~@~
WIJ
zijn dus
allemaal OOK migranten,
doorgangers en soms doordrammers,
en het advies van Yirmeja[hoe] opvolgend,
zoeken en vinden we 'het beste in de stad',
al bouwend en wonend [zie myDi afgelopen nacht!]
tuinen aanleggend en in staat om de vruchten daarvan te eten,
vrouwen en mannen
'nemend',
zonen en dochters
verwekkend
...
Het
ging ons
niet slecht en we zijn
in staat om
anderen
[zelfs
aan de andere kant van de wereld]
ook te helpen
met hun eventuele 'aanpassingsproblemen'?
Die ballingschap in Babylon was niet te vergelijken met het harde bestaan
[al of niet vermeend en versteend] van de 'kinderen Israels' in Duisterland Egypte
aan de Nijl, in Pithm & Ra'amses, ten tijde van Mosjeh
en het niet-verterende vuur
in het groene
bosje
...
En
op enkele uitzonderingen na,
bestond er toen in Bab Elon
& Bag Dad,
die 'verheven poort'
geen zware dwangarbeid
zoals beschreven in YESH[ayahoe] 47~
"Kom van je troon af,
zet je neer in het stof, vrouwe Babel;
kies een zitplaats op de grond, vrouwe Chaldea.
NIET LANGER noemt men jou teergevoelig en verfijnd!
Pak de handmolen, maal het graan.
Sla je sluier terug,
schort je rokken op, ontbloot je dijen,
doorwaad rivieren.
NAAKT
word je
tentoongesteld, openlijk zul
je te schande staan.
ZO
neem ik wraak,
en niemand houdt me tegen.
HIJ is onze bevrijder, de Heilige van Israel,
zijn naam is HEER van de hemelse machten.
Ga zitten,
wees stil, tast rond in het duister,
vrouwe Chaldea.
Niet
langer
noemt men jou
'Meesteres over machtige koninkrijken'!
Ik was tegen mijn volk in woede ontstoken,
ik heb mijn eigen land ontwijd.
Ik heb mijn volk
aan jou uitgeleverd
en je hebt het niet ontzien,
zelfs de oudsten heb je
een zeer zwaar juk
opgelegd!
{En
vergelijk dat
nog maar eens
met:
'want
MIJN
last is licht
en
MIJN
juk is
NIET
zwaar'
van ongeveer vijf eeuwen
[eerder]
en
LATER
in Galilea
en aan de oevers
van de rivier de Yardeen
nu bijna tweeduizend
jaar geleden!}?
Je zei:
"Ik ben en ik blijf meesteres, voor altijd!"
Maar jij had geen oog voor de loop der dingen, hoe dit zou eindigen, heb jij niet voorzien.
LUISTER
hiernaar, verwende vrouw,
jij die zo onbekommerd leeft, die denkt: IK, en IK alleen!
Ik zal niet als weduwe achterblijven,
het verlies van kinderen zal mij nog wel
bespaard blijven?
INTEGENDEEL,
het overkomt je allebei,
in een oogwenk,
op EEN enkele dag:
het verlies van kinderen
EN het weduwschap zullen jou in hun volle omvang treffen,
ondanks jouw talloze vermeende toverkunsten
en jouw krachtige 'bezweringsformules'!
Zelfverzekerd in jouw slechtheid
dacht je:
Er is immers niemand die me ziet?
Jouw wijsheid en jouw kennis hebben jou misleid,
jij dacht:
IK,
en IK
ALLEEN!
Maar
het kwade
zal jou overkomen,
en je weet het niet meer te bezweren!
Ongeluk zal jou overvallen, en afwenden kun je het niet!
Onverwachts komt de ondergang,
waarvan jij geen vermoeden had!
Ga maar door
met jouw bezweringsformules
en met jouw talloze toverkunsten waarmee jij je van jongsaf aan
telkens alsmaar weer hebt afgemat:
misschien kun je nog iets uitrichten, misschien laat het onheil
zich toch nog wel weer
afschrikken?
Wat heb jij
je toch afgetobd
met talloze 'deskundige' raadgevers
en machtige partijbonzen!
Laten zij die naar de sterren staren,
die de hemel kunnen uitleggen,
die jou per maand laten weten
wat jou allemaal overkomen zal,
laten ZIJ nu maar weer eens aantreden,
laten ZIJ jou nu maar weer redden!
Ze worden als kaf,
het vuur zal hen verteren,
ze zijn niet meer te redden
uit de macht
van de vlammen
...
En
DAT
zal
GEEN
vuur meer zijn
om zoete broodjes op te bakken,
GEEN gloed om je nog weer eens lekker
aan te kunnen verwarmen.
ZOVEEL
hebben ze jou dus te bieden,
zij voor wie
JIJ
je hebt afgemat,
met wie jij van jongsafaan handeldreef:
IEDER
van hen zwerft
een eigen kant uit
en er is niemand
die jou nu
redt!
Maar
nergens is
bij Yirmeyahoe sprake
van het bakken van tichels aan de Eufraat;
hoewel Babylon
{ZIE OOK:
'de restauraties van
Saddamn Hoessein
in die woestijn'!}
de grootste tichelfabricage van die toenmalige wereld had?
Want in geen andere tijd werd in Mesopatamia
ZOVEEL
gebouwd
als onder Nevoechadnetsar!
Wie Yirmeya[hoe]'s raad ter harte nam,
die ging het goed,
enkelen zelfs
ZEER GOED!
~@~
Het
gaat dus
NIET ZOZEER OM
het precieze 'historische gebeuren',
maar vooral om de lessen die wij kunnen leren van ons verleden?
Onze 'gebruikelijke kaders' maakten het ons bijna onmogelijk om deze problemen te onderkennen,
laat staan ze op te lossen en helemaal 'uit de wereld'
te helpen
...
@