schele kruisridders & andere sadomasochisten .....

~*~

Het
is nu
elke dag en nacht
weer raak in mydidromenland:
er ontstaan allerlei mydiverhaaltjes
die vele uren lijken te duren maar die
bij het [half]ontwaken 'slechts' hersenspinsels
blijken te zijn die het brein 's nachts helemaal uit zichzelf produceert
en dan niet opgeslagen kunnen worden omdat 'insane in the brain'
het net als die andere beestie boys heeft
doen ontstaan zonder de geijkte
normale 'tiptoetsprocedures'
te begaan
...

Alles
wat zich
voor ons heeft
afgespeeld aan planten, dieren
en mensen is dus ook
deel van mij geworden: ik ben
deel van dat geheel van levensvormen en
ontwikkelingen als vis, vogel
en zoogdier
...

En
op ongeveer
dezelfde manier kun
je ook Yehosjoea zien
als een soort van nieuwe Mosjeh,
die uit die Egyptische duisternis niet alleen maar Israel
maar
OOK
alle andere volken
heeft uitgeleid.

Zowel
ons hele
lichaam als onze
geest is het product van wat daaraan voorafging:
het geheimzinnige aanwezige Eeuwige
heeft ons gemaakt tot wat we nu zijn en wij hebben hem verpersoonlijkt
omdat dat wat makkelijker
praat?

ZO
zou je het
OOK
kunnen zeggen:
DAT
zijn wij
OOK ~
alleen zo heeft leven een beleefbaar
zinvol doel!

En
net zoals
Mosjeh dacht binnen
de kortste keren wel in het beloofde land te zullen zijn,
zo dacht Yehosjoea dat binnen een beperkt aantal jaren 't hemelrijk van g d
volledig in en onder ons zou zijn
doorgebroken.

En
zoals Mosjeh
moest ervaren dat
Israel door hun ongeloof
Kana'an niet kon binnengaan
en nog eens veertig jaar [een hele mensenleeftijd]
moest wachten,
zo heeft
"G D"
[die
geheimzinnige eeuwige
bondgenoot die we zelf in leven hebben geroepen
in onze nood als bijna totaal verloren homomuchomachobonobo's]
een Ander Plan met deze wereld naar het schijnt
en duurt die volledige doorbraak
van wat we in aanleg al zijn
langer dan iedereen ooit
had voorzien?

DIE
Komst van Yesjoea
als lijdende Knecht betekende niet primair het brengen van het gericht,
zoals ook Yochanan haMatbil [de doper] suggereerde,
maar juist het uitstellen van het gericht, het scheppen van een nieuwe geschiedenis,
een bedeling van genade
en geduld.

En
DAT
niet
alleen maar als
voorbereiding tot Het Rijk,
doch als de voorlopige Gestalte
van dat 'hemelrijk' van 'g d op aarde',
waardoor de liefde g ds in die mate dat
wij die in ons toelaten reeds
NU [hier] bij een eveneens
[on]schuldig en nog steeds
oerdom en dolverdwaasd
mensengeslacht komt
wonen
...

Maar
ondertussen gaat
in die ene Knecht wel
alles in vervulling wat
"G D"
in gedachten
had via
ons!

In '47
besloot de Britse regering
om de problematiek in Palestina
uiteindelijk over te dragen aan de Verenigde Naties.
Zij stelden de United Nations Special Committee on Palestine {UNSCOP} in.
De commissie bestond uit afgevaardigden uit elf landen:
ZIJ moest VOOR
1 september '47 met een rapport komen,
dus spraken de commissieleden in de zomer van '47
met talrijke Joodse en Arabische groeperingen,
maar ze werden wel geboycot door het Arabische Hoge Comite,
onder beschermheerschap van de reeds eerder
en vaker aangehaald virulente aartsschurk
en gediplomeerd Jodenhater al-Hoesseini!
De UNSCOP hoorde
OOK
allerlei vertegenwoordigers van minderheidsstandpunten,
die opteerden voor 'n Joods-Arabische staat
[zie ook onder 'zoeken' o.a. Uri Davis & Danny Boyarin, Yod Fat & Eilat e.d.],
voor de opbouw van Palestina als het gemeenschappelijk vaderland van het Joodse volk
dat er [hoewel nooit helemaal en totaal afwezig te zijn geweest] weer in terugkeert
[na omzwervingen van bijna tweeduizend jaar door
de wereldwoestijn] en het Arabische volk
dat er nu al woont en er nog nooit
zelfstandig heeft bestaan door
bezettingen van al die grote
omringende machten &
['super']krachten
...

Die
commissie kwam
dan ook tot de volgende aanbeveling:
de deling van Palestina in een onafhankelijke Joodse en Arabische staat,
met elkaar verbonden door een economische unie, waarbij Yeroesjalayim
onder internationaal toezicht zou komen te staan. Op 29 september 1947 keurde de Algemene Vergadering van de Verenigde Maatjes
deze aanbeveling uiteindelijk goed met 33 stemmen
VOOR,
dertien tegen & tien onthoudingen!
Zowel de Verenigde Staten van Noord Amerika als de USSR
steunden deze resolutie:
de Joodse staat zou met zo'n 500.000 Joden en 400.000 Arabieren 55% van Palestina beslaan
en de Arabische staat met 700.000 Arabieren en een paar duizend Joden 45 %
terwijl Yeroesjalayim 200.000 inwoners zou tellen,
deels Joods en deels
Arabisch
...

De
Jewish Agency
aanvaardde die beslissing van de VN,
maar de Arabische regeringen en de Palestijns-Arabische leiders verwierpen haar,
op dezelfde gronden als in '37: de Palestijnen wezen,
net als de Arabische staten ~ met uitzondering van Jordania ~
de deling van Palestina voor de tweede keer af,
net als het merendeel van 'de publieke opinie' ...
De Palestijns-Arabische leiders waren van mening dat de Joden GEEN natuurlijke,
historische of juridische gronden konden laten gelden op de stichting van een eigen staat
in een land dat al in de achtste eeuw door de islam
op de gebruikelijke manier
was veroverd
...

TOCH
legde het UN~besluit
van 29 november '47 het juridische
en politieke beginsel vast voor elke toekomstige
oplossing voor Palestina: twee volkeren, twee staten.
Eind augustus '47, aan de vooravond van bovengenoemde Algemene Vergadering
van de UN, kwam het Conseil General Sioniste te Zuerich bijeen;
de leiders maakten zich grote zorgen over de toekomst van hun beweging
en BenGoerion confronteerde zijn medewerkers met de acute dreiging van een oorlog in Palestina.
In zijn toespraak noemde BG de Arabieren de reincarnatie van de nazi's:
"Als de Arabieren ons aanvallen,
dan doen ze dat niet eens in de eerste plaats om weer eens naar hartelust te kunnen plunderen,
om terroristische aanslagen te plegen of om een einde te maken
aan de zogenaamde 'kolonialisering' van de 'zionisten',
maar om het Joodse volk radicaal
uit te roeien!"

VANAF
die [zoveelste]
onafhankelijkheidsoorlog ['47-'49]
was de politiek van de Arabische leiders in het Midden Oosten
expliciet gericht TEGEN het bestaan en vooral OP de VERNIETIGING van de staat Israel?
Die oorlog werd begonnen door de Arabieren die de VN-resolutie weigerden te aanvaarden!
Op 14 mei '48 verklaarde Azzam Pasja, secretaris~genraal van de Arabische Liga, in Cairo:
"DIT
zal een oorlog van uitroeiing en een massale vernietiging zijn,
waarover gesproken zal worden als over de Mongoolse slachtingen en de kruistochten!"
Zesduizend Israeliers werden
in deze oorlog
gedood.

RUIM
vijftig jaar later
stond de situatie er bepaald niet veel gunstiger voor.
Later zou dan ook blijken dat Yasser Arafat helemaal niet tot een akkoord wilde komen.
Daarover zijn degenen die destijds [alweer meer dan vijftien jaar geleden] de besprekingen hebben meegemaakt het bijna unaniem
met elkaar
eens.

Arafat
was totaal niet
geinteresseerd in de stichting
van een onafhankelijke Palestijnse staat:
de concessies die Barak deed, gingen hem nog lang niet ver genoeg
en toen puntje bij paaltje kwam waren de Filistijnen bereid Israels bestaan te accepteren,
maar
NIET
de morele rechtmatigheid ervan.
DAT
druiste in tegen Arafats diepste overtuiging en die van zijn adviseurs:
een dergelijke ondertekening zou hij niet kunnen overleven. En dit is dan ook
waar het dus uiteindelijk om draait en wat voor de Palestijnen
DE
reden is om toch telkens als
maar weer [alweer] vast te blijven houden aan het recht van
ALLE
vluchtelingen op terugkeer naar huizen en land die in '48
waren achtergelaten [wat dan ook automatisch
de vernietiging van de staat Israel
zou impliceren]!

Zoals
reeds staat
geschreven in
GEN:

"TWEE"
mogelijkheden geef ik jullie,
tot leven en ten dode:
kies dan voor
het leven!

@