sela!
Al
met al
bijft het nu
dus wel een heen
en weer zwerven tussen
hoogte- & dieptpunten van wat 'voorbij' is
en wat 'komende is'?
"Weha'Arets
hayetah Tohoe waVohoe
weChosjech al~pnei Tehoem
weRoeach Elohiem merachefet al-pnei ha Mayiem"
De aarde was nog helemaal woest en doods leeg,
en duisternis lag over de waterige oervloed,
maar G ds Geest zweefde over
het water ~~~ ...
Hoe
ik me
ook blijf wenden
en keren: DAT verleden
blijft je als het ware bij wijze van spreken,
vertellen en herschrijven 'achtervolgen' ~
je bouwt voort op wat aanwezig was,
en zo ontstaat onze
toekomst!
Door
het verwoorden
van wat we
tegenkomen [niet het vermoorden!]
vormt zich de benaming van wat ontstaat.
Tijdens die eerste bezoeken aan Israel & Jordania
zag ik prachtige archeologische schatten,
zoals de ommuurde steden Avdat, Beth Shean,
Yeroesjalayiem, Sodom, Qumran, Yericho, Yotapata,
Petra {SELA!}, Pella &
Jerash
...
Het
Noorden,
Westen, Zuiden
en Oosten aan
beide zijden van de rivier de Yardeen
middenin tussen 't z.g. "Vrije Westen"
& 'de rest van de wereld'
zoals dat toentertijd nog heette en werd genoemd
door 'de grijze massa' onder alle kleuren van de regenboog,
die ook uit 'de oudheid'
stamt?!
Jerash
ligt in de heuvels van Gilead
en kan bogen op straten met zuilengalerijen,
tempels en theaters. Die woestijn in het oosten is ooit rijk geweest aan meren,
en in het zand zijn versteende leeuwentanden en slagtanden van olifanten gevonden.
Langs de weg naar Baghdad liggen de dertien eeuwen oude islamitische woestijn-'kastelen'
van de Omajjaden, een islamitische dynastie die in 661 na Christos door kalief Moe'awia I is gesticht,
vol kleurrijek fresco's, mozaieken van vogels, dieren en vruchten,
en verwarmde baden ~~~
...
Een paar uur
verder naar het zuiden
ligt de oude Nabatese stad Petra,
die in de veelkleurige zandstenen rotsen is uitgehakt
[zie ook allerlei vorige mydiverhaaltjes
over de "Zesdaagse"
van juni '67,
mei '75
e.d.]!
Petra
was zo'n zevenhonderd jaar lang
voor de westerse wereld verborgen gebleven en werd pas in 1812 weer bij toeval ontdekt door de Zwitserse
ontdekkingsreiziger Johann
Burckhardt.
De stad
kan worden bereikt
via die zo'n anderhalve kilometerlange, nauwe Siq [waar ik haTiqwa zong een paar uur voordat het geweld alom losbarstte], een natuurlijke kloof die in de rotsen
door water en wind
is uitgesleten.
Aan
het einde
van de kloof bevindt zich
een adembenemend schouwspel
van vele heiligdommen, tempels en graven,
die allemaal in het rozerode rotsgesteente zijn uitgehakt.
Geen enkele kunstenaar kan dit palet aan natuurlijke kleuren en vormen evenaren
[behalve misschien onze Hollandse Gertie Bierenbroodspot!], en de vloeren en muren van de eeuwenoude grotten en bouwwerken stralen door de rode, blauwe, gele,
paarse en goudklerige
rotslagen ~~~
...
Ik
blijf in
al die herhalingen
vervallen omdat ze essentieel
blijken te zijn in dat
geheel van talloze mydiverhaaltjes van
al de afgelopen mydijaren:
het 'cement'
van "YaHWeH"
a.h.w.

Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende