Het
zal dus
ook altijd wel
gespeeld hebben in alle
tijden en op alle plaatsen,
net als alle andere vormen van machtsmisbruik,
slavernij, mensenhandel, uitbuiting,
misdaad e.d.!
Seksueel misbruik
is in de kern van de zaak
dus ook machtsmisbruik, en de gehandicaptenzorg kent ook
ongelijke machtsverhoudingen net als het gezin, onderwijs, de kerk,
het handels- & zakenleven, politiek, politie, leger,
gevangenis & dergelijke.
Het belangrijkste punt
is dus in feite altijd preventie:
hoe kun je 't seksueel misbruik voorkomen,
ten minste [zo snel mogelijk] 'blootleggen'/uit de taboesfeer halen
en er 'iets' aan doen?
Keer op keer
worden tegenwoordig [meer dan ooit tevoren?!]
regels en procedures aangescherpt,
vooral ook in samenwerking met zorgaanbieders,
clienten~ en werknemers~
organisaties.
In een z.g. convenant
is dan ook de meldplicht vastgelegd samen met dossiervorming en het screenen van sollicitanten.
Bij sollicitaties in de gehandicaptenzorg moet sinds maart 2007 altijd een verklaring omtrent gedrag overlegd worden, ook bij vrijwilligers, zoals chauffeurs of begeleiders bij uitstapjes e.d.
Ook al eerder werkte de gehandicaptenzorg
met eigen dossiers over medewerkers die in de fout waren gegaan.
Dat was in elk geval 'iets', maar niet alle daders konden daarmee worden uitgesloten van werken
in die branche.
Er is immers [nog steeds?]
geen inzage in de dossiers van speeltuinverenigingen of de jeugdhulpverlening?
In de tijd dat de Verklaring omtrent [goed] gedrag bij de gemeente opgehaald kon worden,
was die dan ook niet zoveel waard!
De vergelijking met het halen van 'n visakte werd gemaakt.
We vonden toen dat we in de eigen branche iets moesten doen:
tegenwoordig geeft het ministerie van justitie die verklaring af,
en dat werkt
beter
...
Ook in myDi
kun je verschillende vormen van misbruik
op diverse gebieden tegenkomen:
geen wonder?!
We zien misbruik tegenwoordig
als 'n algemeen maatschappelijk probleem, gekoppeld aan alle situaties
waarin er machtsverschil is.
Bij de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking & handicap komt dat vaak voor:
ook is er veel lichamelijk contact, bij aankleden of wassen, ergens anders gaan slapen
of op de excursies en vakanties?
Die situatie
kan grensoverschrijdend gedrag uitlokken bij mensen die er gevoelig voor zijn.
Zo'n ongelijke machtsverhouding is er ook in de kerk,
bijvoorbeeld bij 'pastorale
gesprekken'
...
Een priester,
kapelaan, predikant, zielzorger of pastoraal werker e.d.:
ze worden vaak gezien als mensen die te vertrouwen zijn,
veel weten, verstandig zijn, gezag hebben en 'daarom ook
"beter" zouden
zijn'
...
Gelovigen die binnen 'n kerk
[of sekte of wat voor 'organisatie' dan ook] om hulp vragen zijn kwetsbaar:
ze leggen dus nogal eens al hun emotionele problemen neer, stellen zich open,
huilen & laten zich er al dan niet troosten door aanwezige 'hoger' staande of liggende & liegende verantwoordelijke hulpverleners.
In zulke omstandigheden,
als er een arm om iemand heen geslagen wordt,
als er sprake is van diverse vormen van dankbaarheid en 'grenzeloos' vertrouwen,
kan snel een grens worden
overschreden? [
'n Grens
in intimiteit,
waarbij het slachtoffer soms pas later beseft
dat het eigenlijk ongewenste intimiteit is,
want er zijn altijd weer mensen die misbruik maken
van ongelijke machtsverhoudingen!
En dat blijkt dus verder
niets [of weinig] te maken te hebben met 't z.g. 'celibaat' of de 'seksuele moraal' in die kerk of sekte, maar vooral met ongelijke verhoudingen!
En dat grensoverschrijdende [wan]gedrag is,
weten we nu uit 't onderzoek op die gebieden, vaak nogal eens heel moeilijk te stoppen:
want het zijn meestal recidivisten, vandaar dat daders dan ook beter
geen tweede kans kunnen krijgen?
Bij aangetoond misbruik volgt in de gehandicaptenzorg altijd ontslag.
De kerken schijnen daarin wat minder resoluut. De rooms~katholieke kerk in Nederland
heeft voor een pastor die grenzen overschreden heeft een aantal sancties, waaronder waarschuwing of berisping en eventuele begeleiding
of behandeling.
Pas in laatste instantie kan tijdelijke
schorsing aan de orde zijn of overplaatsing en ontslag, zo blijkt uit 't protocol dat in 2002 is opgesteld ...
Dit gaat dan ook [meestal] buiten justitie om? Bij de Protestantse Kerk in Nederland {PKN}
komt in de praktijk ambtelijk ontslag op staande voet,
voor een predikant die zich schuldig heeft gemaakt aan seksueel misbruik,
niet zo vaak voor zo lijkt het!
Er is wel sprake van 'stevige sancties', zoals schorsing of ook wel ontheffing.
Maar er is nog geen centrale registratie van plegers van misbruik ook al komt die er wel op den duur,
zo verwacht men.
Kerkelijke
colleges die sancties opleggen
werken nog niet samen met justitie.
Dat betekent dat een kerkelijke ambtsdrager die misbruik heeft gepleegd,
buiten de dossiers van politie of justitie blijft zolang een klager niet zelf naar de politie stapt.
In de kerkorde van de PKN staat ook dat schorsing nog wel opgeheven kan worden
als de predikant berouw toont?
DAN
is verzoening mogelijk,
aldus de kerkorde, die ook het woord barmhartigheid hanteert.
Een waarschuwing of 'n tijdelijke schorsing
is in dit geval 'n verkeerde vorm van barmhartigheid en mededogen,
vinden anderen.
Je weet dat kerken
geneigd zijn om te werken met begrippen als vergeving,
berouw en opnieuw beginnen.
Maar dat geldt dan
vooral de daders van het misbruik?
Hulpverleners kunnen zich goed inleven.
Maar het inleven in de echte problematiek van de dader mag
NIET
ten koste gaan van diens potentiele slechtoffers
in de toekomst
...
Die barmhartigheid
en dat mededogen [rachmanoerachiem]
zouden zich vooral ook moeten richten op die potentiele slachtoffers,
en die zijn erbij gebaat dat een dader nooit
{NOOIT}
meer een tweede kans krijgt!
Zowel de rk kerk als de protestantse kerken
handelen seksueel misbruik binnenshuis af, zij het wel met onafhankelijke commissies
[en dat kun je van sekten & allerlei afsplitsingen
niet zeggen]?!
Het zou dus wel veel beter zijn waarschijnlijk
als de kerken de werkwijze van de gehandicaptenzorg zouden overnemen.
Het scherpe gezegde van Yehosjoea:
"Het zou beter zijn
om een molensteen om de hals van daders te hangen
en ze te verdrinken!"
geeft je een idee van 't serieus nemen van 'dat soort klachten'
en is toch weer [net] iets anders dan ogen uitrukken, handen afhakken, andere wangen toekeren en
nog veel meer van dat soort zeer pittige
[en sappige]
uitspraken?!



