,
zich wel aangesproken voelen
[graag zelfs],
maar dan door uitredding uit hun persoonlijke nood,
door het gelukken van
hun plannen.

Als
DAT gebeurt,
denken ze:
DAAR is HIJ weer,
"G D"!

Je
kinderen denken
dat NIET
meer.

Dat kan OOK
een grote zegen zijn:
ZELFS zoiets als 'g d' die zich bevrijdt
uit de kluisters
waarin de kerkelijke beeldvorming
"HEM/HAAR"
gevangen had
gezet
...

-
-

Zonder
gebruiksaanwijzing
waarin staat dat het allemaal
niet zo'n vaart loopt,
zijn die zogenaamd 'heilige boeken'
eigenlijk niet [meer] te lezen.
Guus Kuijer heeft gelijk
wanneer hij in Hoe een klein rotgodje God vermordde
ironisch-eufemistisch schrijft dat het hem verstandig lijkt
'dat joden, christenen en moslims serieus onderzoeken of er misschien in HUN 'Heilige Schrift'
OOK teksten staan
die boosaardigheid bevorderen?
Waarna hij 't gewelddadige doopceel van die heilige schriften licht,
van handafhakkerij
bij diefstal,
tot het
[al of niet
atomair/biologisch/chemisch]
in as leggen van hele steden omdat er
'ongeloof' is
geconstateerd
...

-
-

Vind je
het dan
ZO ernstig?
Zeker,
met minder gaat het niet toe.
Ik wil alles niet weg hebben
wat we tot nu toe aan G d hebben verzameld,
maar zie het wel als toegift,
als iets wat belangrijk is,
maar toch:
iets dat als toegift komt
naast wat er eigenlijk
toe doet!

Toegift
- daar zit iets van
luxe in.

Veel
christelijke godsdienst
is luxe,
er is niets mis mee,
behalve als je het verplicht stelt,
en behalve als je er MEER in ziet of meer van maakt
dan toegift.
Het is religieus spel,
ernstig spel,
dat wel,
spel waarvan de grenzen niet altijd te trekken zijn
tussen wat eropaan komt
en wat toegift is
- je kunt daar dus over verschillen -
in wezen is veel van onze
[af]godsdienst
toegift
...

-
-

Het is dus
jammer,
maar zolang moslims,
joden, christenen en ongelovigen
niet als 'medestanders' in het leven beschouwen
valt er niet te denken aan dat 'tweezijdige proces' van aanpassing
waar we het al eerder over hadden?
Tot zolang zullen moslims,
of welke autarkische of protectionistische religie dan ook,
zich moeten aanpassen aan de al dan niet
'dominante seculiere cultuur'
in het gastland
...

-

Een
oplossing
zou de al vaker genoemde
christelijke hypocrisie kunnen zijn,
ook wel 'islam a la carte' genoemd,
waarbij de koran selectief
gelezen
wordt?

-
-

Want WAAR
gaat het nu eigenlijk om?
We zoeken naar 'experience of g d',
ervaring van g d!
DAT heeft met 'zich aangesproken voelen'
te maken ...
Zich aangesproken voelen is
- inderdaad -
een gevoel, een ervaring, een 'experience'.
Grote vraag, basisvraag van het bestaan is:
WAARDOOR voelen mydimensen
zich aangesproken?
Door WIE of WAT?
Als je antwoordt: "G D",
dan is dat te weinig,
want 'g d'
- DAT WOORDJE -
is een invulling van,
een naam voor,
WAT je DAN ervaart.
Maar WAT
- welke ervaring -
KRIJGT die naam,
krijgt de waarde
dat ze 'vervaring van g d'
mag heten?

-

IEDER
bedoelt weer
een ANDERE ervaring
meer dan die van anderen,
en in kerken e.d. is "G D"
vaak veel meer LEERSTUK
dan ervaring geworden ...
Misschien dat de weglopers
dat nog het beste doorhebben:
je wordt bekogeld met "LEER"
in plaats van uitgenodigd
om 'ECHTE ervaring
op te doen'?

-
-

De positie
van de islam,
en zeker van de orthodoxe islam in West-Europa,
is niet
eenvoudig
...

-

Christenen
hebben ruim de tijd gehad
om HUN hypocrisie te ontwikkelen
en te verfijnen;
ze lezen hun bijbel,
tenslotte een boek uit het begin van de jaartelling
en met vele auteurs,
NIET MEER zo letterlijk als ooit
WEL het geval was!
En de moslims kunnen nu moeilijk
even openlijk gaan verklaren dat ze de koran voortaan niet meer
ZO serieus
nemen.

-

Misschien
zouden moslimgeleerden met enig gezag
kunnen verklaren dat die HARDE TAAL alleen maar
'bij wijze van spreken' was,
en dat het een tekst is
uit de zevende eeuw na Christus,
met een heel andere
context?

-
-

WELK
'zich aangesproken voelen'
zou je DAN 'experience of g d' kunnen noemen,
'experience' die je van je stuk brengt,
onrustig maakt, ervaring waarvan je zegt:
schoenen van de voeten,
kortom:
ervaring waar
GEEN andere aan kan tippen?
Ik heb daar een antwoord op gegeven,
dat ik met enige voorzichtigheid
maar desalniettemin met volle overtuiging
telkens weer naar
voren breng.

-

Je doet haar op
onder de mensen,
want DAAR kan het je overkomen
dat jij je aangesproken voelt - of je wilt of niet -
door anderen die jou nodig hebben
en op jou rekenen,
en vice
versa.

-

DIE
'experience'
durf ik gelijk te stellen
aan wat we 'experoence of g d' kunnen noemen,
er gaat NIETS boven uit,
en je loopt een kwaad geweten op
als je haar probeert af te weren
door je oren, je ogen en je mond
DICHT te houden.

-
-

We moesten
ervaring van g d,
van het hoogste dat je kan overkomen,
niet zo hardnekkig zoeken in het ervaren van uitredding
uit de [seksuele/financiele of wat dan ook voor] nood,
van geruststelling in uren van gevaar
en van vervulling van
ONZE behoeften.

Denk even
aan al die mensen
die dat NIET meemaken,
NOOIT meemaken,
en in HUN leven kopje onder gaan
omdat ze
het niet
meemaken.

-

NOOIT
ervaring van g d hebben!
DAN denk je toch:
zit IK wel goed met wat IK
'godservaringen'
noem?

Heel goed:
DAT moesten we wat
vaker bedenken!

Want
"G D" ervaren
in de vervulling van onze behoeften
werkt er onherroepelijk aan mee,
dat we aan de behoeften van mensen die ons nodig hebben
voorbij zien
...

Het geloof
wordt een 'ik-betrokken geloof',
en als dat mag in de religie,
als religie al egocentrisch mag zijn
en superegotistisch,
DAN mag het immers
'overal'?

-
-

Zie het
dus liever
eens een keer andersom:
de mens die ONS nodig heeft
ervaren als aanspraak,
als aanslag op mijn rust,
DIE ervaring is DE ervaring
waarvan je zinnigerwijze kunt zeggen
dat ze 'experience
of g d'
IS
...

-

Het 'christelijke'
van de christenen
bestaat er volgens mij dan ook in
dat ze mensen willen zijn
die verantwoordelijkheid voor anderen
aanvaarden.


Wil
iemand "HET"
HEEL MOOI maken, voeg dan toe:
en ook nog weten aan "WIE" ze uiteindelijk
verantwoording schuldig
zijn!


Maar
als dat laatste
er NIET bij is,
als mensen DAAR
geen 'antenne' [meer] voor hebben
of er helemaal geen raad mee weten:
verantwoordelijk menszijn,
het menszijn uitoefenen
als een praktijk,
DAAR is het
om begonnen in de
christelijke
religie.

-

Als
de nieuwe generaties,
jouw eigen kinderen bijvoorbeeld,
zich niets meer kunnen indenken bij "G D",
GEEN 'experience' opdoen aan onze oeroude mydiverhalen over 'g d',
maar zich aangesproken voelen door
de behoeftige medemens,
is er niets verloren:
dan zijn 'de dingen' alleen maar
'rechtgezet'.

29 mei 2006 - bewerkt op 23 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende