seksistische variaties op evolutionair mydithema!?


"FLORES V"
'Homo erectus diphallus cybervirtualus microcefaliensis':
een lichtelijk misvormde homo sapiens macho bonobo met twee penissen in een paar plastic mydiklompen en 'n -soepjurk?
Slijmen [myDiSlijm & ~slijmballen],
wat is en wie zijn dat nou eigenlijk allemaal/helemaal
& waarom dan wel?
[Slijmhoofddeksel & kotszakjes optioneel & los
verkrijgbaar!]



Het gelaat
van sommige mydi'ers
weerspiegelt hun complexe temperament.
De ondoorzichtige, mysterieuze ogen, de zinnelijke mond,
rendierachtige, lichte gestalte, en vederlichte, als het ware vrijende bewegingen:
de strijd tussen stof en geest, die bij deze jongemannen nog in volle gang is.
Verstandige, en ongelooflijk losbandige, stokoude ogen,
die de aandacht van de babbelende mond voor korte tijd weten af te leiden,
maar toch niet helemaal.

Charmante jeugdige knapen
met een permanente glimlach rond hun mondhoeken,
die je de indruk geven van een soort innerlijke bevrijdheid, die er van hen lijkt uit te gaan,
soepelheid en gemak en een heel eigen gratie in dat sexy lichaam.
Het gezicht dat blijft veranderen, iedere keer weer, zodat het toch moeilijk is
om het je voor de geest te halen: alle stukjes en beetjes, die je hebt leren kennen,
kun je als een legkaart in elkaar proberen te passen,
maar het wordt geen geheel, het blijft schemeren
van de tegenstellingen.

Soms
zie je hun sexy gezicht scherp voor je,
maar dan valt het weer uit elkaar in duizend-en-een tegenstrijdige stukjes.
Ach ja, je bent jong en je wilt wat, je weet nog niet wat,
maar wat egotripperij doet [voor sommigen]
wonderen!



Een Indiase man
die met twee penissen is geboren, wordt geopereerd:
een van de twee geslachtsorganen zal worden verwijderd.
De 24-jarige man is geboren met de zeldzame afwijking die bekendstaat als 'peniele duplicatie' of 'diphallus'.

Hij besloot tot de operatie
omdat hij binnenkort wil gaan trouwen.
Diphallus is in 1609 voor het eerst geconstateerd,
en sindsdien zijn circa honderd gevallen beschreven in de medische literatuur.
Bij deze Indiase man zijn beide penissen compleet en functioneel;
dat is nog niet eerder
beschreven.

Misschien ideaal
als islamistische bigamist
in 't suicide~paradijs?



Het dwergskelet
dat in 2004 op het Indonesische eiland Flores werd gevonden,
is geen aparte mensensoort, maar een misvormde homo sapiens.
Maar zelden heeft een oud skelet zo'n heftige polemiek losgemaakt als dat van mevrouw Liang Bua-1, vernoemd naar de grot waarin zij
werd opgegraven.

Haar ontdekkers
schreven de 18.000 jaar oude resten aanvankelijk toe aan een nieuwe,
nog onbekende mensensoort, homo floresiensis.
Maar critici vonden dit te vergezocht; zij dachten eerder een een aap,
een homo erectus of een dwergmens met een hersenafwijking.
Die allerlaatste visie staat sinds vandaag flink op winst [met stip!] op de meestgelezen lijst.
In het vakblad Proceedings of the National Academy of Sciences beargumenteren paleontologen waarom Liang Bua-1 hoogstwaarschijnlijk 'gewoon' een moderne mens was.
Met haar lengte van 1.06 meter was ze weliswaar wat dwergachtig.
En ze had een minieme herseninhoud,
slechts een derde
van de onze.

Maar een aparte soort,
dat lijkt nu wel een beetje teveel eer.
Volgens de paleontologen maakten de ontdekkers de fout dat zij de schedel hebben vergeleken
met die van moderne neo-westerlingen.
Dan vind je grote verschillen en denk je iets bijzonders in handen te hebben.
Maar houd je de schedel naast exemplaren van de moderne Zuid-Aziaten,
dan vertonen ze opvallend veel overeenkomsten.
Liang Bua-1's hoofd past uitstekend binnen de lokale variaties.
En haar beperkte herseninhoud dan?
Evenmin uniek.

Gewoon
een geval van 'microcefalie':
een groeistoornis waarbij het hoofd klein blijft.
Er lopen nog steeds families rond met deze afwijking.
Opmerkelijk is wel de asymmetrie van de schedel.
En de verstoorde botopbouw plus de ongelukkige spieraanhechting, die op verlamming duidt.
Maar dit alles wijst niet zozeer op een volkomen nieuwe soort, als wel op een mydiontwikkelingsstoornis.
Verder dachten de ontdekkers dat hun homo floresiensis was ontstaan uit een homo erectus, die op het geisoleerde eiland was gekrompen tot een minimens.
Maar zo afgelegen was Flores vroeger niet: olifanten zijn er ook minstens twee keer aan land gekomen,
dus veel kans om in volkomen afzondering te degenereren was er niet.
Bovendien zou een geisoleerde groep erectussen op het kleine eiland snel zijn uitgestorven.
Het was kortom een leuk idee, die nieuwe mensensoort,
maar net als de ueber- & untermenschen,
een blijvertje lijkt het
niet ...



Tot slot
voor de nijvere werknemer/gever/student:
Slijmen loont, men trapt erin ...
Wie goed slijmt, kan daar veel voordeel van hebben.
Maar: wie overdrijft, wekt achterdocht.
Als je slijmt, dan ben je extreem positief tegen iemand.
En slijmen heeft altijd een bijbedoeling, want je wilt iets van elkaar voor elkaar krijgen.
Een rapport moet af op studie of werk, bijvoorbeeld?
Of je wilt een rijke weduwe of weduwnaar schaken of inpalmen!
Dat is iets anders dan iemand een complimentje maken.
Bijvoorbeeld omdat je diegene aardig vindt.
Dat behoort meer tot de normale sociale interactie.
Hoe onderzoek je [wang]slijmen?

Je kunt toch moeilijk
in een hoekje van een [post]kantoor gaan zitten observeren?
Sociaal psychologe MM [29] (promoveert volgende maand in Nimwegen op dit onderwerp):
bij mijn onderzoek heb ik vooral gebruik gemaakt van studenten.
Wat ik erg leuk vond, was om ze zogenaamd te laten daten via internet.
Als we ze dan een berichtje stuurden van een zogenaamde 'date', met allerlei positieve kwalificeringen over zichzelf, waren de ontvangers behoorlijk gevleid!
Maar als we zo'n berichtje dan aan anderen lieten lezen, dan werd dat al snel als TE slijmerig ge{dis}~kwalificeerd. Mensen zijn blijkbaar minder kritisch als ze zelf ontvanger zijn van het geslijm?
Ze doorzien niet zo goed de bijbedoelingen van de boodschap,
terwijl mensen om hen heen er veel en veel sneller
doorheen prikten ...

Waarom zijn mensen dan
minder kritisch als ze zelf onderwerp van geslijm zijn?
DAT heeft te maken met het ego van mensen.
De meesten hebben een positief zelfbeeld en vinden het fijn als dat bevestigd wordt.
Is het echt ZO simpel?

Ja.
En zolang je het slijmen een beetje slim aanpakt,
kun je er als slijmer ook echt je voordeel wel mee doen.
Slijmen moet je wel proberen zo oprecht mogelijk te doen, al klinkt dat misschien gek.
Hou het algemeen.

Mensen herkennen zich
heel goed in hele simpele dingen.
Dat ze sociaal zijn, leuk of aardig, vinden ze zeer prettig om te horen over 't algemeen.
Wij hebben mensen ook dergelijke slijmerij voorgelegd.
En dan riepen sommigen echt dat zij zich helemaal herkenden in dat mydiverhaal!
Ze zeiden: "Ja, DAT BEN IK!"

Terwijl de slijmerij zo algemeen was
dat deze vrijwel op iedereen van toepassing kon zijn.
Het gaat juist mis als je TE specifiek bent.
Als je bijvoorbeeld iemand die nooit iets zegt, opeens gaat roemen omdat hij of zij zo lekker extravert is.
Als je dat doet, dan val je al snel door de slijmmand.
Slim en algemeen slijmen,
dus.

En wat
levert dat de slijmbal dan vervolgens op?
Nou, uit proeven die wij hebben gedaan, blijkt dat dat best ver gaat.
Zo waren sommige ontvangers van geslijm eerder bereid om geld af te staan aan de slijmer.
Hoe meer er geslijmd wordt, des te positiever de ontvanger wordt over de slijmbal.
Maar het werkt ook de andere kant op.
Want een buitenstaander, die allang doorheeft dat iemand slijmt,
zal steeds negatiever gedachten ontwikkelen over die persoon.
En die achterdocht kan uiteindelijk
ook tegen de slijmbal
gaan werken.
22 aug 2006 - bewerkt op 06 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende