Cirkel zonder uitgang
Net als je denkt dat er niet meer bij kan. Dan lijkt het pas echt te beginnen. Dan blijkt het dat je in een oneindige cirkel zit waar geen uitgang is. Ik zoek en zoek maar alles is vlak. Hoe stap ik hier uit? Hier zit ik dan moe en uitgeput in het midden van de cirkel. Misschien dat iemand zijn hand naar mijn kan uitstrekken en mij de weg wijzen naar een nieuw begin. Een begin met nog meer weerstand. Eerst was de strijd voor het leven en dat doel is gehaald dan is het doel het onderhoud van je eigen ik. Daarna is het doel om dit in je eigen omgeving te kunnen. En dan haal je dat. Terug in je vertrouwde omgeving. De geur en kleur van je eigen huis. Dan is iedereen je om je te helpen. De oude pijn wordt tegengehouden door de heftige medicatie voor de nieuwe adembenemende beperking. Week in week uit elke keer een heel klein stapje. Je zoekt he zelfstandigheid. De hulp valt weg en de medicatie stopt en zo komen de nieuwe en oude beperkingen beide binnen. En nu moet ik. Ik moet en ik moet. En ik kan niet meer. Ik ben zo leeg zo verschrikkelijk leeg dat ik me binnenstebuiten voel gekeerd. En ik moet en ik voel me steeds verder en verder afdwalen naar het donkere land. Naar waar niemand wilt zijn. Een cirkel zonder uitgang.
Fladders, vrouw, 51 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende