Samenleven met pijn


Wij zijn één
Nooit om gevraagd
Nooit gewild
Ik vraag je
Ik vraag je om te gaan
Ik smeek je om nu weg te gaan
Je schreeuwt door elk gesprek
Je houdt me tegen in alles wat ik lief heb.
Mijn dromen zijn dood je pakt mijn droom en verbrijzelt ze stuk voor stuk
Een verkeerde beweging zet jou op scherp
Jij verstikt mij
Alles wat ik wilde zijn laat jij niet toe
Soms laat je me heel even vieren geniet ik van mijn moment
Maar ik weet dat je me daarna pakt
Spijt, alsjeblieft sorry, te laat, je pakt me bij mijn keel en laat me smeken
Met dicht geknepen keel,
voel mijn warme tranen zachtjes
Zachtjes banen ze een weg
Je maakt me bang, angst voor de toekomst
Soms als ik m'n ogen open lijk jij weg te zijn
En dan, dan kom jij toch weer binnen vurig, intens, misselijk je laat me niet los
Ik wil geen bezit van jou zijn dus ik droom elke keer op nieuw
En ik vecht en ik vecht
Niemand ziet mijn gevecht, niemand ziet jou, want wij
wij zijn één.

Pijn.
22 mrt 2013 - bewerkt op 24 aug 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Fladders
Fladders, vrouw, 51 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende