Natuurlijk blijven de gevaren van lichamelijke, geestelijke, sociale, economische & criminele afwijkingen
in ons leven overduidelijk aanwezig: kijk maar naar de roddelbladen, milieuschandalen, oppervlakkige opjutters & gouden bolusverzamelaars, allerlei aanranders, vrouwenhandelaars, kinderverkrachters e.d. verziekten wanneer, hoe en waar dan ook! Instortende hoogbouw, bommen & granaten, mediahypes ...
Desondanks
[tegen alle mogelijke & onmogelijke klippen op]
verraadt Yehoshua's manier van spreken zijn hoge{r} zelfbewustzijn,
want niets wijst erop dat een latere hand uitlatingen over 'onze vader' heeft
toegevoegd? En dat is opmerkelijk wanneer we bedenken dat de idee dat ['de'] "Moshiach" aan
de gelovige die Geest van zijn 'zoonschap' [kindertijd] volgens de brief aan de Romeinen {8:15} gegeven heeft, nu nog deel uitmaakt van 'n heidense christologie van de kerk. We lezen:
"Aan diegenen die hem toch opnamen, heeft hij het vermogen gegeven
om kinderen te worden van "G d": aan hen
die geloven in zijn naam!" [Volgens Yochanan 1:17]!
Maar zelfs in dit euangelie van Yochanan, dat zeker de sporen draagt
van deze latere christologische ontwikkelingen, is het duidelijk andere zoonschap van Yehoshua i/d verklaring v/d opgestane heer bewaard gebleven:
"Ik stijg op naar mijn Vader en jullie Vader, naar Mijn G d en jullie G d!" Zoals we al eerder & vaker hebben gezien,
sprak de 'historische' Yeshu niet helemaal op DEZE manier, maar hij maakte duidelijk wel onderscheid tussen ZIJN unieke 'zoonschap' & 't 'gewone' vaderschap van "G d"? Deze indicatie is op een nogal verdraaide manier weergegeven i/d manier waarop Yochanan
de joden hun haat jegens Yehoshua
haNatsri laat verwoorden:
'omdat hij 'g d' zijn EIGEN vader noemde, & zichzelf zo 'met "g d" gelijkstelde' in Yochanan 5:18.
Helaas is dit niet nog de goede plaats
om te laten zien dat de hele beschuldiging historisch gezien eigenlijk volkomen onrealistisch is,
maar hoe dan ook, het is onderhand wel duidelijk dat Yeshu zijn zogenaamde goddelijke zoonschap
als uniek & beslissend opvatte! Het aanspreken van "G d" als 'onze vader' had bij de rabbijnen niet hetzelfde gewicht als 'mijn Vader' of 'Abba' zoals gebruikt door Yeshua,
maar gelet op de schaarste aan rabbijnse teksten
over charismatische geboden
zegt ons dat toch
niet zo heel
erg veel
[meer]!
Als Yeshu als 'n zoon was voor 'G d', dan hield dat meer in dan 't gewone zoonschap v/d wonderdoeners.
Voor hem was dit zoonschap ook de consequentie van zijn "uitverkiezing door de hemelse stem" bij zijn eigen dope:
'Ik dank Jou, Vader, Heer van hemel en aarde, omdat JIJ dit verborgen hebt voor wijzen & verstandigen, maar het onthuld hebt aan eenvoudigen. Ja, Vader,
ZO
heb jij het goedgevonden:
ZO
is alles aan mij door mijn Vader in handen gegeven.
Niemand kent de Vader behalve de Zoon [dit is geen christologische uiting
maar gewoon een opmerking over
de [ideale] relatie tussen
een vader & een zoon!],
EN 'N IEDER AAN WIE
DE ZOON HEM
HEEFT WILLEN
ONTHULLEN!'
[volgens Matai 11:
25-27]
...
